tag:blogger.com,1999:blog-2719489757683548362012-02-14T20:19:28.331+06:30စိုင္းေလာဝ္ပိန္းhttp://www.blogger.com/profile/00457149082773595931noreply@blogger.comBlogger1811100tag:blogger.com,1999:blog-271948975768354836.post-12555732845294714252010-03-29T16:45:00.000+06:302010-03-29T16:46:27.132+06:30အဓိပၸါယ္ရွိရွိ ေသဖို႔အတြက္ကေတာ့...<br />ေခါင္းထဲမွာ အမွိဳက္ေတြ မရွိမွ ေကာင္းမယ္..<br />အတၱေတြ ၊ မာနသံေတြ ၊ ေလာဘေဒါသေတြ..<br />အားလံုးကို ရွင္းပစ္လိုက္ၿပန္ေတာ့လည္း..<br />ေနရထိုင္ရတာကိုက ဂြက်ၿပန္ေရာ...<br />သိပ္ခက္မွာေတာ့မဟုတ္ပါဘူး...<br />လူပီ သ လာေလ....<br />အသက္ရွဴဖို႔ ၀န္ေလးလာတာ မဆန္းေတာ့ပါဘူး....<br /><center><font color = "red">လက္႐ံုး</font></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/271948975768354836-1255573284529471425?l=www.poemsforall.co.cc' alt='' /></div>ေဇာ္မ်ိဳးထက္http://www.blogger.com/profile/13410585021983464611noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-271948975768354836.post-89116676220252027262010-03-17T08:24:00.000+06:302010-03-17T08:24:32.086+06:30ငါဟာ ငါ့ရဲ႕ ဟာသပါပဲ<br />လူရႊင္ေတာ္ဒဏ္ရာနဲ႔ "မေက်မနပ္ျပတ္လံုး"ေတြ ေရ႐ြတ္<br />တစ္ကိုယ္ေတာ္ေမွာက္မွားခဲ့တဲ့ မိုးႀကိဳးညပ်က္ေပါင္းမ်ားစြာ<br /><br />ဂ်ိဳကာတစ္ေကာင္ရဲ႕ငိုပြဲဟာ လူမ်ားေတြအျမင္မွာေတာ့ ရယ္စရာပါပဲ<br />ငါလည္း ငါ့ကိုယ္ငါ ဝမ္းနည္းပက္လက္ ရယ္ပြဲဖြဲ႕<br /><br />အမုန္းေက်ာက္တံုးေတြ ငါ့လည္ပင္းမွာ အသာအယာခ်ီဆြဲ<br />ကံတရားမ်က္ႏွာလိုက္မႈကို မယံုမၾကည္နဲ႔<br />နာက်င္ခံခက္ ဒုကၡပင္လယ္ထဲ ထိုးဆင္းလိုက္တဲ့အခါ<br /><br />ငရဲ နဲ႔ နိဗၺာန္ ေက်ာခင္းကပ္လ်က္<br />ပရိတ္သတ္ႀကီး ရီ(ရယ္)ပါ။ <br /><center><font color = "red"></font></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/271948975768354836-8911667622025202726?l=www.poemsforall.co.cc' alt='' /></div>စိုင္းေလာဝ္ပိန္းhttp://www.blogger.com/profile/00457149082773595931noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-271948975768354836.post-60985251847958280082010-02-26T21:57:00.002+06:302010-02-26T21:57:41.963+06:30အနည္ထိုင္ေနတဲ့ မန္မိုရီေတြ<br />အမိႈက္ေတြ အျပည့္နဲ႔ ဟာ့ဒစ္ေတြ<br />ေခတ္ႀကီးထဲ<br />ငါ့ဘန္ဝတ္ကို ဘယ္သူလာလုသြားသလဲ<br /><br />တစ္ေန႔တစ္ေန႔ တြက္ခ်က္မႈနဲ႔ ရွင္သန္ေနရတဲ့ ပေရာစက္ဆာေတြ<br />ေကဘယ္ေပါင္းစံုေပၚမွာ ေျပးလြားေနရတဲ့ ေဒတာေတြ<br />အေရးႀကီးလို႔ပါ<br />ငါ့ဘန္ဝတ္ကို လာမလုၾကပါနဲ႔<br /><br />လိုက္မမီႏိုင္ေအာင္ အသစ္ေတြ တဖ်တ္ဖ်တ္နဲ႔ ​ဝက္(ဘ္)<br />စြမ္းအင္သိပ္စားတဲ့ ပ႐ိုဂရမ္<br />လိုအပ္မႈေတြထဲ<br />ငါ့ဘန္ဝတ္ေတြ ဘယ္ေပ်ာက္ကုန္ျပီလဲ<br /><br />ေပၚလာတစ္စကၠန္႔<br />ေပ်ာက္သြား ခဏခဏ<br />ၾကည့္ေနတဲ့ ဗီဒီယို ထစ္ေနလို႔ပါ<br />ငါ့ဘန္ဝတ္ေလး ျပန္ေပးပါ<br /><br />ဝါယာႀကိဳးေတြနဲ႔ ကမ႓ာ<br />ဝါယာႀကိဳးမဲ့ ကမ႓ာ<br />ထိုင္ပဲေစာင့္ေနရမလား၊ ဟန္မ္ နဲ႔ ေဟာ့ လိုပဲ ထၿပီးလိုက္ရွာရမလား<br />ေပ်ာက္ေနတဲ့ ဘန္ဝတ္ေတြအတြက္...<br /><center><font color = "red"></font></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/271948975768354836-6098525184795828008?l=www.poemsforall.co.cc' alt='' /></div>စိုင္းေလာဝ္ပိန္းhttp://www.blogger.com/profile/00457149082773595931noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-271948975768354836.post-8409137654794135902010-02-16T12:37:00.002+06:302010-02-16T12:37:23.332+06:30မေန႔ကအေၾကာင္း မေျပာနဲ႔ဆိုေတာ့<br />ဒီေန႔အေၾကာင္း ေရးမယ္<br />ဒီေန႔က ငါရဲ႕ထံုထိုင္းမႈေတြနဲ႔<br />ဒီေန႔က ငါ့ရဲ႕ ေညာင္းညာမႈေတြနဲ႔<br /><br />အေမ့ဆီ ဖုန္းဆက္တယ္<br />ေျခသည္းလက္သည္း ညႇပ္တယ္<br />အြန္လိုင္းေပၚမွာ တစ္ေနကုန္တယ္<br />မျပီးေသးတဲ့စာေတြကို မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္တယ္<br /><br />ေကြးေကာက္သြားတဲ့ေျခသည္းေတြလို ငါ့စိတ္နဲ႔ငါ ေျခစြယ္ငုတ္တဲ့ ဒီေန႔<br />လူမႈေရး ေညာင္းညာမႈေတြနဲ႔ ဒီေန႔<br />ကိုက္ေနတဲ့ မ်က္ရိုး၊ ဆာေနတဲ့ဗိုက္၊ ကိုယ္ေသြးကို ျပန္စုတ္မိတဲ့ ဂ်ပိုးလို ဒီေန႔<br />တံခါးေတြ ဖြင့္ထားသလိုလို ပိတ္ထားသလိုလို မတင္မက် ဒီေန႔<br /><br />ကိုယ္ကိုကိုယ္ ျပန္မဆက္သြယ္ႏိုင္<br />ကိုယ္ဘာသာစကားကိုယ္ နားမလည္<br />ကိုယ့္ေအာ္သံ ကိုယ္ မၾကား<br />ကိုယ့္ငရဲမွာ ကိုယ္ေပ်ာ္တဲ့ ဒီေန႔ေပါ့<br /><br />ေမေမေရ ဖုန္းကိုင္ပါေတာ့<br />ထံုထိုင္းမႈမွာ ကၽြန္ေတာ့္အေရျပားေတြ ေျခာက္ေသြ႕ကုန္ေပါ့<br /><center><font color = "red"></font></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/271948975768354836-840913765479413590?l=www.poemsforall.co.cc' alt='' /></div>စိုင္းေလာဝ္ပိန္းhttp://www.blogger.com/profile/00457149082773595931noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-271948975768354836.post-20673102614027373332010-02-07T14:22:00.003+06:302010-02-08T21:46:07.443+06:30ေရခိုးရိုက္ေနတဲ့ မွန္တစ္ခ်ပ္လိုပဲ<br />အနာဂတ္ေတြက ေ၀၀ါး - ေ၀းေ၀းမျမင္ႏိုင္<br />အခ်ိန္မွန္ပ်က္တတ္တဲ့မီးလိုပဲ<br />ကံဆိုးျခင္းက အခ်ိန္မွန္ထက္ေစာေစာျပီး ေရာက္ေရာက္လာ - တစ္ခါတစ္ေလ တစ္ေနကုန္<br />ဒီလိုနဲ႔ ကမ႓ာၾကီးလည္ေနပါတယ္ - ယံု။<br /><br />အံု႔မိႈင္းေမွာင္မိုက္တဲ့စိတ္ေကာင္းကင္<br />ငါတို႔ဆီမွာ<br />ပိတ္ထားတဲ့ တံခါးေတြက ခပ္မ်ားမ်ား<br />တြန္းဖြင့္လိုက္ဖို႔လက္ေတြက နည္းလြန္း<br />အတၱေတြ အ႐ိုင္းဆန္လိုက္ပံုမ်ားေျပာပါတယ္<br />ကၽြန္ျဖစ္လည္း ကၽြန္ပါးေတာ့ ဝ လိုက္ခ်င္ေသးတယ္<br /><br />ကိုယ္ - စိတ္<br />ဖ်ားနာျခင္းမွာ မၾကာ မၾကာ ယဥ္ပါး<br />ငါတို႔က ဒဏ္ရာစုေဆာင္းသူ<br />ငါတို႔က ၾကမ္းေပၚက်ကြဲတဲ့ ၾကက္ဥပါး<br />ေၾကကြဲစတိုင္း ေသြးရဲသားရဲ လွရဲ႕<br /><br />အစာေခ်ာင္းေနတဲ့ က်ီးေတြ သိပ္မ်ားလြန္းတဲ့ ကမ္းေျခပါ<br />ငါတို႔ရဲ႕ ေသြးရဲသားရဲေတြ လံုျခံဳေအာင္ ဖြက္ထားလိုက္ၾက<br />ရာသီဥတုက အခုအခ်ိန္ထိ မေကာင္းႏိုင္ေသးဘူးရယ္။<br /><center><font color = "red"></font></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/271948975768354836-2067310261402737333?l=www.poemsforall.co.cc' alt='' /></div>စိုင္းေလာဝ္ပိန္းhttp://www.blogger.com/profile/00457149082773595931noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-271948975768354836.post-15392454328458268632010-01-08T08:48:00.000+06:302010-01-08T08:48:20.475+06:30ေမေမ ေရ ...<br />အရိုင္းအစိုင္းမာယာေတြနဲ႔ေတြ႕တိုင္း ေခၚေနမိတာ အျကိမ္ႀကိမ္ေပါ့<br />ေမေမကေတာ့<br />ေလာကဓံ ဘယ္ႏွစ္ပါးျဖစ္ျဖစ္ ထမ္းထားမွာပဲ ဆိုတဲ့ လူမ်ိဳး<br />လာမယ့္ အႏၲရာယ္ ရင္ဆိုင္ေတြ႕ ... <br />အဲဒီလို... ကၽြန္ေတာ့္ ထမင္းပန္းကန္ေလးကို ျဖည့္ျဖည့္ေပးခဲ့တာ ၾကာေပါ့<br /><br />ဒါေပမယ့္ေလ <br />ကၽြန္ေတာ္ဆိုးသမွ်က ေမေမ့မ်က္ရည္<br />ဒီလိုဆိုေတာ့လည္း မတရားဘူးေနာ္ ေမေမ...<br />ေမေမ့ရင္ထဲကို ဆူးေတြထိုးထိုးသြင္းေနတဲ့ လူဆိုးေလးကၽြန္ေတာ္ပါ<br />ေမတၱာတရားကို တာဝန္မေက်ခဲ့တဲ့ လူမိုက္ကၽြန္ေတာ္ပါ<br />အခုမွ ေနာင္တေတြနဲ႔ မ်က္ရည္ဝဲ<br />အေဝးကပဲ ရိွခိုး ဦးခ်ေနရပါျပီ ေမေမရယ္<br /><br />"ေမေမရဲ႕သားႏိုင္တယ္" ေဇာ္ဝင္းထြဋ္သီခ်င္းေလး ဆိုခ်င္တာေပါ့<br />အခုေတာ့ ေမေမ့ မျမင္ကြယ္ရာမွာ အႀကိမ္ႀကိမ္က်႐ံႈး<br />ဒါေပမယ့္ ဘယ္ေတာ့မွ လက္မေျမာက္ခဲ့ပါဘူး<br />ေမေမ့ရင္ထဲ ေပ်ာ္႐ႊင္ျခင္းေတြပဲ ႐ြာသြန္းေစဖုိ႔ ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ ႐ြာမယ့္မိုးပါ ေမေမ<br />ဒီကဗ်ာေလးနဲ႔ စ မယ္ေနာ္။ <br /><br />အိမ္က ထမင္းဝိုင္းေလးလည္း ေနရာေတြ လြတ္လို႔ လပ္လို႔ ေနမွာ<br />တစ္ေန႔ေန႔ေပါ့ ေမေမရယ္<br />အဲဒီတစ္ေန႔ေန႔မွာ မိသားစုေကာင္းကင္ထဲ အတူတူ ပ်ံသန္းျကမယ္<br />ေပ်ာ္႐ႊင္ျခင္း အေတာင္ပံေတြ ျဖန္႔လို႔ေပါ့။<br />အဲဒီတစ္ေန႔ေန႔မွာ ကၽြန္ေတာ္ဟာ ေမေမ့ရင္ခြင္ထဲမွာ ခိုနားေနတဲ့<br />သားလိမၼာေလးျဖစ္ေနလိမ့္မယ္<br />တစ္ေန႔ေန႔ေပါ့ ေမေမေရ...<br /><br />ဆုေတာင္းျခင္းမ်ား<br />ေမေမ့ရဲ႕ ေမတၱာျဖင့္ ျပည့္ပါေစသား<br /><center><font color = "red">စိုင္းေလာ၀္ပိန္း</font></center><br /><center><font color = "blue">ေကာင္းကင္မ်ား၏ အတၳဳပၸတၱိ ၂၀၁၀ မွ</font></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/271948975768354836-1539245432845826863?l=www.poemsforall.co.cc' alt='' /></div>စိုင္းေလာဝ္ပိန္းhttp://www.blogger.com/profile/00457149082773595931noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-271948975768354836.post-40588257128541967122010-01-04T09:31:00.000+06:302010-01-04T09:31:16.722+06:30မစခင္ကတည္းက<br />အလြဲႀကီးလြဲျပီး ဇာတ္သိမ္းသြားပါၿပီ<br />ဆိုေတာ့<br />ဒီကဗ်ာကို ဆက္ဖတ္ဖို႔ မလိုေတာ့ပါ။<br /><br />လမ္းေဘးယဥ္ေက်းမႈ<br />စကားႀကီးစကားက်ယ္<br />တယုတယ ထမ္းထားတဲ့ အယူအဆအလြဲ<br />မင္းကိုသိေစခ်င္တယ္ ညီေလးေရ...<br />ဆန္႔က်င္တဲ့အေတြးအေခၚတိုင္း ေဖာက္ထြက္တဲ့အေတြးအေခၚ မဟုတ္ဘူး<br /><br />တစ္ခါတစ္ေလ ေဘးဘီကို လွည့္လွည့္ၾကည့္ပါဦး<br />မင္းကေတာ့ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ထိုင္ႏိုင္မယ္<br />ဘီယာဆိုင္ ထိုင္ႏိုင္မယ္<br />အဲဒါနဲ႔ပဲ အယူအဆအလြဲႀကီးကို ေကာက္မထမ္းလိုက္ပါနဲ႔<br />အခ်ိဳ႕ဆို လမ္းေဘးပလက္ေဖာင္းေပၚမွာေတာင္ မထိုင္ႏိုင္ဘူး<br /><br />ငါတို႔ ဦးေႏွာက္ေတြ စနစ္တက် အဖ်က္ဆီးခံေနရတာပါ<br />ငါတို႔ အလ်င္အျမန္ ျပန္တည္ေဆာက္ရမယ္<br />ဒါေပမယ့္<br />အဆိပ္ခတ္တဲ့လက္ကိုမွ ေျပးနမ္းတဲ့ မင္း<br />မင္းနဲ႔ငါ၊ ငါနဲ႔မင္း ​- လွလွပပႀကီး ကြဲၾကေလသတည္းေပါ့<br /><br />မတူညီမႈေတြရိွမွ ညီမွ်ျခင္းေတြ တန္ဖိုးတက္ခဲ့<br />ဆန္႔က်င္ဘက္ထဲ ငါတို႔ေတြကို ၾကဲခ်လိုက္ေပါ့<br />မစခင္တည္းက လြဲခဲ့ၾကတယ္။<br /><center><font color = "red"></font></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/271948975768354836-4058825712854196712?l=www.poemsforall.co.cc' alt='' /></div>စိုင္းေလာဝ္ပိန္းhttp://www.blogger.com/profile/00457149082773595931noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-271948975768354836.post-57362380792976276082009-12-28T18:44:00.001+06:302010-01-28T10:11:47.183+06:30ထမင္းတစ္လုပ္ဝါးမိတိုင္း<br />ဆာေလာင္မြတ္သိပ္ေနတဲ့ ခ်ိဳ႕တဲ့ပါးစပ္ေတြကို သတိရတယ္<br /><br />ဇိမ္က်က်အိပ္ရာေပၚ အိပ္လိုက္တိုင္း<br />တမံတလင္းေပၚက ေက်ာေတြကို အားနားမိတယ္<br /><br />ေျပာခ်င္တာ လြတ္ခနဲ ေျပာလိုက္တိုင္း<br />ေျပာခြင့္မ႐ိွတဲ့ ပါးစပ္ေတြအတြက္ နာက်ည္းမိတယ္<br /><br />ၾကည့္ခ်င္တာေတြ ၾကည့္ခြင့္မ႐ိွတဲ့ မ်က္လံုးေတြအတြက္<br />တစ္ခုခုေတာ့ လုပ္ေပးခ်င္တယ္<br /><br />ဒီဇာတ္လမ္းမွာ<br />အတၱက မင္းသား၊ ငါက ဗီလိန္ပါ။<br />အတၱထိုးသမွ် ႀကိတ္သမွ် ငါ့မွာ နဖူးကြဲ ဒူးျပဲ။<br />အတၱ ခ်ည္ေႏွာင္သမွ် ငါ့မွာ မလႈပ္သာ မလူးသာ။<br />အသံုးက်တာ တစ္ခုမွ မလုပ္ျခင္းေတြ ပိုင္ဆိုင္ပါတယ္။<br /><br />ကၽြန္ေတာ္ဟာ အရွက္နဲခဲ့ပါတယ္ ေဖေဖ။<br /><center><font color = "red"></font></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/271948975768354836-5736238079297627608?l=www.poemsforall.co.cc' alt='' /></div>စိုင္းေလာဝ္ပိန္းhttp://www.blogger.com/profile/00457149082773595931noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-271948975768354836.post-24653341655221424462009-12-22T11:21:00.002+06:302009-12-22T11:21:25.097+06:30ေႏြဦးေရ<br />သက္ျပင္းေတြနဲ႔ ေမ်ာခ်ေနရတဲ့ ငါ့ရဲ႕စိတ္ေတြမွာ<br />မင္းေပးတဲ့ မီးေတာက္တစ္ခုဆီကိုင္လို႔<br />အ႐ူးေသြးထန္ေနတဲ့ ကမၻာေျမကို ခ်စ္စိတ္နဲ႔ ငါေငးေနမိရဲ႕<br /><br />ေခတ္ကိုက အေကာင္းျမင္၀ါဒီလုပ္မရတဲ့ ေခတ္ေလ<br />နာမည္ပ်က္ေလ ဂုဏ္တက္ေလဆိုသူလဲ ႐ိွရဲ႕<br />သူမ်ားေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ကို ခူးခပ္စားေသာက္သူလဲ ႐ိွရဲ႕<br />ေဝဒနာျပင္းျပင္း ဒဏ္ရာေပၚကို ဓားနဲ႔ခုတ္ခ်သူလဲ ႐ိွရဲ႕<br /><br />ေျပာၾကေၾကးဆိုရင္ ေဆးခါးႀကီးတစ္ခြက္ပါပဲ<br />ၾကက္ေျခခတ္ေတြနဲ႔ ေစြ႕ေစြ႕နီလို႔<br />ေသြးဆာေနတဲ့ နာရီေတြက အသက္ပါေအာင္ကို ႐ွ တယ္။<br /><br />ခ်စ္စိတ္ေၾကာင့္ပါပဲေလ<br />ေခါင္းအခါခါ ခါမိ၊ သက္ျပင္းအခါခါ ခ်မိတာ<br />ခ်စ္စိတ္ေၾကာင့္ပါပဲ<br />ဒီလူေတြ ဆိုးယုတ္သမွ် ငါ့ရင္ဘတ္မွာ ဒဏ္ရာနက္နက္ႀကီးေတြ ျဖစ္ျဖစ္သြားတာ<br />ဒီခ်စ္စိတ္ေၾကာင့္ပါပဲေလ<br />မေနႏိုင္မထိုင္ႏိုင္ ဒီကဗ်ာကို ေရးေနမိတာေပါ့<br /><br />ေႏြဦးေရ...<br />ငါတို႔ကမၻာေျမ ...ဒီက်ိန္စာကပ်ယ္ဖို႔<br />ေသြးေတြ ဘယ္ေလာက္မ်ားမ်ား ကုန္ဦးမွာလဲကြာ?<br /><center><font color = "red"></font></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/271948975768354836-2465334165522142446?l=www.poemsforall.co.cc' alt='' /></div>စိုင္းေလာဝ္ပိန္းhttp://www.blogger.com/profile/00457149082773595931noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-271948975768354836.post-76387296627905040552009-12-15T19:20:00.003+06:302009-12-15T19:20:40.138+06:30ေန႔ရက္ေတြ တစ္ရက္ျပီးတစ္ရက္ျဖတ္သြား<br />ဒီဇင္ဘာေတြ ေႂကြကုန္ျပီ ဒီဇင္ဘာေရ<br />ငါကေတာ့ ဒဏ္ရာရ ေျကာင္တစ္ေကာင္လို အခန္းေအာင္း<br />ငါခၽြန္ခဲ့တဲ့ ျမႇားေတြလည္း တုံးခဲ့ေပါ့<br />စိတ္ေတြေလတယ္<br />အေတြးေတြေလတယ္<br />ထံုးထိုင္းမႈေတြက အစြန္းေရာက္ေအာင္ကို ခၽြန္ထက္ျပ<br />ဘဝက စိတ္ပ်က္ျခင္းေတြ ထူးထူးခၽြန္ခၽြန္<br /><center><font color = "red"></font></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/271948975768354836-7638729662790504055?l=www.poemsforall.co.cc' alt='' /></div>စိုင္းေလာဝ္ပိန္းhttp://www.blogger.com/profile/00457149082773595931noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-271948975768354836.post-37740132841780856832009-12-07T17:10:00.000+06:302009-12-07T17:10:56.152+06:30ဒီဇင္ဘာက ျပကၡဒိန္ေပၚကေန ငါ့ကို ေပေစာင္းေစာင္းၾကည့္တယ္<br />ဟုတ္ပါ့… ငါကလည္း အမွတ္တမဲ့ ေမ့ေနတယ္<br />ရာသီဥတုကိုက သတိမမႈမိေအာင္ ပါးပါးလ်လ်ပဲ ေ႐ြ႕သြားေနေပါ့<br /><br />အံက်လာတဲ့ ေျခာက္ကပ္ကပ္အေအးဓာတ္<br />႐ုတ္တရက္ထိေတြ႕လိုက္ရေတာ့မွ ငါလန္႔သြားတယ္ ဒီဇင္ဘာ<br />ျဖည္းျဖည္းေအးေဆးေပါ့…<br />အခုေတာ့ မင္းက ၀ိဥာည္တစ္ေကာင္လိုပဲ သိပ္ေျခာက္လန္႔တယ္<br /><br />ငါမင္းကို ရပ္ၿပီး ၾကည့္ရႈခံစား မေနႏိုင္ဘူး ဒီဇင္ဘာ<br />မႏွစ္ကလို ငါမင္းကို ႀကိဳဆိုမွာမဟုတ္ဘူး<br />မႏွစ္က ဒီဇင္ဘာနဲ႔ ဒီႏွစ္ ဒီဇင္ဘာ<br />ငါက ပိုၿပီး အဆိုးျမင္လာတယ္<br />ငါက ပိုၿပီး အ႐ိုင္းဆန္လာတယ္<br /><br />မင္းက ထံုးစံအတုိင္း ဖ်ားနာမႈကို ေဆာင္ၾကည္းတယ္<br />ငါကလည္း ထံုးစံအတုိင္း ႏွာေစးတယ္<br />အဲဒီယဥ္ေက်းမႈကလြဲရင္ … က်န္တာေတြ<br />ကြာတယ္ … အပံုႀကီးကြာသြားတယ္<br />ငါတို႔မွာ အားထားစရာ သစ္ပင္ေတြ သိပ္႐ွားသြားၿပီ<br />ေနကလည္း အညာအတာမဲ့ အပူႀကီးပူေနၿပီ<br /><br />ငါတို႔ သိပ္အလုပ္မ်ားေနတယ္ ဒီဇင္ဘာ<br />မင္းဟာ အျခားလူေတြလိုပဲ ျဖတ္သြားျဖတ္လာ<br />ဒီထက္ အခြင့္အေရး ပိုမရဘူး<br />အကြာႀကီးကြာတဲ့ထဲမွာ ငါ့ရဲ႕ ႏူးညံမႈေတြလည္း မာထန္ကုန္ၿပီဆိုတာ<br />မင္းအခုေတြ႕ရၿပီ<br /><br />ထားလိုက္ေတာ့ .. ခြင့္လြတ္ဖို႔ ငါ မေတာင္းဆိုဘူး<br />ခပ္ရင့္ရင့္ဆိုေပမယ့္ ခပ္ႏုႏုေလး ခဏေလာက္ မင္းကို ေငးေမာမိတာပါ ဒီဇင္ဘာရယ္<br />ဒီထက္ဘာမွ မပိုပါဘူး<br />အခု ငါတို႔ သိပ္အလုပ္မ်ားေနတယ္<br />အခု ငါတို႔မွာ လုပ္စရာေတြ အမ်ားႀကီးက်န္ေသးတယ္<br />ဟုတ္ကဲ့ … အခုလိုေတြ႕ရတာ ၀မ္းသာပါတယ္<br />ဒါေပမယ့္ ေကာင္းေသာညပါ ဒီဇင္ဘာ…။ ။<br /><center><font color = "red"></font>2008</center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/271948975768354836-3774013284178085683?l=www.poemsforall.co.cc' alt='' /></div>စိုင္းေလာဝ္ပိန္းhttp://www.blogger.com/profile/00457149082773595931noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-271948975768354836.post-87632647446953479822009-11-27T10:56:00.002+06:302009-11-27T10:56:58.143+06:30ရာသီဥတု မေကာင္းလို႔<br />ငါတို႔ အိမ္ထဲက အိမ္ျပင္ေတာင္ မထြက္ျဖစ္ဘူး<br />ငါ့ဦးေႏွာက္ေတြလဲ ေအးခဲလို႔<br />ငါ့ရဲ႕ကဗ်ာေတြ ဘာျဖစ္သြားလဲ ဘယ္မွာလဲ<br /><br />သက္ျပင္းေငြ႕ေငြ႕နဲ႔<br />အရူးတစ္ပုိင္း၊ အရူးႏွစ္ပုိင္း<br />တစ္လံုးမွ မူးမယ္ဆိုလဲ တစ္လံုးခ်ကြာ<br />ငါကေတာ့ မေသာက္ဘဲ ခ်ာခ်ာလည္တဲ့ကမ႓ာမွာ<br />အမုန္းေတြ မရိွသင့္ဘူးဆိုတာကို ဟားတိုက္မယ္<br />လာရိတဲ့ သူငယ္ခ်င္းကို ပယ္ပယ္နယ္နယ္ ဆဲမယ္<br />ဆင္ျခင္တုံတရားနဲ႔ အိမ္ကိုလြမ္းမယ္<br />ေလဒီဂါးဂါးနဲ႔ ရွက္ကီရာကို ေသာက္ျမင္ကပ္မယ္<br /><br />ကိုယ္ဖက္ကို ကိုယ္ယက္ဖို႔ ငါတို႔မွာ ေျခႏွစ္ဖက္ လက္ႏွစ္ဖက္နဲ႔<br />ႏွစ္ဖက္ရွတတ္တဲ့ မာနေတြနဲ႔<br />ဘ၀ကို ခုတ္ထစ္ျဖတ္ပိုင္းျပီး တစ္ပိုင္းခ်င္းဆီ မေ၀ငွႏိုင္ဘူး<br />မေက်နပ္ ေလျဖတ္ေပါ့<br />ဘ၀ေတြက အျခားျကီး<br /><br />ကိုယ့္အပူ သူ႔အပူ ဘာလို႔ အကူးဆက္ခံမလဲဗ်ာ<br />ေနသာသလိုေန ... ထမ္းမထားနဲ႔ တဲ့<br />ဟုတ္ကဲ့<br />ေနသာသလိုေနပါတယ္... ထမ္းမထားပါဘူး<br />ေသြးေျကာထဲ စီးဆင္းေနတဲ့ အပ္လိုပဲ<br />ဘယ္အခ်ိန္ ႏွလံုးသားကို ထိုးဆိုက္မလဲ<br />ဆိုက္ဆိုက္ျမိဳက္ျမိုက္<br /><br />ရာသီဥတုမေကာင္းလို႔ပါ<br />ဒီကဗ်ာေျကာင့္ ေခါင္းကိုက္သြားတယ္ဆိုလဲ<br />ခြင့္လြတ္ပါ သူငယ္ခ်င္းတို႔<br />ကိုယ့္အပူ သူ႔အပူ ဘာလို႔ အကူးဆက္ခံမလဲဗ်... ေနာ္<br /><center><font color = "red"></font></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/271948975768354836-8763264744695347982?l=www.poemsforall.co.cc' alt='' /></div>စိုင္းေလာဝ္ပိန္းhttp://www.blogger.com/profile/00457149082773595931noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-271948975768354836.post-84134511344348841972009-10-25T19:18:00.000+06:302009-10-25T19:18:01.060+06:30ဘယ္ေတာ့မွ မရပ္တဲ့ ရထားတစ္စင္းေပၚမွာ<br />ငါတို႔အားလံုး စီးနင္းလိုက္ပါခဲ့ျကသလိုမ်ိဳး<br />ျကြင္းက်န္ရစ္ခဲ့တဲ့ ဘူတာေတြ<br /><br />မေက်နပ္စရာအေျကာင္းမရိွပါဘူး<br />ငါ့ကို ထိုးေနခဲ့ျကတဲ့ လက္ညိဳးေတြအတြက္<br />ဒုကၡမွာ မေပ်ာ္ပိုက္ရင္ ဘ၀ဟာ ေျခာက္ကပ္ေနမွာေပါ့<br />ဒိုင္ယာရီေတြ မေကာင္းဆိုး၀ါးပူးကပ္လို႔<br /><br />တကယ့္ေတာ့ အေမရယ္<br />ကၽြန္ေတာ္ ခဏခဏ <br />စိတ္ကူးယဥ္ျကည့္ဖူးတဲ့ ေကာင္းကင္ျကီးကိုယ္တိုင္ကိုက<br />ကၽြန္ေတာ့္အေပၚမွာ <br />(မညာမတာ) ေမွာင္မိုက္ခဲ့ဖူးတာပါဗ်ာ။<br /><center><font color = "red"></font></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/271948975768354836-8413451134434884197?l=www.poemsforall.co.cc' alt='' /></div>စိုင္းေလာဝ္ပိန္းhttp://www.blogger.com/profile/00457149082773595931noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-271948975768354836.post-36282591069972812972009-09-23T09:09:00.004+06:302009-09-23T18:14:03.827+06:30ငါ့စိတ္ အကိုင္းအဖ်ားေလးေပၚ ရန္ကုန္ျမိဳ႕ျကီးလာနားေတာ့<br />သတိရစိတ္ေတြ ေကြးညႊတ္<br />ငါ့တနဂၤေႏြေတြ မိုးအံုးခဲ့ျပန္တယ္<br /><br />ျမို႕ထဲလမ္းမေတြက အမွတ္တရ သိမ္းထုတ္ထားဖို႔ ရွည္လ်ား<br />မိုးေရထဲ လိ္မ္လိမ္မာမာေလး ႏွစ္ျမဳပ္ေနမယ့္ ျမိဳ႕ျကီးေပါ့<br />ငါ့ရဲ႕ အိမ္လြမ္းနာမွာ မင္းက ဒဏ္ရာအစစ္ပါ ရန္ကုန္<br /><br />လက္ရိွေျပးလမ္းနဲ႔ တသားတည္းဆိုေပမယ့္<br />အလြမ္းေတြက ထိုးထိုးေထာင္ေထာင္ရယ္ပါ<br />ရန္ကုန္ေရ... မင္းဆီမွာ က်န္ခဲ့တဲ့ ငါ့အိမ္မက္ေတြ<br />တစ္ေန႔ေတာ့ ငါျပန္လာယူမယ္<br /><br />အခုေတာ့<br />ပန္းဆိုးတန္း၊ အေနာ္ရထာ၊ ၂၆လမ္းေတြေပၚ<br />လမ္းေတြေလွ်ာက္ေနခ်င္တယ္<br />ငါ့စိတ္ကေလးပဲ လႊတ္လိုက္ပါရဲ႕ ရန္ကုန္ရယ္<br />ေနာက္မွ ေတြ႕မယ္။<br /><center><font color = "red">စိုင္းေလာ၀္ပိန္း</font></center><br /><br /><br />စိတ္ကိုင္းဖ်ားေလးေပၚ<br />သူလာနားပံုက<br />တစ္သက္ပတ္လံုးၿပန္မေၿပးေတာ့မယ့္ပံု<br />ယံုၾကည္ခ်က္ေငြ႕အသက္ေတြနဲ႔<br />မိုးေတြညိဳ႕လိုက္လာခဲ့ၿပန္တာ<br />တစ္ႏွစ္ပတ္လံုးမိုးရာသီ...<br /><br />တစ္ႏွစ္ပတ္လံုးရြာထားမွေတာ့<br />အလြမ္းေတြက အၿပိဳင္းအရိုင္း<br />ထင္တိုင္းက်ဲေပါက္ေရာက္ေနခဲ့ၿပီေပါ့<br />ခုမွေတာ့ ..<br />အိပ္မက္ေတြကိုတစ္စစီသိမ္းထုတ္<br />ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ယက္လုပ္ထားတဲ့<br />ရန္ကုန္ကိုပဲ ၿခံဳယူဝတ္ဆင္<br />ငါ့စိတ္တစၿပင္ကိုငါ ယာယီလံုၿခံဳေစလုိက္ၿပီ။ <br /><center><font color = "red">မေနာ္ဟရီ</font></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/271948975768354836-3628259106997281297?l=www.poemsforall.co.cc' alt='' /></div>စိုင္းေလာဝ္ပိန္းhttp://www.blogger.com/profile/00457149082773595931noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-271948975768354836.post-66403523650706731682009-09-10T10:55:00.003+06:302009-09-10T10:56:41.168+06:30ညက နာက်င္ျခင္းနဲ႔ေပါင္းဖက္<br />ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ မရိွျခင္းေတြ အလင္းဆံုးအခ်ိန္ေလ<br />ဒုကၡေတြ လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္ကို လွပါရဲ႕<br />ေလာကဓံေရ- ခင္ဗ်ားက အၿငိမ္မေနတဲ့ ဆူးပဲ - <br />ကၽြန္ေတာ့္ ႏွလံုးသားထဲမွာ- နက္နက္ရိႈင္းရိႈင္း<br /><br />ဒီလိုဆိုေတာ့ အနာဂတ္လည္း အဓိပၸာယ္ မရိွဘူး<br />ရိွစုမဲ့စု အိပ္မက္အက်ိဳးအေၾကေလးေတြလည္း အဓိပၸာယ္မရိွဘူး<br />မီးက်ိဳးေမာင္းပ်က္နာရီေတြသာ ႀကီးထြား<br />ေသရာပါဒဏ္ရာနဲ႔ ညေတြ ခ်ည္းပဲ<br /><br />ထားေတာ့<br />အေမ့ေလ်ာ့ခံ လမ္းမေတြအတြက္ ေျဖဆည္ရာ မ်က္ရည္မရိွ<br />အခ်န္လွပ္ခံေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြထဲလည္း တေစၧမေၾကာက္က်ားမေၾကာက္ပါပဲ<br />လမ္းတူတယ္ဆိုၾကေပမယ့္လည္း ကၽြန္ေတာ္တစ္ေယာက္တည္း<br /><br />အေမွာင္ထဲ<br />အထီးက်န္<br />ေျခရာေတြ မထင္က်န္ေစခ်င္ေတာ့ဘူး။ <br /><center><font color = "red"></font></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/271948975768354836-6640352365070673168?l=www.poemsforall.co.cc' alt='' /></div>စိုင္းေလာဝ္ပိန္းhttp://www.blogger.com/profile/00457149082773595931noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-271948975768354836.post-67364327784857239102009-09-07T22:15:00.002+06:302009-09-07T22:15:50.991+06:30ေဟ့လူ<br />ခင္ဗ်ားအျဖစ္က သနားစရာ<br />ကိုယ့္ေနာက္ေက်ာမွာဘယ္သူရိွသလဲ ခဏခဏလွည့္လွည့္ၾကည့္<br />အဲဒီေလာက္ျဖစ္ေနရင္ ေနာက္ျပန္ လမ္းေလွ်ာက္ပါလား<br />အခုေတာ့ ခင္ဗ်ားက ၾကက္ႀကီးလည္လိမ္<br /><br />ေဟ့လူ<br />ကိုယ့္မ်က္ေခ်း ကိုယ္ျမင္မွာစိုးလို႔ မွန္ေတာင္မၾကည့္ဘူးတဲ့လား<br />ဘယ္လိုဘ၀ေပးမ်ိဳးနဲ႔ ရတဲ့ ေ႐ႊဥာဏ္ေတာ္ပါလဲေနာ္<br />ပုတ္ပုတ္သိုးသိုးနဲ႔ ခင္ဗ်ား႐ုပ္ကို ေ႐ႊခ်ထားပါလား<br />ကၽြန္ေတာ္တို႔မွာ ရယ္ခ်င္ပက္က်ိ<br /><br />ေဟ့လူ<br />ငရဲျပည္ထိ အေခၚခံရမွာစိုးလို႔<br />ဓာတ္ေလွခါးေတာင္ သတိလက္လြတ္မစီးဘူးဆို<br />ျဖစ္ေနလိုက္တာေျပာပါတယ္<br />ကိုယ့္အကုသိုလ္ကို ကိုယ္ အေတာ္စိတ္ခ်<br />လိပ္ျပာေလးကိုေတာင္ လွန္႔ေနၿပီလားဗ်ာ<br /><br />ေဟ့လူ<br />လာမယ္ဆိုရင္<br />အျပစ္ေတြ ေျပာင္ေအာင္ေဆးခဲ့<br />ကိုယ့္ေနာက္ေက်ာကို လံုေအာင္ဖုံးခဲ့<br />ရိုးသားမႈကို ေက်ာပိုးခဲ့<br />ေနာက္ဆို<br />ကၽြန္ေတာ္တို႔ မ်က္လံုးဒဏ္ေတြေအာက္မွာ<br />ခင္ဗ်ား ေသတာထက္ဆိုးသြားလိမ့္မယ္။<br /><center><font color = "red"></font></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/271948975768354836-6736432778485723910?l=www.poemsforall.co.cc' alt='' /></div>စိုင္းေလာဝ္ပိန္းhttp://www.blogger.com/profile/00457149082773595931noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-271948975768354836.post-45853954520852955122009-09-02T19:30:00.000+06:302009-09-02T19:30:20.240+06:30အိမ္မက္ေတြ ေတာင္လိုရာလိုပံု<br />ယံုၾကည္ျခင္းေတြ မခမ္းနားေတာ့ဘူး<br />ျဖစ္ပ်က္သမွ်ရပ္ေငးေနဖို႔ ငါကိုက တတ္ႏိုင္လြန္းတယ္<br /><br />ဆင္ျခင္တံုတရားလည္း ခြ်န္းမအုပ္ႏိုင္ဘူး<br />စဥ္းစားဥာဏ္မ႐ိွဘူးလားဆိုေတာ့လည္း မဟုတ္ဘူး<br />ဒီေနရာမွာပဲ ရပ္တန္းက ရပ္ရင္ေကာင္းမယ္ေနာ္<br />လုပ္စရာ႐ိွတာ ဆက္လုပ္ဖို႔<br /><br />နာရီေတြ ခပ္ျမန္ျမန္လည္<br />ထံုအမွုနဲ႔ စီးဆင္း<br />ခပ္ျမန္ျမန္ ... ခပ္ျမန္ျမန္<br />အလြန္လွ်င္ျမန္စြာ<br /><br />အခုမွ စနစ္တက် ေခ်ာ္လဲတယ္ဆိုတာ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/271948975768354836-4585395452085295512?l=www.poemsforall.co.cc' alt='' /></div>စိုင္းေလာဝ္ပိန္းhttp://www.blogger.com/profile/00457149082773595931noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-271948975768354836.post-90013937392913057772009-08-26T13:41:00.001+06:302009-08-26T13:42:16.508+06:30႐ိွတဲ့ထမင္းနဲနဲေလးကိုပဲ အမ်ားႀကီး႐ိွသလိုအၾကာႀကီးစားတယ္<br />ဗိုက္ကေလး မ၀တ၀ကိုပဲ အ၀ႀကီးျဖစ္ေနသလို ေရေသာက္တယ္<br /><br />ဆရာေျပာသမွ် တစ္စြန္းတစ္စၾကားျပီး သိသလိုလို ေခါင္းညိမ့္တယ္<br />တစ္လံုးမွနားမလည္တဲ့စာေတြကို နားလည္သလိုခပ္တည္တည္ေက်ာ္ဖတ္တယ္<br /><br />ျဖစ္ေနပံုမ်ားေျပာပါတယ္<br />မိုး႐ြာေနတာသိရက္နဲ႔ ထီးမေဆာင္းဘူး<br />ဖိနပ္ထဲက ခဲလံုး၊ မ်ားမ်ားနင္းေပး႐ံုနဲ႔ ထြက္မသြားဘူး<br /><br />ေမေမေရ...<br />ဒီေန႔ကၽြန္ေတာ္ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ အမွန္ေျပာဖို႔ ဘာေၾကာင့္မ်ားခက္ေနရပါလိမ့္။<br />ဒုကၡကိုမွ အလွဆင္လြယ္ၿပီး<br />အားလံုးအဆင္ေျပပါတယ္ ေျပာမိတယ္ေလ။<br /><center><font color = "red"></font></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/271948975768354836-9001393739291305777?l=www.poemsforall.co.cc' alt='' /></div>စိုင္းေလာဝ္ပိန္းhttp://www.blogger.com/profile/00457149082773595931noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-271948975768354836.post-72013949832907714472009-08-21T20:11:00.001+06:302009-08-21T20:11:55.017+06:30မွတ္္ မွတ္ ရ ရ<br />သူငယ္ခ်င္းေရ<br />မနက္ၿဖန္ ဆိုတာ ငါတို႔မပိုင္ေသးတဲ့အရာတစ္ခု<br />ဒီေန႔ဆိုတာလဲမေရ ရာၿခင္းမ်ားစြာနဲ့<br />ၿပီးသြားတဲ့ မေန႔ကေတြကလဲ မွဳန္၀ါး၀ါးနဲ့<br />ၿပန္ေတြ ၾကည့္ ေတာ့ လဲ ဘာရယ္မွမဟုတ္ပါဘူးကြာ<br />ငါတို႔ရင္ဘတ္ေတြ အခိုးခံ ခဲ့ရတယ္<br />ငါတို႔ၾကည္ၿဖဴစြာနဲ႔ဘဲ လက္ပိုက္ၾကည့္ေနခဲ့တယ္<br />လိုမွမလိုအပ္ဘဲကြာ..ကေလးေတြလိုေအာ္မေနေတာ့ပါဘူး<br />တစ္္ခ်ိန္ၾကေတာ့လည္္း လူၾကိးဘ၀ စားၿမံဳ ၿပန္စရာေပ့ါ...<br />ငါဆိုခဲ့သလိုဘဲ<br />ဘာမွလဲေတြးမထားခ်င္ သလို<br />ဘာမွလဲမစဥ္းစားထားဘူး<br />လက္္ရွိ အတိုင္းဘဲ<br />၀ါက် တစ္ေၾကာင္းကို အေႏွာင္အဖြဲ႔ကင္းကင္းနဲ႔<br />အဓိပၸါယ္ရွိရွိ ဆက္ေရးၾကတာေပါ့.....<br /><center><font color = "red">လက္႐ံုး</font></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/271948975768354836-7201394983290771447?l=www.poemsforall.co.cc' alt='' /></div>ေဇာ္မ်ိဳးထက္http://www.blogger.com/profile/13410585021983464611noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-271948975768354836.post-8513389983580611262009-08-21T06:55:00.001+06:302009-08-21T06:57:33.774+06:30ႏွစ္ႏွစ္ဆိုတာ ဘာမွ မၾကာဘူး<br />ဒီေန႔ဆိုတာက ၾကာတယ္<br /><br />အမ်ားႀကီးေျပာင္းလဲမသြားဘူး ဒီေနရာမွာပဲ ရပ္ေနခဲ့တာ<br />ေမးခြန္းေတြ အဖက္ဖက္က ထိုးႏွက္<br />ဒဏ္ရာေပၚ ဒဏ္ရာျဖတ္<br />႐ိုးသားမႈကို အစမ္းသပ္ခံဖို႔ ငါတို႔ရဲရင့္ခဲ့ၾကတာ<br /><br />ဒီေနရာမွာပဲ ငါတို႔ ႏွလံုးေသြးေတြ ျမဳပ္ႏွံခဲ့တယ္<br />တူးေဖာ္ၾကည့္ၾက<br />ဒီေနရာမွာပဲ ငါတို႔ ခံစားခ်က္ေတြ ေလဟုန္စီးခဲ့<br />ဒီေနရာမွာပဲ လြတ္လပ္မႈကို ႐ွာေဖြ ျမတ္ႏိုးခဲ့<br /><br />အမ်ားႀကီးမဟုတ္ရင္ေတာင္ အထိုက္အေလွ်ာက္ေတာ့ ေပးဆပ္ခဲ့ခ်င္တာပါ<br />႐ွားပါးလာတဲ့အခ်ိန္ေတြနဲ႔ ရင္းၿပီးေလ<br /><br />မႏွစ္က <a href="http://www.poemsforall.co.cc/2008/09/blog-post.html">လက္႐ံုး</a>ေျပာခဲ့သလိုပဲ <br />ဒုကၡေတြ ဘယ္ေလာက္ပဲထက္ျမေနပါေစ<br />ရင္ခုန္သံေတြ လတ္ဆတ္ေနသေ႐ႊ႕<br />ငါတို႔စာမ်က္ႏွာေတြ ႐ိွေနဦးမယ္<br />အေသအခ်ာပါပဲ။<br /><center><font color = "red"></font></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/271948975768354836-851338998358061126?l=www.poemsforall.co.cc' alt='' /></div>စိုင္းေလာဝ္ပိန္းhttp://www.blogger.com/profile/00457149082773595931noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-271948975768354836.post-27053607809192293772009-08-19T18:48:00.001+06:302009-08-19T18:48:42.700+06:30ကမၻာေျမႀကီးေပၚကို ေရာက္လာကတည္းက<br />လက္သီးက်စ္က်စ္ပါေအာင္ဆုပ္လို႔<br />မေက်နပ္ႏိုင္တဲ့ ဆာေလာင္မြတ္သိပ္မႈနဲ႔ <br />သူတို႔ … ေလာကႀကီးကိုတစ္ခ်က္ေ၀့ၾကည့္တယ္<br /><br />ဒီလိုနဲ႔<br />သဘာ၀တရားရဲ႕ ေသြးေၾကာထဲမွာ<br />အတၱေတြၿပိဳင္ဖို႔ <br />သူတို႔ တက္တက္ႂကြႂကြအသက္႐ွဴမွန္ၾကေတာ့တယ္<br /><br />အနည္းဆံုးေတာ့ <br />တဖက္လူကို ထိုးႏွက္ဖို႔ <br />သူတို႔အေရျပားေအာက္မွာ <br />ကိုယ္ပိုင္အမွန္တရားခၽြန္ခၽြန္တစ္ခု ဖြက္ထားၾကလိမ့္မယ္<br /><br />ေကာက္က်စ္မႈအေၾကာင္းေျပာေတာ့ စကားလံုးေတြ သိပ္လွတာပဲ<br />ေထာင္ေခ်ာက္ေပါင္းေျမာက္မ်ားစြာ စကားေတြၾကား ဖြက္ထားၾကတယ္<br />ျပံဳျပတဲ့အျပံဳးမွာ ထက္ျမတဲ့ အစြယ္ေတြနဲ႔<br /><br />ဟုတ္ကဲ့ … မဂၤလာပါခင္ဗ်ာ …တဲ့။<br /><center><font color = "red"></font></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/271948975768354836-2705360780919229377?l=www.poemsforall.co.cc' alt='' /></div>စိုင္းေလာဝ္ပိန္းhttp://www.blogger.com/profile/00457149082773595931noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-271948975768354836.post-66612835680723345662009-08-16T08:16:00.002+06:302009-08-16T08:19:34.279+06:30ဘ၀နဲ႔ လြဲေနတာေတာ့ ၾကာၿပီ အေဖ<br />ပ်င္းပ်င္း႐ိွတိုင္း အုန္းလြဲေအာင္ အိပ္တတ္သူကၽြန္ေတာ္ေလ<br />ၾကာေတာ့ လူကိုယ္တိုင္က ႏွစ္ဆယ္သံုးႏွစ္ပိုင္းတစ္ပိုင္း တိမ္းေစာင္းခဲ့<br /><br />အျမင္ေတြမွားေနတာလား၊ အမွားေတြ ျမင္ေနတာလား<br />ဘယ္ဒင္းက ပိုမွန္မလဲ<br />အေျဖမ႐ိွဘူးအေဖ၊ ကၽြန္ေတာ္က လူပ်င္းပါ<br />ပ်င္းလို႔ ဘာမွ မေျပာပဲ အျပင္ထြက္ထိုင္ေနတာ ၾကာၿပီပဲ<br /><br />အေဖ အားမလိုအားမရျဖစ္ခ်င္လည္း ျဖစ္စရာ ကၽြန္ေတာ္ပါ<br />ဘာတစ္ခုမွ ၿပီးေအာင္မလုပ္ခဲ့သူ ကၽြန္ေတာ္ပါ<br />အသံုးမက်တဲ့စကားလံုးေတြနဲ႔ စကားေတြအမ်ားႀကီးျဖဳန္းတီးခဲ့သူ ကၽြန္ေတာ္ပါ<br />အခက္ခဲဆံုး ပထမဆံုးေျခလွမ္းကို<br />အပ်င္းေပါင္းတစ္ေထာင္နဲ႔ ေပေပေတေတ ကၽြန္ေတာ္ျငင္းဆန္ခဲ့ေပါ့<br />အေဖသာ အနားမွာ႐ိွရင္ အေဆာ္ခံထိမွာ အေသအခ်ာ<br /><br />ေဖေဖေရ...<br />သိပ္လွတဲ့ ေႏြဦးေလးတစ္ခုေလာက္ေတာ့ <br />ကၽြန္ေတာ္တို႔ ပိုင္ဆိုင္လိုက္ခ်င္တယ္<br />အဲဒါဆိုရင္ပဲ ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ ပ်င္းရိမႈေတြကို ေဆးေၾကာသန္႔စင္ၿပီး<br />လုပ္စရာ႐ိွတာေတြ အားႀကိဳးမာန္တက္လုပ္ပစ္လိုက္ပါ့မယ္<br />ခက္ေနတာက အေဖရယ္<br />ေႏြဦးကို ေဆာင္ၾကဥ္းဖို႔ ကၽြန္ေတာ္က ပ်ံလႊားငွက္မဟုတ္ခဲ့ပါဘူး<br />ကံဆိုးေတြ မိုးေမွာင္က်ဆဲ...။ ။<br /><center><font color = "red"></font></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/271948975768354836-6661283568072334566?l=www.poemsforall.co.cc' alt='' /></div>စိုင္းေလာဝ္ပိန္းhttp://www.blogger.com/profile/00457149082773595931noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-271948975768354836.post-15954388879308760182009-08-13T09:13:00.003+06:302009-08-13T09:15:10.774+06:30ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ျဖစ္ဖို႔ အလြယ္ကေလးပဲဗ်<br />ငါ့မွာ တအံတၾသျဖစ္ရ<br />တု၊ စု၊ ျပဳ မဟုတ္ေတာ့ဘူးေနာ္<br />တိုက္-႐ိုက္-ကူး ျဖစ္ေနပါၿပီ<br />တခ်ိဳ႕ေတြမ်ားေျပာပါတယ္။<br /><br />သူနဲ႔ ငါ တူတာလည္းမဟုတ္၊ ေဆြမ်ဳိးလည္း မေတာ္<br />အဲဒါကို<br />ငါ့လြမ္းတဲ့အေၾကာင္းက သူ႔လြမ္းတဲ့အေၾကာင္း<br />ငါ့မိသားစုက သူ႔မိသားစု<br />ငါ့အေမကလည္း သူ႔အေမ တဲ့<br />ေမ့သြားသလားေတာ့မသိဘူး<br />ေအာက္ေျခမွာ ငါ့နာမည္မပါတာကလြဲလို႔ က်န္တာအားလံုးတူတယ္။<br /><br />အဲဒါလည္းကဗ်ာျဖစ္တာပဲ<br />ကိုမိုးလိႈင္ညေျပာသလို Copy-Paste ကဗ်ာေလ<br />ကိုယ္စား ေရးခိုင္းထားသလိုပဲေနာ္<br />ကဗ်ာ အႁမႊာပူးေလးလား<br /><br />ယူၾကဦးမလား ကဗ်ာ<br />ေဟာ့ဒီမွာေနာ္ အားလံုးအတြက္ ကဗ်ာ။<br /><br /><center><font color = "red">(သက္ဆိုင္သူမ်ားသာ)</font></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/271948975768354836-1595438887930876018?l=www.poemsforall.co.cc' alt='' /></div>စိုင္းေလာဝ္ပိန္းhttp://www.blogger.com/profile/00457149082773595931noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-271948975768354836.post-22816039890041538542009-08-07T11:30:00.000+06:302009-08-07T11:31:11.883+06:30မင္းဟာ ငါ့ရဲ႕ေပါက္ကြဲမႈ မီးေတာင္<br />အခ်ိန္ဘယ္ေလာက္ၾကာၾကာ ေလာင္ကၽြမ္းအားေကာင္းဆဲ<br /><br />အခ်စ္ဆိုတာ ဒဏ္ရာနဲ႔မွ လွတယ္လို႔ ခပ္တည္တည္ေျပာခဲ့သမွ်<br />အခုမွ အလြမ္းေတြနဲ႔ အလဲလဲကြဲ<br />႐ိွရင္းစြဲအိပ္မက္ေတြ တစ္ပတ္တင္းခဲ့ေပါ့<br /><br />အေ႐ွ႕ဘက္ေကာင္းကင္မွာ အလြမ္းေတြ ေရေသာက္ဆင္းတဲ့အခ်ိန္ေလ<br />ငါ့ရဲ႕အပိုင္းအစေလးေတြ ငါလိုက္ေကာက္လို႔<br />မင္းကို သတိရေၾကာင္း ေရးခဲ့ဖူး၊ ေရးေနဆဲ၊ ေရးေနလိမ့္ဦးမယ္<br /><br />ငါ့ရဲ႕ အလြမ္းေတြ ခ်န္လွပ္မခံရဖို႔<br />မင္းမွပဲ ကယ္တင္ႏိုင္လိမ့္မယ္<br />ငါ့ဘယ္ဘက္ရင္အံုေပၚက အေႏြးေငြ႕ေလးေရ…<br /><center><font color = "red"></font></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/271948975768354836-2281603989004153854?l=www.poemsforall.co.cc' alt='' /></div>စိုင္းေလာဝ္ပိန္းhttp://www.blogger.com/profile/00457149082773595931noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-271948975768354836.post-55810163490826434492009-08-04T19:21:00.000+06:302009-08-04T19:31:32.488+06:30အေမ့အသိဆီေရာက္သြားေတာ့<br />ထြက္လာႀကိဳတဲ့ ပုစုဂ႐ုေလးေတြေၾကာင့္ ငါ့မွာ တအံတၾသ<br />အႀကီးဆံုးသားက ကိုးတန္း<br />အငယ္ဆံုးေလးက ဒီႏွစ္ တစ္တန္း တက္မယ္<br />အခု ငါတို႔လာၾကည့္တဲ့ ႏွစ္ရက္သားခ်င္းေလးက ေျခာက္ေယာက္ေျမာက္<br />ေ႐ွ႕ကတစ္ေယာက္နဲ႔ ေျခာက္ႏွစ္ခြဲကြာတယ္တဲ့<br />တနဂၤေႏြေန႔မွာေမြးတာ၊ ဒီေန႔က အဂၤါေန႔<br />ပိစိေကြးႀကီး၊ ထင္ထားတာထက္ ထြားတယ္<br />ထင္ထားသေလာက္ ႐ုပ္မဆိုးဘူး<br />အေဖက ထြားထြားေထာင္ေထာင္၊ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္နဲ႔ သိပ္တူတဲ့ ဦးေလးႀကီး<br />အေမက ပိန္ပိန္႐ွည္႐ွည္<br />ငါတို႔ေတြ အေႏြးထည္လံုေအာင္ ၀တ္ေနရခ်ိန္မွာ<br />သူတို႔ေလးေတြက စြပ္က်ယ္ေလးေတြနဲ႔<br />ေဆာ့ေကာင္းလို႔ေနေအာင္ သိပ္က်မ္းမာတဲ့ ကေလးေတြ<br />အေဆာ့ဆံုးေကာင္ေလးကို အိုစမာတဲ့<br />အလတ္ေကာင္ေလးက ငါ့အေမငယ္ငယ္က အက်ႌေဟာင္းေလးကို ၀တ္လို႔<br />ေလးေယာက္ေျမာက္ကေလးမေလးက <br />လက္ေဆာင္ေပးတဲ့ ရင္ဖုန္းအက်ႌေလးကို သိပ္ႀကိဳက္တာပဲဆိုၿပီး<br />ေဘာင္းဘီတိုေလးနဲ႔ တြဲတြဲ၀တ္သတဲ့<br />႐ိုးရာအရ မိသားစု႐ိွသမွ်လူကုန္နဲ႔ လက္ဆြဲႏႈတ္ဆက္ရတယ္၊ ပိစိေကြးေလးကအစ<br />မိသားစု ထြားပံုက အံၾသခ်က္မကုန္<br />အဲဒါေတာင္ ေျပာေသးတယ္<br />လမ္းတစ္ေလွ်ာက္ အိမ္တိုင္း သံုးႏွစ္ေအာက္ကေလးမ႐ိွတဲ့အိမ္ မ႐ိွဘူးတဲ့<br />ေျပာေသးတယ္<br />ဒီလမ္းေလးတစ္ခုမွာတင္ ကေလးေပါင္း ၅၀ မကဘူးတဲ့<br />ေျပာေသးတယ္<br />ၿမိဳ႕နာမည္ကိုက ကေလးၿမိဳ႕တဲ့ေလ<br />မိသားစုနဲ႔ ေဘာတစ္သင္းဖြဲ႔ဖို႔ ၾကံ႐ြယ္<br />ငါတို႔ ျပန္ေတာ့<br />ကေလးတိုင္းလိုက္ပို႔၊ တာ့တာ တညီတညာတည္းျပလို႔<br />ဘယ္ၿမိဳ႕မွာမွ ႐ွာမရတဲ့ ေဖာ္ေ႐ြအျပံဳးကို ဆင္တူ ျပံဳးလို႔<br />ညဘက္ အေမနဲ႔ငါ စကား၀ိုင္းေလးထဲထိ သူတို႔ ပါလာၾကတယ္<br />ဒီလိုပဲ ႀကီးျပင္းခဲ့ၾကတာပဲေပါ့၊ မ်ိဳးဆက္ေပါင္းမ်ားစြာ<br />အခုခ်ိန္ေလာက္ဆိုရင္ေတာ့<br />အိမ္ေ႐ွ႕ ငါတို႔ထိုင္ခဲ့တဲ့ ေနရာလြတ္ေလးမွာ<br />ငါးေယာက္သား စီရရီ တံုးလံုးပက္လက္ တိုးတိုးေ၀ွ႔ေ၀ွ႔ အိပ္ေနၾကေရာ့မယ္<br /><center><font color = "red"></font></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/271948975768354836-5581016349082643449?l=www.poemsforall.co.cc' alt='' /></div>စိုင္းေလာဝ္ပိန္းhttp://www.blogger.com/profile/00457149082773595931noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-271948975768354836.post-27525618328994259882009-07-31T08:03:00.000+06:302009-07-31T08:04:46.380+06:30ကာမဂုဏ္က ငါတို႔ကို ခ်ည္တုတ္ထားလိုက္တာ ႀကိဳးကအႀကီးႀကီး<br />ေလာဘရမက္ကလည္း အရင္ဘ၀ကဒိုင္ႏိုေစာ ၀င္စား<br />က႐ုဏာ႐ွင္လက္ကမ္းတာေတာင္မွ ပ်ားတုတ္ခံၿပီး ပ်ားရည္စက္ကိုတပ္မက္တုန္း<br />အခ်ိဳ႕ကေတာ့ ညည္းၾကတယ္ေလ … စက္႐ုပ္ဘ၀ႀကီးပါတဲ့<br />ဘာျဖစ္လဲ<br />ငါကလည္း အဲဒီစက္႐ုပ္ပဲ ျဖစ္ခ်င္ေနတာ<br />အဲဒီမွာ ငါ့ရည္မွန္းခ်က္႐ိွတယ္<br />လြတ္လပ္မယ္ မွ်တမယ္<br />ဒါေပမယ့္<br />ငါျဖစ္မယ့္ စက္႐ုပ္မွာ လတ္ဆတ္တဲ့ႏွလံုးသားေတာ့ ပါရလိမ့္မယ္…။<center><font color = "red"></font></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/271948975768354836-2752561832899425988?l=www.poemsforall.co.cc' alt='' /></div>စိုင္းေလာဝ္ပိန္းhttp://www.blogger.com/profile/00457149082773595931noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-271948975768354836.post-17689244453464109992009-07-28T13:52:00.001+06:302009-07-28T13:52:47.655+06:30ဗိုက္ေဟာင္းေလာင္းလမ္းမေတြက<br />ေနရာတကာ ႐ွည္လ်ားလြန္းၾကလို႔<br />အေမွာင္ခ်ခံထားရတဲ့ ငါတို႔ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ကေလးေတြကို<br />ထုပ္ပိုးေပးပို႔လိုက္ပါရဲ႕ ငါတို႔ရဲ႕ ရည္႐ြယ္ရာေလးေတြေရ…<br /><br />အခ်ိန္အဆအခ်ိဳးအစား မသိေတာ့<br />ဘ၀က အရသာ မေကာင္းဘူးတဲ့လား<br />မိုးေတြ အလကား ခ်ဳပ္, ခ်ဳပ္သြား<br />ေနေတြ အလကား ထြက္, ထြက္လာ<br />ငါတို႔ကေတာ့ ေပ်ာ္လို႔ေကာင္းေနၾကတုန္းလား<br /><br />ေ၀ဒနာကိုယ္ထင္ျပမွ<br />ငါတို႔ကိုယ္ငါတို႔ လူနာမွန္းရိပ္မိ<br />ဒီအခ်ိန္က်မွ ႐ိွသမွ်အကုန္ေလာင္း<br />ဘယ္လိုေမာင္း, ေမာင္း ကံၾကမၼာေကာင္းကို မမီေတာ့ဘူး<br /><br />လက္႐ံုးေရ…<br />ရာသီဥတုကပဲ ဆိုး႐ြားလြန္းသလား<br />ငါတို႔ကပဲ ပိန္ေညႇာ္လြန္းသလား<br />ဘယ္ၾကည့္ၾကည့္ သစ္ငုတ္ပင္ေတြခ်ည္းပဲ…<br /><center><font color = "red"></font></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/271948975768354836-1768924445346410999?l=www.poemsforall.co.cc' alt='' /></div>စိုင္းေလာဝ္ပိန္းhttp://www.blogger.com/profile/00457149082773595931noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-271948975768354836.post-40107112442417364292009-07-25T17:17:00.001+06:302009-07-25T17:19:46.116+06:30ထင္ထားသေလာက္မဆိုးဘူးလား<br />တက္လာတဲ့ အပြင့္ေတြ ဖတ္ခနဲ ပြင့္<br />ဘ၀က အဆင္ျပည့္နဲ႔ အိုေက<br />ငါကိုယ္တိုင္ကိုက ဂ်ိဳကာေလ…<br /><center><font color = "red"></font></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/271948975768354836-4010711244241736429?l=www.poemsforall.co.cc' alt='' /></div>စိုင္းေလာဝ္ပိန္းhttp://www.blogger.com/profile/00457149082773595931noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-271948975768354836.post-53282766372238918412009-07-22T19:29:00.001+06:302009-07-22T19:31:36.488+06:30“အထူး” မဟုတ္ရင္ အထူးစုတ္တဲ့ ဘတ္စ္ေတြ<br />သူေသကိုယ္ေသ ၿပိဳင္ေမာင္းတဲ့ ရန္ကုန္ေပါ့<br />သစ္ပင္က်ိဳးတိုးက်ဲတဲနဲ႔ ေခါင္းေမြးေျပာင္ေနပံုက<br />ေႏြေခါင္ေခါင္မွာ <br />အသက္ငင္ေနတဲ့ ေႁမြတစ္ေကာင္လို ဖ်ပ္ဖ်ပ္လူး<br /><br />အလန္႔တၾကား လႈပ္႐ွား<br />ရန္ကုန္သူ ရန္ကုန္သားမ်ားရဲ႕ ေ႐ွ႕တန္းစစ္မ်က္ႏွာျပင္<br />ဘဏ္မွာ ဆာလာအိတ္နဲ႔ ေငြအပ္သူနဲ႔၊ လမ္းဆံုတိုင္းမွာ ေတာင္းစားသူနဲ႔<br />အလုပ္နဲ႔လက္နဲ႔မျပတ္သူမျပတ္၊ အလုပ္က လက္မွာ မ႐ိွသူမ႐ိွ<br />သူေဌးလား ေခြးလား ရန္ကုန္<br />ျဖစ္ပ်က္သမွ်ဟာ ၾကံဳရာက်ပန္း<br /><br />သူခိုးလက္ခံဆိုင္၊ ဘာမဆိုရတဲ့ ေမွာင္ခိုေစ်းကြက္၊ <br />ႀကိဳက္ရာယူ ၁၀၀၀၊ တ႐ုတ္စာလံုးအႀကီးႀကီးနဲ႔ အေပါင္ဆိုင္၊<br />လူေတြကားလမ္းေပၚတက္ေလွ်ာက္ရတဲ့ ပလက္ေဖာင္းေစ်းသည္ေတြ<br />ကားလမ္းေတြေပၚမွာ ကားမရပ္ရ ဆိုေတာ့ ပလက္ေဖာင္းေပၚတက္ရပ္တဲ့ကား၊ <br />လမ္းေလွ်ာက္သူေတြကေတာ့ တ၀ီး၀ီးကားလမ္းမေပၚဆင္းေလွ်ာက္ေပးရျပန္တဲ့ရန္ကုန္<br />ဘယ္ေနရာၾကည့္ၾကည့္ mp3, mp4, mobile phone ျပင္သည္ ဆိုတာခ်ည္းပဲ ၿမိဳ႕ထဲ<br /><br />အင္းယ်ားရာဇ၀င္ကိုလည္း ေမ့ခဲ့ၾကၿပီ<br />RC2လည္း အလယ္တန္းေက်ာင္းျဖစ္ခဲ့ၿပီ<br />႐ိွသမွ်အကုန္ေရာင္း အိတ္ေဟာင္းေလာင္းနဲ႔ ရန္ကုန္ပါ<br />အနာက မက်က္ဘဲ အေပၚယံပဲတင္းေနတဲ့ ရန္ကုန္ပါ<br />မေကာင္းမႈကို ေဇာင္းေပးခံရတဲ့ ရန္ကုန္ပါ<br /><br />ေဒါသနဲ႔ ဟာသနဲ႔ <br />ဂတံုးေပၚ ဂတံုးက ထိပ္ကြက္<br />လူမမာလို အသံ႐ႈသံမမွန္<br />ေကာင္းကင္ႀကိဳးတန္းေပၚ လမ္းေလွ်ာက္<br />ရန္ကုန္ဟာ ေလးေထာင့္ဆန္တယ္ဆိုတာ သက္ေသျပစရာမလိုေတာ့။ ။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/271948975768354836-5328276637223891841?l=www.poemsforall.co.cc' alt='' /></div>စိုင္းေလာဝ္ပိန္းhttp://www.blogger.com/profile/00457149082773595931noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-271948975768354836.post-12622484133556971792009-06-24T17:31:00.000+06:302009-06-24T17:32:31.582+06:30ဂ်ိဳးငွက္ငယ္ေလးတစ္ေကာင္လို<br />သူ႔အေတာင္ပံထဲ သူ႔ေခါင္းသူထည့္၀ွက္လို႔<br />မနက္ခင္းတုန္းက သူအိပ္ေမာက်ေနလိုက္တာ တိတ္ဆိတ္လို႔<br />အခုေတာ့<br />သူ႐ုန္းကန္လႈပ္႐ွားေနပံုက<br />အသံပိတ္ထားတဲ့ အေႏွးျပကြက္ေတြလို<br />ၿမိဳ႕လယ္ေခါင္က ျမင္းစီးေၾကး႐ုပ္ႀကီးေတာင္<br />ဆိုင္ကယ္စီးသူ စက္ဘီးစီးသူေတြကို ၾကည့္ၿပီး<br />စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္ျဖစ္ေနလိုက္တာ ကိုးယိုးကားယားႀကီးေပါ့<br />ေနၾကာပန္းေတြ ေက်ာခိုင္းရာအရပ္မွာ<br />ေတာင္ေတြအထပ္ထပ္ကို သူ႔ေဘးပတ္ပတ္လည္မွာ ေနရာခ်လို႔<br />သူ႔အိမ္ေသးေသးေလးကို သူ႔ဘာသာသူေဆာက္ၿပီး<br />ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ သီးပြင့္မယ့္ မနက္ျဖန္ကို ေစာင့္လို႔ေန႐ွာတယ္ေလ<br /><center><font color = "red"></font></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/271948975768354836-1262248413355697179?l=www.poemsforall.co.cc' alt='' /></div>စိုင္းေလာဝ္ပိန္းhttp://www.blogger.com/profile/00457149082773595931noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-271948975768354836.post-44964049750912200332009-06-22T18:14:00.000+06:302009-06-22T18:18:22.578+06:30မင္းေပ်ာ္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေတာ့ ငါမွာ အေနရခက္တယ္<br />ပူေလာင္မႈကို ငါသိပါတယ္<br />ငါအပါအ၀င္ လူတိုင္း၊ <br />အဲဒီပူေလာင္မႈမွာ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းေနခ်င္ၾကပါတယ္<br />ဒါေပမယ့္ မင္းကေတာ့ မေအးခ်မ္းဘူး<br />မင္းေခါင္းမာမႈကေတာ့ မင္း “ထရိတ္မတ္” နဲ႔မင္းပဲ<br />ပတ္၀န္းက်င္ကို မင္းေရာ ငါေရာ ခါးခဲ့တာ အတူတူ<br />ကိုယ့္ေတာ္လွန္မႈမွာ ကိုယ့္ဘာသာေအာင္ျမင္တယ္ထင္ခဲ့ၾကတာခ်ည္းပဲ<br />ဒါေပမယ့္ကြာ<br />မင္းယဥ္ေက်းမႈ မင္းျပန္ဆန္းစစ္ဦး<br />ၾကားရတာေတာ့ မင္းအေမလည္း မ်က္ရည္နဲ႔ မ်က္ခြက္<br />မင္းညီလည္း မ်က္ႏွာမေကာင္းဘူး<br />မင္းစကားေတြ ကၽြံခဲ့သလား<br />ေက်ာင္းတုန္းကလို အဆင္မေျပတိုင္း ၀ူး၀ူး၀ါး၀ါး လုပ္တုန္းလား<br />မင္းေျပး၀င္ခဲ့တဲ့ ဘ၀ကို အဲဒီလို ရင္ဆိုင္လို႔မရဘူးဆိုတာ မင္းသိေၾကာင္း ငါသိတယ္<br />မင္းအင္တာနက္မွာ ေဆာ့ေနက် “ေထာင္ထဲမွာ ႐ုန္းကန္ရတဲ့ ဂိမ္း” လို <br />မလြယ္ကူဘူး၊ ခိုးေဆာ့လို႔မရဘူး။<br />မင္းဘာသာမင္းခ်ည္မယ့္ ႀကိဳးမွာ မင္းရိွရမယ့္သတၱိကို<br />ခ်ီးက်ဴးစရာ ဂုဏ္ယူစရာျဖစ္ေအာင္လုပ္ရမွာ<br />အခုေတာ့ မင္းက ေျခစံုကန္တယ္<br />သူငယ္ခ်င္းတခ်ိဳ႕က တအံတၾသ<br />သူငယ္ခ်င္းတခ်ိဳ႕က ေလွာင္ရယ္<br />သူငယ္ခ်င္းတခ်ိဳ႕က ပက္ပက္စက္စက္ေ၀ဖန္တယ္<br />ငါကေတာ့ မင္းရယ္သံေတြ နားေထာင္ၿပီး နာနာက်င္က်င္<br />မင္းတကယ္ရယ္ေနတာလား<br />ငါ သိတာေပါ့၊ မင္းေျခေထာက္ေတြငါျမင္ေနရတာပဲ<br />ငါတို႔က ငယ္ငယ္တည္းကေပါင္းလာတဲ့ ေႁမြေတြပဲကြာ<br />အခုအေျခအေနက မိုးထဲေရထဲမွာတဲ့လား<br />အခိုက္အတန္႔ေလး သတိေတာ့ထားေပါ့ကြာ<br />ဒီတြင္းဘယ္ေလာက္နက္ႏိုင္မွာမို႔လဲ၊ ငါတို႔ကပိုနက္ၿပီးသားပဲမဟုတ္လား<br />မင္းနဲ႔ငါရဲ႕ ေနာက္ဆံုးခြက္ တစ္ခ်က္တည္းေမာ့ေတြလိုပဲ ခပ္ျပင္းျပင္း<br />ေနာက္ေတာ့လည္း ဒါေတြက လူအိုႀကီးေတြရဲ႕ စျမံဳ႕ျပန္စရာျဖစ္လာမလား<br />အခုေတာ့<br />မင္းရဲ႕ အေပ်ာ္တစ္၀က္ စိတ္ညစ္မႈတစ္ျခမ္းမွာ<br />အေပ်ာ္မွာပဲ ေနထိုင္ႏိုင္ပါေစ သူငယ္ခ်င္းေရ…။<br /><center><font color = "red"></font></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/271948975768354836-4496404975091220033?l=www.poemsforall.co.cc' alt='' /></div>စိုင္းေလာဝ္ပိန္းhttp://www.blogger.com/profile/00457149082773595931noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-271948975768354836.post-70656602124165267682009-06-13T16:28:00.000+06:302009-06-13T16:29:26.884+06:30မင္းလုပ္ခ်င္တာသာလုပ္ေတာ့<br />ငါက ငါ့ရဲ႕ ေသေၾကာင္းၾကံစည္မႈပဲ<br />လက္ေကာက္၀တ္ေပၚကဓားလား၊ ဘ၀လား<br />ငါ ႀကိဳက္တာေ႐ြးပဲ<br /><br />စိတ္ဓာတ္က်ေနပံုက<br />ကိုယ္ႏႈတ္အမူအရာေတြေတာင္ ဆြံ႕အ<br />ႏႈတ္သီးလဲ မေဟာင္ႏုိင္ေတာ့ဘူး<br />စိတ္ဓာတ္က်ေနတာေဟးးး<br />စိတ္႐ွည္တာ၊ သည္းခံတာနဲ႔ မမွားလိုက္ၾကနဲ႔ဦး<br />သိပ္ကိုတံုးတာပဲဆိုလဲ ၀န္ခံရေတာ့မယ္<br /><br />အႏၲရာယ္က ဟန္က်ပန္က် ႐ိွေနၿပီ<br />ဟိုအခန္းေထာင့္က ေသမင္းနဲ႔ငါ<br />သံခင္းတမန္ခင္း မ႐ိွေတာ့ဘူး<br /><center><font color = "red"></font></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/271948975768354836-7065660212416526768?l=www.poemsforall.co.cc' alt='' /></div>စိုင္းေလာဝ္ပိန္းhttp://www.blogger.com/profile/00457149082773595931noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-271948975768354836.post-55114452754926380402009-06-10T10:55:00.000+06:302009-06-10T11:00:22.175+06:30အိမ္အျပန္လမ္းက အေပ့ါပါးဆံုးငွက္ေတာင္ေမြးေလးလိုပဲ ေလထဲ၀ဲ<br />ခ်စ္သူဆီ အေတာ္ျဖန္႔တဲ့လမ္းမွာ ႐ိွသမွ်ပန္းတိုင္း အ၀ါေရာင္<br />ကားဘီးတစ္ပတ္လိမ့္တိုင္း ငါ့ေႏွာင္ႀကိဳးတစ္ပတ္ေလွ်ာ့<br />နာရီတစ္စကၠန္႔ေခါက္တိုင္း ငါ့ရင္ဘတ္ျပဳတ္ျပဳတ္က်<br />“အႏၲရာယ္အေကြ႕”<br />“ယဥ္တိမ္းေမွာက္မႈ မၾကာခဏျဖစ္သည္။ ေျဖးေျဖးေမာင္းပါ”<br />သတိေပးဆိုင္းဘုတ္ေတြလည္း အ၀ါေရာင္လွ<br />တစ္ေကြ႕ၿပီးတစ္ေကြ႕<br />တစ္ေတာင္ၿပီးတစ္ေတာင္<br />ဒီေလာက္ေပါ့ပါးတာ မ႐ိွခဲ့ဘူး<br />ငါဟာ လႊင့္ေမွ်ာလိုက္ပါ<br />ခရီးလမ္းရဲ႕ဟိုဘက္က ခ်စ္သူဆီ<br /><br /><center><font color = "red"></font></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/271948975768354836-5511445275492638040?l=www.poemsforall.co.cc' alt='' /></div>စိုင္းေလာဝ္ပိန္းhttp://www.blogger.com/profile/00457149082773595931noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-271948975768354836.post-78460174203247627482009-05-29T16:03:00.000+06:302009-05-29T16:06:43.358+06:30အခ်ိန္က အေကာင္းဆံုး ေဆးတစ္ခြက္<br />လူေတြက ဒီလုိေျပာၾကတယ္<br />အမွန္ေတာ့<br />အခ်ိန္က အေကာင္းဆံုး ယုိယြင္းပ်က္ဆီးျခင္းပဲ<br />အခ်ိန္က အေကာင္းဆံုး ေသျခင္းတရားပဲ<br /><br />အခ်ိန္ဆိုတာ <br />ငါ့လက္ၾကားထဲက လြတ္ထြက္သြားတဲ့ ေလေျပေလးလိုပဲ<br />ဘယ္ေတာ့မွ ဖမ္းမမိခဲ့<br />ငါတို႔ျဖဳန္းတီးခဲ့တဲ့ အခ်ိန္ေတြ…<br /><br />ကဗ်ာမေရးခဲ့တဲ့အခ်ိန္ေတြကို ႏွေျမာတယ္<br />ရယ္ေမာခြင့္မရိွခဲ့တဲ့အခ်ိန္ေတြကို ႏွေျမာတယ္<br />ရယ္ေမာေအာင္လုပ္မေပးႏိုင္ခဲ့တဲ့ အခ်ိန္ေတြကို ႏွေျမာတယ္<br />ခ်စ္ျခင္းေမတၱာမရိွခဲ့တဲ့ အခ်ိန္ေတြကို ႏွေျမာတယ္<br /><br />ဒီလုိနဲ႔ … ဘ၀ဆိုတဲ့တြင္းနက္ႀကီးက အခ်ိန္ေတြကို ဆုပ္ယူသြား<br />အျပည့္၀ဆံုးအခ်ိန္မွာမွ ေပါက္ကြဲပ်က္ဆီး အသစ္ျပန္ျဖစ္<br />ဒီလိုနဲ႔ … နာရီေတြ တစ္လံုးၿပီးတစ္လံုးပ်က္သြားခဲ့<br /><br />ေနာက္ဆံုးရထားေတြ တစ္စီးၿပီး ေနာက္တစ္စီး…<br />အေမွာင္ေတြမလာခင္<br />ငါတို႔ ခိုးယူထားခဲ့မိတဲ့ အခ်ိန္ေတြ ျပန္ဆပ္ဖို႔<br />အေသအခ်ာ လိုအပ္ခဲ့ၿပီ။<br /><center><font color = "red"></font></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/271948975768354836-7846017420324762748?l=www.poemsforall.co.cc' alt='' /></div>စိုင္းေလာဝ္ပိန္းhttp://www.blogger.com/profile/00457149082773595931noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-271948975768354836.post-35469414986516613852009-05-24T20:02:00.001+06:302009-05-24T20:02:44.451+06:30သိပ္ေႏြးေထြးတဲ့ အိမ္ေလး… ငါနဲ႔ေ၀းရာဆီ ေျပးထြက္သြားတယ္<br />ငါ့မွာ သူ႔ရဲ႕ ေျခရာလက္ရာေလးေတြ တသသနဲ႔ က်န္ခဲ့ရ<br />နံနက္ခင္းရနံ႔ေတြ မလတ္ဆတ္ေတာ့ဘူး<br /><br />အိမ္မဟုတ္တဲ့ အိမ္ေတြမွာ လူေတြဘာေၾကာင့္ ဒီေလာက္မ်ားေနရသလဲ<br />ဆင္းရဲဒုကၡကို ေသြးနဲ႔ ျမည္းလို႔<br />ငါ… သူတို႔သတၱိေတြကို တေလးတစား ဦးၫြတ္လုိက္ပါရဲ႕<br /><br />စိုင္း၀င္းျမင့္ရဲ႕ လိုရာမေရာက္တဲ့ သစ္ပင္<br />ဆရာျမသန္းတင့္ရဲ႕ ေ႐ႊျပည္ေတာ္ေမွ်ာ္တိုင္းေ၀း<br />သူမ်ားစကားလံုးေတြ ငါယူသံုးတယ္<br />ငါ့ရင္ဘတ္မွာ အံ၀င္ဂြင္က်<br /><br />လိုအပ္တဲ့ မိုက္မဲမႈက ေရာက္မလာဘူး<br />ဆင္ျခင္တုန္ေတြ ထမ္းထားရတာ ပခုံးလဲ စုတ္ေနၿပီ<br />သည္းညည္းခံမႈေတြက မြဲျပာပုဆိုး<br />ဘ၀က ပါးပါးလ်လ် ဒိုးယိုေပါက္ ေဟာင္းေလာင္း<br /><br />ေတာ္ၿပီ!!!<br />ေစ့ေဆာ္တဲ့ စိတ္နဲ႔ ငါလႊတ္ထြက္သြားတယ္<br />အထိန္းအကြပ္မ႐ိွေတာ့ဘူး<br />ဖ်ားနာေနတဲ့ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းရဲ႕ အေ၀းကို<br />“ငါမွ ငါ”မ်ားရဲ႕ အေ၀းကို<br />ငါ့အတၱရဲ႕ အေ၀းကို<br /><br />ေပ်ာက္ဆံုးေနတဲ့ အိမ္ေလးဆီကို …<br /><center><font color = "red"></font></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/271948975768354836-3546941498651661385?l=www.poemsforall.co.cc' alt='' /></div>စိုင္းေလာဝ္ပိန္းhttp://www.blogger.com/profile/00457149082773595931noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-271948975768354836.post-1844727275800671342009-05-20T18:53:00.000+06:302009-05-20T19:01:45.573+06:30ငါက ကံမေကာင္းျခင္းပခံုးနဲ႔ <br />နတ္ျပည္ကို ထမ္းထားခ်င္တဲ့ေကာင္မဟုတ္ပါဘူး<br />ဒါေပမယ့္ ငါ့ဆီမွာ<br />ဂ်ိဳကာ ကန္႔လန္႔နဲ႔ ႐ံႈးတဲ့ပြဲေတြလည္း ႐ိွခဲ့တယ္<br />ဓားမေရေပၚ အျဖစ္ေတြနဲ႔လည္း ႀကံဳခဲ့တယ္<br />ဒါေတာင္ ငါကိုက အမွတ္သညာမ႐ိွဘူး<br />စၾကာ၀႒ာတစ္ပတ္အျပည့္မွာ<br />ကံၾကမၼာကို လမ္းစေဖ်ာက္ပစ္ခဲ့ဖို႔ ႀကီးႀကီးက်ယ္က်ယ္ ၾကံစည္<br />ေမ့လြယ္ေပ်ာက္လြယ္ နာမည္တစ္လံုးက ခ်ည္ၿပီးတုတ္ၿပီး<br />မာန္မာနေတြ တၿပံဳႀကီးထိုးသြင္း ပညာျပလိုက္ေတာ့<br />ငါ့ကိုငါ မေမ့ဖို႔ ေျမျပင္ေပၚက အ႐ိွတရားငါေလးကိုပဲ <br />ခက္ခက္ခဲခဲ အသက္ဓာတ္လို ဖက္တြယ္ထားရျပန္ေပါ့<br />ဒါေပမယ့္လည္း သတိလက္လြတ္ညေနခင္းေတြအတြက္ <br />ေခါင္းငိုက္စိုက္ခဲ့ရတဲ့ ညေပါင္းမ်ားစြာ<br />ဒဏ္ရာေတြ ကန္႔လန္႔ျဖတ္၊ တစ္ခ်ိဳ႕က ထပ္တူ<br />ေျပာခဲ့ၿပီးပါၿပီေကာ<br />ငါကိုက အမွတ္သည္းေျခမဲ့တယ္ဆိုတာ<br />ကစားပြဲဥပေဒသေတြ မသိဘဲ ရမ္းကစားမိေလသလား<br />ေဒါသထြက္တဲ့ေကာင္ ႐ံႈးေၾကးဆိုတဲ့ ပြဲေတြမွာ…။<br /><center><font color = "red"></font></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/271948975768354836-184472727580067134?l=www.poemsforall.co.cc' alt='' /></div>စိုင္းေလာဝ္ပိန္းhttp://www.blogger.com/profile/00457149082773595931noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-271948975768354836.post-1034025660022428422009-05-18T10:25:00.000+06:302009-05-18T10:27:38.649+06:30စိတ္ညစ္လို႔ အိပ္ပစ္လိုက္တဲ့ညေပါ့<br />ၾကယ္ေတြေတာင္ ေခါင္းခဲေအာင္ စဥ္းစား<br />ငါ့ခ်စ္သူကို ဘယ္လုိေခ်ာ့ရမလဲဆိုတာ<br /><br />ခ်စ္သူစိတ္ေကာက္ေတာ့ သိသာတယ္<br />ပြင့္လင္းေဖာ္ေ႐ြတဲ့ မ်က္ႏွာေလး တည္သြား<br />ဖုန္းဆက္ / စကားေျပာ - တစ္ခြန္းေမး တစ္ခြန္းေျဖ<br />ငါကလည္း လိုရာမေပါက္ဘူး<br /><br />စကားႏွစ္ခြန္းနဲ႔ ဂ်ာေအးကို သူ႔အေမ႐ိုက္ ခ်ာခ်ာလည္<br />အမယ္ဘုတ္ေတာင္ သူ႔ခ်ည္ငင္နဲ႔ အဆင္ေျပသြားၿပီ<br />ငါကေတာ့ ေ၀တုန္း ၀ါးတုန္း<br /><br />ဒီလုိညမ်ိဳးကေတာ့ အိမ္မက္ဆိုးပဲ<br />ျခင္ကပဲ ပိုကိုက္ေနသလား၊ ေႏြကပဲ ပိုပူေနသလား<br />အိပ္ယာက သဲတ႐ွပ္႐ွပ္၊ ေခါင္းအံုးက ဖုထစ္ဖုထစ္<br />ဟာ…<br />တစ္ခုခု အဆင္ေျပမေနတာေတာ့ ေသခ်ာတယ္<br /><br />နာရီေတြ မလည္ေတာ့ဘူးလား<br />တကယ္ဆိုရင္ မနက္ျဖန္ဆိုတာ ေက်ာခ်င္းကပ္လ်က္နဲ႔ အေ၀းႀကီး<br />ဒီလိုနဲ႔… ဒီလိုနဲ႔… ဒီလိုပါပဲ<br /><br />ခြင့္လြတ္ပါခ်စ္သူရယ္၊ ကိုယ္က တံုးတယ္<br /><center><font color = "red"></font></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/271948975768354836-103402566002242842?l=www.poemsforall.co.cc' alt='' /></div>စိုင္းေလာဝ္ပိန္းhttp://www.blogger.com/profile/00457149082773595931noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-271948975768354836.post-9441538506401631132009-05-14T14:39:00.000+06:302009-05-14T14:42:15.571+06:30အားလံုးစြန္႔ခြာသြားလည္း<br />႐ိွေနဦးမွာပဲဆိုတဲ့အေတြးနဲ႔<br />ငါလႈပ္ခတ္တိုင္း မင္းပဲ ကဗ်ာ။<br /><br />၁၉၉၈ ခုႏွစ္က ပိုးတံုးလံုးေလး<br />၁၉၉၉၊ ၂၀၀၀၊ ၂၀၀၁၊ ၂၀၀၂ …<br />ငါတို႔ ေတာင္ပံေတြ ၿပိဳင္တူ ခတ္ခဲ့ၾက၊ သူငယ္ခ်င္းေတြ<br />အဲဒီတုန္းက သိပ္စည္းလံုးခဲ့ၾကတာ…<br />ကဗ်ာဟာ ငါတို႔အာဟာရ<br />ကဗ်ာဟာ ငါတို႔ယဥ္ေက်းမႈ<br />ကဗ်ာဟာ ငါတို႔ရဲ႕ ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းအနာဂတ္<br /><br />အိမ္က ရာဇသံနဲ႔ ပိတ္ပင္ထားတာေတာင္<br />ထြက္ျဖစ္ေအာင္ ခိုးထုတ္ခဲ့ၾကတဲ့ ကဗ်ာစာအုပ္ေတြ…<br />ေရာင္းစရာလူမရိွလည္း <br />အိတ္စိုက္ၿပီး ရဲရဲထုတ္ျဖစ္ခဲ့တဲ႔ ကဗ်ာစာအုပ္ေတြ…<br />အိပ္ေရးပ်က္ညေပါင္းမ်ားစြာနဲ႔<br />ကိုယ္တိုင္စာစီ႐ိုက္ ကိုယ္တိုင္ဒီဇိုင္းဆြဲခဲ့ရတဲ့ ကဗ်ာစာအုပ္ေတြ…<br />ေက်ာင္းထုတ္ခံရဖို႔ သီသီေလးလြတ္႐ံု သူငယ္ခ်င္းေရးခဲ့တဲ့<br />အမွန္တရားတစ္ထပ္နဲ႔ ကဗ်ာစာအုပ္…<br />ေနာက္ထပ္…ေနာက္ထပ္ေတြ…<br />ငယ္႐ြယ္တက္ႂကြမႈနဲ႔<br />ငါတို႔၊ ကဗ်ာမွာ လက္ရဲဇာတ္ရဲခဲ့ၾကတယ္<br /><br />အခုေတာ့ ဒါေတြဟာ<br />ၾကားေကာင္း႐ံုပံုျပင္<br />လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ထိုင္ ေ႐ွးေဟာင္းေႏွာင္းျဖစ္<br /><br />တစ္ခ်ိဳ႕က ကဗ်ာကို ဘီယာနဲ႔လဲေသာက္တယ္<br />တစ္ခ်ိဳ႕က ေႏြးေထြးတဲ့ မိသားစုဘ၀မွာ <br />ကဗ်ာကို မလိုအပ္ေတာ့ဘူးထင္ေနၿပီ<br />တစ္ခ်ိဳ႕က ကဗ်ာကို ေမ့တယ္/ ေမ့ပစ္လုိက္တယ္<br />တစ္ခ်ိဳ႕ဆီမွာေတာ့ ကဗ်ာ ကြယ္တယ္<br /><br />ေဟးးးးး<br />ငါကပဲ ႐ူးမိုက္ေနတာလား<br />မင္းတို႔ကပဲ လိမၼာသြားၾကတာလား<br />သူငယ္ခ်င္းတို႔ေရ<br />မင္းတို႔ေန၀င္သြားသေလာက္<br />ငါကေတာ့ ေနျမင့္ေနဆဲ / ဆက္ၿပီးေနျမင့္ေနဦးမွာပဲလို႔<br />ငါ့ရဲ႕ ကဗ်ာေသြးကို အ႐ူးေသြးလို႔ မင္းတို႔ေခၚေ၀ါၾကေတာ့မလို႔လား<br />ကဗ်ာဆိုတာ ငါ့စိတ္ရဲ႕ ေသရာပါ အသားပို…<br /><br />ငါကေတာ့ဆက္ေရးတုန္းပဲ ကဗ်ာ။<br /><br /><font color = "red">(ကဗ်ာကို စြန္႔လြတ္သြားခဲ့ၾကေသာ သူငယ္ခ်င္းမ်ားသုိ႔ အမွတ္တရ)</font><br /><br /><center><font color = "red"></font></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/271948975768354836-944153850640163113?l=www.poemsforall.co.cc' alt='' /></div>စိုင္းေလာဝ္ပိန္းhttp://www.blogger.com/profile/00457149082773595931noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-271948975768354836.post-25313557789719287552009-05-07T15:33:00.000+06:302009-05-07T15:37:41.673+06:30ကိုယ့္မွာေတာ့ ထမ္းထားလိုက္ရတဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ႀကီး<br />ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းေတြ ေတာင္ ေျမႀကီးႏွစ္၀င္သြားတဲ့အထိ<br />ဘ၀ရဲ႕အကိုင္းအခက္တစ္ခ်ိဳ႕ေတာင္ ေဆြးေျမ႕ပုပ္ရိသြားတဲ့အထိေပါ့<br />ၿပီးေတာ့လည္း ႐ိုက္ခ်ခံရ<br />ဘ၀တစ္ခုလံုး ငါ့ႏွလံုးသားထဲမွာ ျပန္႔က်ဲလို႔<br />မွန္ကြဲစေတြလို အသားစိုက္<br />ျမႇား႐ိုင္းေတြလို ထုတ္ခ်င္းခတ္<br />ငါ့ရဲ႕ အသံုးမက်တဲ့ ဦးေခါင္းဟာလဲ ကမၻာလို ခ်ာခ်ာလည္ခဲ့ၿပီ။<br /><br /><center><font color = "red"></font></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/271948975768354836-2531355778971928755?l=www.poemsforall.co.cc' alt='' /></div>စိုင္းေလာဝ္ပိန္းhttp://www.blogger.com/profile/00457149082773595931noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-271948975768354836.post-10843645947330398622009-05-07T15:26:00.000+06:302009-05-07T15:30:11.650+06:30မနက္ျဖန္မွာ ျပန္ေမြးဖြားဖို႔အတြက္<br />ညက ငါ့ကို ကိုယ္၀န္ေဆာင္ထားတယ္<br />ဘယ္လိုေသခ်ာျခင္းမ်ိဳးေတြနဲ႔ ျပန္လည္ေထာင္မတ္ရမလဲ<br />လဲက်သူမွာ အ႐ွက္ေျပ အ႐ံႈးကိုေကာက္ယူလို႔<br />နာက်င္ျခင္းသားေပါက္ႏႈန္းေတြ တရိပ္ရိပ္တက္လို႔<br />သက္ျပင္းေတြလည္းပြက္ပြက္ဆူကုန္ၿပီေလ<br /><br /><center><font color = "red"></font></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/271948975768354836-1084364594733039862?l=www.poemsforall.co.cc' alt='' /></div>စိုင္းေလာဝ္ပိန္းhttp://www.blogger.com/profile/00457149082773595931noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-271948975768354836.post-6391986258616492212009-05-07T15:09:00.000+06:302009-05-07T15:15:54.461+06:30ေဟာဒီမွာေလ<br />အ႐ံႈးသမားတစ္ေယာက္ရဲ႕ ေၾကကြဲစေတြေပါ့<br />သိပ္သည္းဆေတြ ထုနဲ႔ ထည္နဲ႔…<br /><br />႐ိုက္ခ်ခံလိုက္ရတဲ့ ငွက္လို<br />႐ွက္စိတ္ေတြ ရဲရဲနီလို႔<br />ဒီတိုက္ပြဲမွာ ငါမ႐ံႈးခဲ့ပါဘူးလို႔ ေအာ္ေျပာေနလည္း<br />လက္နက္ခ်ခဲ့ရတဲ့ လက္ေတြက ဗလာနဲ႔ေလ<br /><br />နာက်င္စရာေတြ မက်န္ေတာ့ေအာင္ကို နာက်င္ပစ္လုိက္တာေပါ့<br />ရင္ဘတ္တစ္ခုလံုး ၿဂိဳလ္ပ်က္ပဲ<br />တစ္စစီ ပဲ့ ေၾကကြဲ လို႔<br /><br />အျပံဳးနဲ႔ လႊတ္ခ်ႏိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစားၾကည့္ေတာ့ ဘာရလဲ<br />႐ိုးသားမႈတစ္က်ပ္ႏွစ္က်ပ္နဲ႔ ဟန္ေဆာင္ျခင္းရာေထာင္ခ်ီ<br />အ႐ံႈးကို လက္ခံဖို႔ <br />ငါ့လက္ေတြကို တင္းတင္းက်ပ္က်ပ္ဆုတ္ၿပီး ျငင္းမိေပါ့<br />ငါ့ကိုငါ ရာဇ၀တ္မႈ က်ဴးလြန္ေနၿပီ …<br /><br />ေကာင္းကင္ကို ေမာ့ၾကည့္မိေတာ့<br />လ လည္း ပံုမွန္ပဲ<br />ၾကယ္ေတြလည္း အရင္အတုိင္းပဲ<br />လြယ္ထားရတဲ့ အ႐ံႈးကလြဲရင္ေပါ့<br /><br /><center><font color = "red"></font></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/271948975768354836-639198625861649221?l=www.poemsforall.co.cc' alt='' /></div>စိုင္းေလာဝ္ပိန္းhttp://www.blogger.com/profile/00457149082773595931noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-271948975768354836.post-76688782554171413712009-04-26T11:38:00.000+06:302009-04-26T11:39:16.272+06:30ခ်စ္သူအေၾကာင္း ၿမိဳ႕ႀကီးကိုေျပာျပေတာ့<br />ဒဏ္ရာအနာတရေနေရာင္ျခည္ေအာက္က<br />အလြမ္းထည့္ခပ္ထားတဲ့ က်ံဳးေရေတြေတာင္ ပြက္ပြက္ဆူကုန္တယ္<br /><br />သတိရစိတ္က မီးလွ်ံငွက္တစ္ေကာင္ေလ<br />သူထ, ထပ်ံလိုက္တိုင္း<br />ေသာကဖုန္ေတြနဲ႔ အေတာ္ၾကာေအာင္ အနည္မထိုင္ျဖစ္ေနခဲ့ရတာ ငါေပါ့<br /><br />ဖုန္းေတြကို အားကိုးမရတဲ့ေန႔<br />အိပ္မက္ေတြသာ ေ၀းေ၀းေရာက္သြားတယ္<br />ငါတို႔ အသံေတြကေတာ့ ဆြံ႕အခဲ့ရ<br /><br />အလြမ္းစြန္ အေဆြးအဖ်ားမွာ ခ်စ္သူ႔နာမည္ကို တိုးတိုးတမ္းတမိေတာ့<br />လိပ္ေခြေနတဲ့ ပက္ၾကားအက္လမ္းမေတြက ေလွာင္ရယ္, ရယ္တယ္<br />ေဒါသနဲ႔ တံေတြးတစ္ခ်က္ေထြးလိုက္မိေတာ့လည္း<br />ငါပဲ ပူေလာင္ျခင္းေတြ ႐ႊဲ႐ႊဲစိုရပါေလေရာ<br /><br />ခ်စ္သူေရ...<br />ခ်စ္စိတ္ေတြ အေညႇာင္းမိေနပံုက<br />နာရီလက္တံေတြလည္း ေႏွး<br />နားေထာင္ေနက် သီခ်င္းေတြလည္း တစ္မ်ိဳးႀကီးျဖစ္နဲ႔<br />ကဗ်ာေတြပဲ ေငါက္ခနဲထထိုင္တယ္<br /><br />ေနာက္ဆံုးေတာ့<br />ငါေလ<br />ေ၀ဒနာျပၿမိဳ႕႐ိုးမွာ<br />အစိမ္းဖန္႔ဖန္႔ လႊင့္လို႔<br />အလြမ္းဆိုတဲ့ စာလံုးေပါင္းကို အခ်စ္နဲ႔ ထုစစ္ေနလိုက္ေတာ့တယ္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/271948975768354836-7668878255417141371?l=www.poemsforall.co.cc' alt='' /></div>စိုင္းေလာဝ္ပိန္းhttp://www.blogger.com/profile/00457149082773595931noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-271948975768354836.post-20461942538988035252009-04-22T11:23:00.002+06:302009-04-22T11:36:31.516+06:30ဇနီးသည္တစ္စု ၀ိုင္းဖြဲ႕စုမိၾကတဲ့အခါ ေျပာၾကတယ္<br>ကုန္ေစ်းႏႈန္းေတြအေၾကာင္း<br>ကုန္စည္ ပစၥည္းသစ္ေတြအေၾကာင္း<br>ခင္ပြန္းသည္ရဲ႕ အလုပ္အကိုင္အေျခအေနအေၾကာင္း<br>သားေရးသမီးေရးအေၾကာင္း<br>ေနာက္<br>ေ႐ႊေငြ ရတနာေတြအေၾကာင္းနဲ႔<br>ရယ္စရာေမာစရာေတြ … ထပ္ကာ… ထပ္ကာ…<br> <br>အျခားဇနီးသည္တစ္စု ေတြ႕ဆံုမိၾကတဲ့အခါ ေျပာၾကတယ္<br>လမ္းခရီးအေျခအေနေတြအေၾကာင္း<br>ခရီးစရိတ္၊ ကုန္က်စရိတ္ေတြအေၾကာင္း<br>ခင္ပြန္းသည္ရဲ႕ က်မ္းမာေရးနဲ႔ စိတ္အေျခအေနအေၾကာင္း<br>ႏိုင္ငံနဲ႔ ကမၻာအရပ္ရပ္က ျဖစ္ရပ္ေတြအေၾကာင္း<br>ေနာက္<br> အားေပးစကားေတြနဲ႔<br>ေလးေထာင့္ နံရံတံတိုင္းေတြအေၾကာင္း … ထပ္ကာ… ထပ္ကာ…<br><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/271948975768354836-2046194253898803525?l=www.poemsforall.co.cc' alt='' /></div>စိုင္းေလာဝ္ပိန္းhttp://www.blogger.com/profile/00457149082773595931noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-271948975768354836.post-46884682443879736842009-03-21T10:14:00.000+06:302009-03-21T10:15:54.863+06:30အထာကိုင္တယ္ဆိုေပမယ့္ ဗလာဆုိင္ေလးမွာထိုင္ေနတာပါ<br />အ႐ံႈးကို တြက္ၾကည့္တယ္။ အ၀င္အထြက္မမွ်ဘူး။ စာရင္းမကိုက္ဘူး။<br />ေမေမေရ… သားရဲ႕အဓိပၸာယ္ေတြေတာ့ ယြန္းကုန္ၿပီထင္တယ္<br /><br />ေခတ္ရဲ႕ေဘးထြက္ပစၥည္းေတာ့ အျဖစ္မခံႏိုင္ဘူး ေမေမ<br />ေျမာင္းဆိုးေျမာင္းပုပ္ဆိုေပမယ့္လဲ ျဖတ္စီးရဲရမယ္ ပင္လယ္ဆီ<br />အခုေတာ့ ပတ္က်ိလို ေကြး၊ တုံ႔ဆိုင္း၊ ထံုထိုင္း<br />ကိုယ့္ကိုကိုယ္အားမရမႈက ကိုယ္ကိုကိုယ္ေသေၾကာင္းၾကံစည္မႈ<br />ကိုယ့္ကိုကိုယ္ႏွစ္သိမ့္မရေတာ့လည္း <br />ကိုယ့္ကိုကိုယ္ အေမြျပတ္စြန္႔လြတ္လိုက္တယ္<br /><br />ဒီမွာေလ<br />ေနာက္ျပန္ လွည့္ၾကည့္လြန္းလို႔<br />အနာဂတ္ကို ေက်ာေပးမိသလိုျဖစ္ေနၿပီ<br />ဒီမွာေလ<br />နာက်င္မႈကိုမွ တယုတယလြယ္ထမ္းထား<br />ဒီမွာေလ<br />မ်က္ရည္နဲ႔မ်က္ခြက္အထီးတစ္ေကာင္<br /><br />ေမေမေရ… ဘယ္ေနရာမွာ မွားေနၿပီလဲ။<br /><br /><center><font color = "red"></font></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/271948975768354836-4688468244387973684?l=www.poemsforall.co.cc' alt='' /></div>စိုင္းေလာဝ္ပိန္းhttp://www.blogger.com/profile/00457149082773595931noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-271948975768354836.post-40030987801530716222009-03-19T11:56:00.000+06:302009-03-19T12:02:54.590+06:30လူကသာ မဟန္ေတာ့တာ<br />ငါ့ရဲ႕စိတ္ေတြက လတ္ဆတ္ေနတုန္းပဲ<br />ေလးပင္အိက်ေနတဲ့ မ်က္ခြံေတြ ငါဆြဲမၿပီး<br />ေဘာပင္ကို ဖြင့္တယ္<br />ငါ့ရဲစိတ္ထဲမွာ ဗလာ<br />အဲဒီ ဗလာ ကိုပဲ ငါေရးခ်လိုက္ေတာ့တယ္ ကဗ်ာ<br /><center><font color = "red"></font></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/271948975768354836-4003098780153071622?l=www.poemsforall.co.cc' alt='' /></div>စိုင္းေလာဝ္ပိန္းhttp://www.blogger.com/profile/00457149082773595931noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-271948975768354836.post-27611017705880794342009-03-16T11:12:00.000+06:302009-03-16T11:13:19.450+06:30ဒီေန႔ေတာ့ ငါ႐ူးေနတာပဲျဖစ္မယ္<br />မ်က္စိနဲ႔ ေတြ႕သမွ် ဘယ္အရာမွ မူမမွန္ဘူး<br />သိပ္တံုးတဲ့ပံုဖမ္းထားတဲ့ လူလည္စကားလံုး႐ွင္ေတြ <br />ကားအေကာင္းစားေမာင္းေနတဲ့ အေႂကြးထူသူေတြ<br />အ႐ုိးၿပိဳင္းၿပိဳင္း အျမစ္႐ွည္႐ွည္သစ္ပင္ပိန္ေတြ<br />ငါတို႔လမ္းထဲက နဂို အ႐ူးေတာင္ ဒီေန႔ အရင္ကေလာက္ မ႐ူးဘူး<br /><br />ဒီေန႔ေတာ့ ငါ႐ူးၿပီပဲ<br />က်ီးတစ္ေကာင္က ငါ့စိတ္ေပၚမွာမွ လာနားၿပီး တအာအာ<br />ေပါက္ေပါက္႐ွာ႐ွာ ငါ့စိတ္ထဲ ဘယ္က ဧည့္သည္လာမလဲ<br />တိမ္ေတြ… မိုးအံု႔ ရန္ကုန္… အပူကၽြမ္းေနတဲ့ မကၠဆီကို<br />ေခါင္မိုးေပၚက အုတ္နီခဲက်ိဳး… connectionေတြ ေကြးေကာက္<br />ငါ့ေအာ္သံေတြ အဓိပၸာယ္တစ္ခုမွ ျဖစ္မလာ<br />ငါမေျပာခဲ့တာ ငါ့စကားျဖစ္<br />အေမေျပာေတာ့ အရင္ေန႔ေတြထက္ ဒီေန႔ နင္ပို႐ူးေနတယ္တဲ့<br /><br />ဒီေတာ့ ဒီေန႔ ငါ အေသအခ်ာႀကီးကို ႐ူးတယ္<br />အျပင္းစားေလာင္ကၽြမ္း ဘုရား႐ိွခိုးသံမ်ား ငါ့အတြက္ေတြ အထပ္လိုက္ဆုေတာင္း<br />ဒီေနရာကိုေရာက္ဖို႔ ဘုရားက လြတ္ခ်ခဲ့တာလား၊ ငါတို႔က ခုန္ဆင္းခဲ့တာလား<br />အ႐ူးကို သူ႐ူးထဲမွာမေတြ႕ေတာ့ ဒီလူ ႐ူးေနတာ ေသခ်ာသြားၿပီလား<br />အေျဖမရရင္ စဥ္းစားမေနနဲ႔ေတာ့၊ ကဗ်ာၿပီးေအာင္ ျမန္ျမန္ေရး<br />ခဏေန ဇာတ္လမ္းတြဲေတြ ၾကည့္ရဦးမယ္<br />အဲဒီထဲက ေကာင္ေတြက ငါ့ထက္ပို႐ူးႏုိင္မလား ငါၾကည့္စမ္းမယ္ေလ။<br /><center><font color = "red"></font></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/271948975768354836-2761101770588079434?l=www.poemsforall.co.cc' alt='' /></div>စိုင္းေလာဝ္ပိန္းhttp://www.blogger.com/profile/00457149082773595931noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-271948975768354836.post-38081025750374667282009-03-12T11:14:00.000+06:302009-03-12T11:41:17.140+06:30ၿပီး, ၿပီးေရာက စာသားေရးတယ္<br />စိတ္မ႐ွည္က ဆိုင္းဘုတ္ဆြဲ<br />ေၾကာ္ျငာပါၿပီ ျဖစ္ကတတ္ဆန္း<br /><br />ေနာက္ေတာ့ သည္းမခံနဲ႔ေတြ႕တယ္<br />ကိုယ္လွ်ာကို ကိုယ္ျပန္ကိုက္မိျခင္းမွာ<br />ကိုယ့္ပါးကို ကိုယ္အႀကိမ္ႀကိမ္႐ိုက္<br />ေဒါသျဖစ္ေနလိုက္တာ လြန္ေရာ<br />ဆဲထည့္လိုက္ပါၿပီ ျဖစ္ကတတ္ဆန္း<br /><br />ေနာက္ဆံုး ေျချမန္လက္ျမန္က မေသမခ်ာျပပြဲကို တင္ဆက္တယ္<br />အ႐ိွန္အဟုန္နဲ႔ ဒဏ္ရာေတြကစဥ္ကလ်ား ခင္းက်င္းျပသ<br />ရ႐ိွလိုက္ပါၿပီ ေထာပနာ ျဖစ္ကတတ္ဆန္း<br /><br />ျဖစ္ကတတ္ဆန္းအေၾကာင္း ငါမေရးခ်င္ဘူး<br />ေရာဂါေတြ အဆီအေငၚမတည့္<br />အစိမ္းလိုက္အစားခံလိုက္ရတဲ့ သားေကာင္လို<br />ျဖစ္ကတတ္ဆန္း ငါ့ကဗ်ာ<br /><br /><center><font color = "red"></font></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/271948975768354836-3808102575037466728?l=www.poemsforall.co.cc' alt='' /></div>စိုင္းေလာဝ္ပိန္းhttp://www.blogger.com/profile/00457149082773595931noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-271948975768354836.post-70008132592499278042009-03-09T10:49:00.001+06:302009-03-09T10:52:51.364+06:30ေခါင္းတခါခါ လည္တရမ္းရမ္း <br />တံေတြးနဲ႔ ႏွစ္သတ္မယ့္သူေတြပါလား<br />စကားလံုးေတြနဲ႔ဆိုေတာ့လည္း <br />‘ထိတယ္ဟ’ ဆိုၿပီး ဒဏ္ရာကို ျပလို႔မရဘူး<br />ဒီေတာ့လည္း လွ်ာတစ္ေခ်ာင္းစာ ေရငံု ေပါ့<br /><br />ပိုးမႊား အျပည့္နဲ႔ ပါးစပ္ေပါက္ေတြက<br />ထိန္းမႏိုင္သိမ္းမရ အဓြန္႔ရွည္ဦးမယ့္ ပံုစံပဲ<br />ေလ ပိစိေလးေလွ်ာ့ဆိုလဲ မရဘူး<br />မညီတာေတြကို အတင္း ညီမွ်ျခင္းေတြခ်ျပေနတယ္<br /><br />ၾကာေတာ့လည္း အမွန္ျဖစ္ေရာ တဲ့<br />ဘယ္ေတာ့မွ မမွားတဲ့သူေတြေပါ့ေနာ္<br />ဂုဏ္ယူပါတယ္… ႏွာေခါင္း႐ံႈ႕ၿပီး<br />တကယ္သေဘာက်လို႔ရယ္တာပါ…. ေလွာင္ရယ္မဟုတ္ပါဘူး<br />ကိုယ့္အိုးကို ကုိယ္လံုေအာင္ဖုံးေလ<br /><br />ဒီမွာေတာ့ ကုသုိလ္ထူးပံုမ်ား<br />နားက မၾကားခ်င္ပါဘူးဆိုမွ ပါးျပေနတယ္<br />သတင္းကလည္း မသိခ်င္ပါဘူးဆိုမွ ျမန္ဆန္တိက်လို႔<br />ဒီေတာ့လည္း ခြင့္လြတ္ေပးပါတယ္ေလ<br />နားေတာ့ အဟုတ္ လည္မေပးႏိုင္ဘူး<br /><br />မနည္း အသက္မွန္ေအာင္ ႐ႈေနရတဲ့ နာက်င္မႈလမ္းက အျပံဳးနဲ႔<br />ပုခံုးခ်င္း တဲ့ တိုက္သူေတြကို ခြင့္လြတ္ေပးခဲ့တဲ့ မွတ္တမ္း<br />ဒီက ငပိန္းဆိုတဲ့အေကာင္ အခု ေရးလိုက္ပါတယ္ဗ်ာ<br />အရာရာ အဆင္ေျပၾကပါေစ…လို႔<br /><center><font color = "red"></font></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/271948975768354836-7000813259249927804?l=www.poemsforall.co.cc' alt='' /></div>စိုင္းေလာဝ္ပိန္းhttp://www.blogger.com/profile/00457149082773595931noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-271948975768354836.post-2539684096108247792009-03-08T09:35:00.000+06:302009-03-08T09:57:24.360+06:30စံပယ္ေတြ အသစ္ပြင့္တဲ့ေန႔က<br />ကံဆိုးျခင္းႏွစ္ဆနဲ႔ အခ်စ္က ေရာက္လာတယ္<br />အေမွာင္တံတိုင္းေတြ အထပ္ထပ္ကာရံလို႔<br />ေ၀းကြာျခင္းမွာလည္း စိတ္ဓာတ္ေတြ ပ်က္လို႔<br /><br />‘<a href = 'http://www.poemsforall.co.cc/2007/09/blog-post_2718.html'>နိဒါန္းမွာ ၿပိဳကြဲ</a>’ ခဲ့တဲ့ အပိုင္းအစေတြက အခု ဆူးတယ္<br />႐ူးသြပ္ျခင္း တစ္၀က္၊ ဆင္ျခင္တုန္ တစ္၀က္ ေရာလိုက္ေတာ့<br />အခ်စ္က သံုးမရေအာင္ ညစ္ေပကုန္တာပဲ<br />နိဒါန္းရဲ႕ တစ္၀က္မွာ<br /><br />ညီမေလးေရ … အခ်စ္ဆိုတဲ့ ေကာင္ႀကီးက<br />ဘ၀ကို အံစာေခါက္သလို ေခါက္တာဟ<br />အခုကို ငါ့မွာ လိမ့္ပိန္႔လို႔<br />ဘာဂဏန္းက်ရမွန္းလဲ မသိေသးဘူး<br /><br />မနီးႏိုင္ေသးေတာ့လည္း ေ၀းေပါ့ကြာ<br />ခဏေလးဆိုေပမယ့္<br />ဒီမွာက တစ္ေတာလံုး အလြမ္းေတြ ပြင့္ခဲ့<br /><br />သီခ်င္းတစ္ပုဒ္လို မခ်ိဳတဲ့ မနက္ပါ<br />စံပယ္ေတြ ခါးတယ္<br />တစ္ေႏြစာ ပူတယ္<br />ငါကလည္း အခ်စ္မွာ ကေလးတစ္ေယာက္လို ႐ူးခဲ့တယ္။ ။<br /><br /><center><font color = "red"></font></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/271948975768354836-253968409610824779?l=www.poemsforall.co.cc' alt='' /></div>စိုင္းေလာဝ္ပိန္းhttp://www.blogger.com/profile/00457149082773595931noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-271948975768354836.post-69880593301211358672009-03-05T10:59:00.000+06:302009-03-05T11:04:22.477+06:30ေနထိုင္ရမႈပံုစံက ျဖတ္ညပ္ကပ္ထားသလို ဖုထစ္<br />လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္က ေႂကြမက်တဲ့အေ၀းကၾကယ္<br />ဒီလိုနဲ႔ပဲ ေန႔ရက္ေတြ ဒီေရတက္လာၾကၿပီ<br /><br />စိတ္ဓာတ္အားၿပိဳင္တဲ့ပြဲမွာ ဘယ္ေတာ့မွ ေနာက္ျပန္မစီးဆင္းဘူး<br />သြန္ပစ္ခဲ့တဲ့ မိုးခါးေရေတြ ပင္လယ္ျဖစ္လိုက္ၾကေပါ့<br />အျပစ္ဒဏ္ေတြကို ရယ္ေမာ ဟားတုိက္<br /><br />ဒဏ္ရာက လွတယ္လား<br />ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြေတာ့ တေဖြးေဖြးနဲ႔ လွ်ံက်လို႔<br />ဒီလို ဖုန္းဆိုးေျမမွာမွ ဒီလို သစ္ပင္ (ငါ့တို႔ အရိပ္ရ အသီးစားဖို႔တဲ့)<br />ေသြးနဲ႔ ေခၽြးနဲ႔ ႐ွင္သန္ေပါ့…။ ။<br /><center><font color = "red"></font></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/271948975768354836-6988059330121135867?l=www.poemsforall.co.cc' alt='' /></div>စိုင္းေလာဝ္ပိန္းhttp://www.blogger.com/profile/00457149082773595931noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-271948975768354836.post-55950411937246253542009-03-02T09:49:00.000+06:302009-03-02T09:50:40.596+06:30ဘယ္ကို ေ႐ြ႕သြားၿပီလဲ<br />ေနာက္ေန႔ေတြဆိုတာ မေသခ်ာေတာ့ဘူး<br />အေမွာင္က လႊတစ္ေခ်ာင္းလို တိုက္စား<br />ခက္ထန္ျခင္းမ်ားက အနံ႔တေထာင္းေထာင္းထ<br />ဒီအဓိပၸာယ္ကို ဘယ္လိုစာလံုးေပါင္းရပါ့မလဲ<br />အခုေရးခဲ့သမွ် ေတာင္စဥ္ေရမရ အၾကမ္းေတြခ်ည္းပဲ<br />အဆင့္မမီတဲ့ စာေၾကာင္းဆိုတာ ဘယ္လိုမ်ိဳးကို ဆိုလုိသလဲ<br />ဥပမာနဲ႔ ႐ွင္းလင္းျပသလို႔<br />ေႏြကေတာ့ မေရာက္ခင္ထဲက အသားနီလန္ေနၿပီ<br />သစ္ပင္တစ္ပင္မွာေတာင္ ေလၾကမ္းတိုက္သမွ် အဖ်ားကပဲ ကေယာက္ကယက္<br />ဆားကစ္ေပၚက ျပာယာခတ္ေနတဲ့ လွ်ပ္စီးပတ္လမ္းေတြ<br />စိတ္ကို စိတ္နဲ႔ ေ႐ွာ့ ႐ိုက္<br />ေလေျပေလးေတြေတာင္ ေခၽြးစုိ႔စို႔<br />အဆင္ေျပေၾကာင္းစာေတြေတာ့ အေစာင္ေပါင္းေျမာက္ျမားစြာ လက္ခံရ႐ိွပါတယ္<br />အဲဒါဟာ အဆင္မေျပတာကိုဆိုလိုေၾကာင္း သူလဲသိ ငါလဲသိ<br />ႏွလံုးခုန္သံကို သက္ျပင္းေတြနဲ႔ မ်ိဳ/ေမ်ာခ်ေနရ<br />ေရးၿပီးသားစာေၾကာင္းေတြ ျပန္မဖ်က္ပစ္ခ်င္ေတာ့ဘူး/ ျပန္ဖ်က္ပစ္ဖို႔ပ်င္းလြန္း<br />ေနရတာနဲ႔ ရယ္ရတာက ကေပါက္တိကေပါက္ခ်ာနဲ႔ တေပါက္ခ်ိကေပါက္ခ်ာ<br />တကယ္မရယ္ရတဲ့ဟာသကို ရယ္တယ္<br />တကယ္ရယ္ရတဲ့ဟာသကိုေတာ့ ခပ္တည္တည္လုပ္လို႔<br />ငါ့အသုဘဖိတ္စာ ငါကိုယ္တိုင္ ႐ိုက္သြားခဲ့ရရင္ ေကာင္းမလား<br />အင္…<br />ေရးတာလဲေတာ္ေတာ္႐ွည္ေနၿပီ၊ စာကိုဒီမွာပဲ ရပ္လုိက္ၾကစို႔<br />အဓိပၸာယ္တစ္ခုဆီကို မရည္႐ြယ္တဲ့ကဗ်ာ အခုေရးခဲ့ၿပီ<br /><center><font color = "red"></font></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/271948975768354836-5595041193724625354?l=www.poemsforall.co.cc' alt='' /></div>စိုင္းေလာဝ္ပိန္းhttp://www.blogger.com/profile/00457149082773595931noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-271948975768354836.post-86793792627707557012009-02-26T09:54:00.000+06:302009-02-26T09:57:04.618+06:30ညေနအသစ္က လွတယ္ … နာနာက်င္က်င္<br />အဓိပၸာယ္မဲ့လြန္းလို႔ ႏွစ္ေတြေတာင္ကြဲ႐ွကုန္တယ္… ေၾကေၾကကြဲကြဲ<br /><br />မခံႏိုင္ ႐ိွ႐ိုးလား… <br />ေခါင္းျဖတ္ခံရတဲ့သူကိုမွ ဂုတ္ထပ္ခ်ိဳးတယ္<br />အႀကိမ္ႀကိမ္အခါခါ ေသဆံုးျခင္းမွာ ငါတို႔ ႐ွင္သန္ၾကရ<br />ကေယာက္ကယက္အိပ္မက္ေတြေတာင္ အသံမက်ယ္ရဲဘူးတဲ့<br /><br />ကြဲခဲ့ရတဲ့ ႏွလံုးသားေတြ ျဖန္႔ခင္း<br />ငါတို႔ေသြးေၾကာထဲမွာ လင္းတဲ့ လြတ္လပ္ျခင္းေတြရဲ႕ ပ်ံသန္းခြင့္<br />ေခတ္က ေခတ္ကို အဓိပၸာယ္လြဲ၊ အယူမွား<br />အေျဖ႐ိွရက္နဲ႔ အေျဖမရခဲ့တဲ့ ေမးခြန္းေပါင္းမ်ားစြာ<br />ငါတို႔ မူးသမွ် စိတ္တိုင္းက် အန္ခ်လို႔မ႐ခဲ့ဘူး<br /><br />(၄)ႏွစ္…<br />ညေနအသစ္ေတြ တဖ်တ္ဖ်တ္ လြင့္ထြက္အိုေဟာင္းသြား<br />ဆုပ္ကိုင္ထားသမွ် ထိုးထြက္လာတဲ့ သံသယေတြကို ဖိသိပ္<br />ဘ၀ဆိုတဲ့ တိုလီမုတ္စေလးက အဓိပၸာယ္မဲ့တယ္ဆိုတာထဲ ထဲထဲ၀င္၀င္…။ ။<br /><center><font color = "red"></font></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/271948975768354836-8679379262770755701?l=www.poemsforall.co.cc' alt='' /></div>စိုင္းေလာဝ္ပိန္းhttp://www.blogger.com/profile/00457149082773595931noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-271948975768354836.post-87884917006558028332009-02-24T09:41:00.001+06:302009-02-24T09:47:58.532+06:30မနက္အေစာႀကီး မထခ်င္ဘူးလို႔ တညည္းညည္းတညဴညဴ<br />တစ္တိုးတိုးတစ္ေ၀ွ႔ေ၀ွ႔နဲ႔ပဲ ေက်ာင္းေရာက္ခဲ့<br />နယ္ႏွင္ခံဒုကၡေတြရဲ႕အထာနဲ႔<br />ေက်ာင္းက ႐ူးေလာက္ေအာင္ ေနပူတယ္<br />ေနပူထဲ အပ်က္ပ်က္ တက်က္က်က္နဲ႔ပဲ <br />ကိုယ္တိုင္ပ်ိဳးအရိပ္ေတြမွာ တစ္ျပံဳးျပံဳးနဲ႔ ခိုတယ္<br />ကန္တင္းမွာ တအံုးအံုးတညံညံနဲ႔ သူထက္ငါအလုအယက္ မွာလိုမွာ<br />အတန္းေျပးလို႔ Roll Call မျပည့္သူမျပည့္<br />စာမက်က္ခ်င္ပါဘူးလို႔ ေခါင္းတစ္ခါခါလည္တစ္ခါခါနဲ႔ပဲ<br />ဟိုဘက္လွည့္ဒီဘက္လွည့္ က်ဴတိုရီယယ္ေတြ ေျဖခဲ့ၾက<br />ေရးေျဖေတြဆို မေၾကာက္သမွ် ႏႈတ္ေျဖေတာ့ ငါတုိ႔ေတြ ကၽြတ္တယ္<br />ခံုေအာက္မွာ ဖိနပ္ေမွာက္သူက ေမွာက္<br />ဆရာ မျမင္ေအာင္ ေ႐ွ႕ကလူကိုယ္လံုးနဲ႔ ကြယ္သူကကြယ္<br />ဆရာနဲ႔ မ်က္လံုးခ်င္းမဆံုေအာင္ ေခါင္းငံု႔သူက ငံု႔<br />ေမးမွ ႐ွာက်က္ရတဲ့အေျဖ … ငါတို႔ မယံုမၾကည္နဲ႔<br />သင္တုန္းက ငိုက္ထားသမွ် အခုမွ ေဇာေခၽြးေလးေတြေ၀<br />ငိုက္တုန္းကအရသာ႐ိွသလို ေဘးက်ပ္နံက်ပ္ဒုကၡကလည္း အရသာ႐ိွသပ<br />ဒီလိုပဲ တစ္ခၽြတ္ခၽြတ္တစ္ေခ်ာ္ေခ်ာ္နဲ႔ ျဖတ္သန္းခဲ့ၾကတယ္<br />တကၽြတ္ကၽြတ္တေခ်ာင္းေခ်ာင္း က်ိဳးက်ခါနီး ၾကမ္းခင္းမ်ားနဲ႔ <br />ေက်ာင္းေတာ္ႀကီးဆီက ေန႔စြဲေတြကို…<br /><center><font color = "red"></font></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/271948975768354836-8788491700655802833?l=www.poemsforall.co.cc' alt='' /></div>စိုင္းေလာဝ္ပိန္းhttp://www.blogger.com/profile/00457149082773595931noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-271948975768354836.post-2180160376236104642009-02-23T10:46:00.000+06:302009-02-23T10:49:02.515+06:30ေရာင္စံု စကၠဴစြန္တစ္အုပ္နဲ႔ ညေနခင္းေကာင္းကင္<br />ေဟာ… တက္လာပါၿပီ ဘယ္ယိမ္းညာယိမ္း ျဖဴနီျပာ၀ါ ေရာင္စံု<br />ေသသပ္ပံုျခင္းမတူ <br />အနိမ့္အျမင့္ခ်င္းမတူ <br />အခ်င္းခ်င္းလည္း ရန္ေစာင္ၾက<br />ဟိုစြန္အျဖဴက ဟိုစြန္အနီကို ဘယ္လိုျဖတ္ခ်လိုက္တာ<br />ဟိုအျပာစြန္က ဟိုအ၀ါစြန္ကို ဘယ္လိုက်ဆံုးသြားတာ<br />တစ္စြန္ျပတ္ တစ္စြန္တက္<br />အစ႐ိွသျဖင့္ေပါ့ေလ… ရန္ေစာင္ပြဲ<br />တစ္ညေနလည္း မဟုတ္ ႏွစ္ညေနလည္း မဟုတ္<br />ေန႔တိုင္း စြန္တိုက္ပြဲ ေ႐ွ႕တန္းစစ္မ်က္ႏွာျပင္ေကာင္းကင္မွာ<br />ဘာေၾကာင့္မ်ား ဒီေလာက္က်ယ္တဲ့ေကာင္းကင္မွာ<br />တစ္စြန္ထဲ ပ်ံသန္းခ်င္ရတာလဲလို႔ စဥ္းစားမိတယ္<br />အေရာင္စံု အ႐ြယ္စံု အနိမ့္အျမင့္အစံုဆို <br />ပိုမလွပေပဘူးလား စဥ္းစားမိတယ္<br />တစ္ဆက္တည္း<br />ဒီေခတ္မွာ ဒီလိုအေတြးအေခၚ႐ိွတာ လူရယ္စရာမ်ားျဖစ္ေနဦးမလား<br />အၾကာႀကီး စဥ္းစားမိေတာ့တယ္။ ။<br /><center><font color = "red"></font></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/271948975768354836-218016037623610464?l=www.poemsforall.co.cc' alt='' /></div>စိုင္းေလာဝ္ပိန္းhttp://www.blogger.com/profile/00457149082773595931noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-271948975768354836.post-66983048830984140112009-02-20T12:36:00.001+06:302009-02-20T12:41:02.393+06:30အရင္တုန္းကေတာ ့ငါးေယာက္မျပည့္ရင္ လူမစံုဘူး<br />အခုေတာ့ တစ္ေယာက္တည္းလည္း လူစံုတယ္<br /><br />ငါးေယာက္ကေန သံုးေယာက္<br />ေနာက္ ႏွစ္ေယာက္, ေနာက္ တစ္ေယာက္တည္း<br />ဘ၀ကို လံုးႀကီးတင္ေတြ ဆံခတ္ေတြ ေသးေသးတင္ေတြ တင္ၾကည့္တာပါ<br />ေနာက္ဆံုးေတာ့လည္း မူလအသံ မူလအကၡရာနဲ႔ပဲ စခန္းျပန္သြား<br /><br />အေသအခ်ာ ခ်ိန္းထားရင္ေတာင္ ေတြ႕ျဖစ္ခ်င္မွေတြ႕ျဖစ္<br />ေတြ႕ခ်င္လို႔ ဖုန္းမဆက္ဘဲ အိမ္သြားလိုက္ … ႐ိွခ်င္မွ ႐ိွမယ္<br />ဖုန္းအဆက္အသြယ္ရလည္း အားခ်င္မွအားမယ္<br />အားလည္း တစ္ၿမိဳ႕တည္းအတူ႐ိွခ်င္မွ႐ိွမယ္<br /><br />အရင္ကေလာက္ တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ ထဲထဲ၀င္၀င္ မ႐ိွေတာ့ဘူး<br />တစ္ေယာက္ျပႆနာ တစ္ေယာက္သိပ္စိတ္မ၀င္စားႏုိင္ေတာ့ဘူး/ခ်င္ေတာ့ဘူး<br />ကိုယ့္ျပႆနာကိုပဲ တကယ့္ပင္လယ္ႀကီးထင္ေနတယ္…ျဖတ္ကူးရဦးမယ္<br />ကို္ယ့္အတြယ္အတာေလးေတြဆီ ကုိယ္ပ်ံသန္းရဦးမယ္<br /><br />ဒါေပမယ့္ တစ္ေယာက္ ဆဲ ရင္ တစ္ေယာက္ ရယ္ႏိုင္ေသးတယ္<br />တစ္ေယာက္ foul ရင္ တစ္ေယာက္ သည္းခံႏိုင္ေသးတယ္ (အရင္ကထက္ပိုၿပီး)<br />တစ္ခါတစ္ေလ တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ <br />ႀကီးႀကီးက်ယ္က်ယ္ အၾကံဥာဏ္ေတြေပး (လက္ခံခ်င္မွလက္ခံတယ္)<br />ပ်စ္ပ်စ္ႏွစ္ႏွစ္ေ၀ဖန္ … ဒါကေတာ့ စိတ္မဆိုးေၾကးပဲ (စိတ္ဆိုးလဲ ဂ႐ုမစိုက္)<br />တစ္ခါတစ္ေလ ဘုရားေဟာက်မ္းထဲက မိတ္ေဆြတုေတြ ျဖစ္လိုက္ၾက<br />တစ္ခါတစ္ေလ တစ္ေယာက္ေနာက္ေက်ာက<br />စိုက္ေနတဲ့ဓားနဲ႔ စိုက္လာမယ့္ဓားေတြကို ႐ွာေဖြေပးလိုက္ၾက<br />တစ္ခါတစ္ေလ ကိုယ္တိုင္ ထိုးစိုက္လိုက္ၾက<br />ေနာက္ေတာ့လည္း ေမ့ေမ့ေပ်ာက္ေပ်ာက္<br />ဒါေတြအားလံုး စိတ္မဆိုးေၾကးပဲ (စိတ္ဆိုးလဲ ဂ႐ုမစိုက္)<br /><br />ငယ္က်ိဳးငယ္နာေတြ ျပန္ေဖာ္ၾကတဲ့အခါ<br />အေကာင္းဆံုးဟာသေတြထက္ေတာင္ ငါတို႔ပိုရယ္ၾကေသးတယ္<br />ဒါေပမယ့္ တစ္ေယာက္မွမလြမ္းဘူး<br />ေ႐ြ႕ၿပီးသားအေ႐ြ႕ဟာ မူလအေနအထားအတိုင္းျပန္မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့ဘူး<br />ျပန္လဲမလိုခ်င္ေတာ့ဘူးေလ<br /><br />ဒီလိုပဲေလ<br />ငါတို႔သူငယ္ခ်င္းေတြ <br />မီးလွ်ံစမ္းေခ်ာင္းေလးေတြလိုစီးဆင္း …ေ႐ွာေ႐ွာ႐ွဴ႐ွဴ…<br /><center><font color = "red"></font></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/271948975768354836-6698304883098414011?l=www.poemsforall.co.cc' alt='' /></div>စိုင္းေလာဝ္ပိန္းhttp://www.blogger.com/profile/00457149082773595931noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-271948975768354836.post-85130266410039401452009-02-18T12:58:00.000+06:302009-02-18T12:59:48.889+06:30အဓိပၸာယ္ေတြေနာက္ သူ လိုက္ေတာ့<br />မွားမက္ခဲ့တဲ့ သူ႔အိပ္မက္ေတြေတာင္ လက္ေတြ႕က်ေသးတယ္<br />အခုေတာ့ ျဖစ္ပံုက<br />သူ႕စိတ္ကူးေတာင္ သူမပိုင္ေတာ့ဘူး<br />ဘ၀က တိက်မႈရဲ႕ အျခားတစ္ဖက္မွာလား<br /><br />သူမေတြးေခၚတဲ့ ဦးေႏွာက္နဲ႔ ကာရန္ေတြ စဥ္းစားတယ္<br />သူမျမင္ဘူးတဲ့ လက္နဲ႔ ကဗ်ာေတြေရးတယ္<br />သူ႔ဆီမွာ သူ႕ကိုယ္သူျပန္႐ွာလို႔ မေတြ႕ဘူး<br /><br />ေတာင္ပံုရာပံု အတၱေတြကို ၿဖီးသပ္လို႔<br />ေစာင္း႐ြဲ႕ေနတဲ့အျပံဳးကိုေတာ့ တည့္မတ္ဖို႔ မႀကိဳးစားဘူး<br />အပုပ္အသိုးကို သ ေနလိုက္တာ လူျမင္သူျမင္မွမေကာင္း<br />အဲဒါကိုပဲ သူ႔မွာ ကဏန္းတစ္ေကာင္လို လက္မတစ္ေထာင္ေထာင္<br /><br />ခ်ဳပ္႐ိုးထပ္အမုန္းနဲ႔ <br />ဒဂၤါးတစ္ျပားကို ေလထဲ ခတ္ဆတ္ဆတ္ ေျမႇာက္လိုက္တယ္<br />အလင္းဘက္က်မလား အေမွာင္ဘက္က်မလား<br /><center><font color = "red"></font></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/271948975768354836-8513026641003940145?l=www.poemsforall.co.cc' alt='' /></div>စိုင္းေလာဝ္ပိန္းhttp://www.blogger.com/profile/00457149082773595931noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-271948975768354836.post-8565443019386328392009-02-16T11:07:00.000+06:302009-02-16T11:09:37.611+06:30အခ်စ္ေရးမွာ ဒီတစ္ေယာက္နဲ႔စ ဒီေယာက္နဲ႔ပဲဆံုးတယ္<br />ညေနေတြလိုပဲ အခ်စ္က အသစ္ျပန္ျပန္ျဖစ္ေနတာ<br />တစ္ခါတစ္ေလ သူၿပိဳင္ကုိယ္ၿပိဳင္ စိတ္ဆိုးၾက<br />ေနာက္ေတာ့လည္း အဲဒီကေလးကလားေတြကို မသိသလိုေန ရယ္ေမာၾက<br />ရည္းစားျဖစ္စ ငါ ညာကိုင္ခဲ့ရတဲ့လက္ဖ၀ါးေလး အခုေတာ့ ငါ့လက္ထဲမွာ ျမဲျမံ<br />ဒဏ္ရာေတြမွာလည္း အတူတူကြဲ႐ွ …<br />သူ႔ဒဏ္ရာ ကိုယ့္ဒဏ္ရာ အမာ႐ြတ္ခ်င္းတူခဲ့ဖူးၿပီ<br /><br />အခ်စ္ေရၾကည္ေလး တစ္ေယာက္အလြမ္းအိုးေလးထဲတစ္ေယာက္ ထည့္ေပး<br />နားလည္မႈအိမ္ေလး တစ္ေယာက္ရင္ထဲမွာတစ္ေယာက္ တည္ေဆာက္<br />ပတ္၀န္းက်င္က “ပိုတယ္”ေျပာမွာလည္း မေၾကာက္ခဲ့ပါဘူး<br />ဒီလိုပဲ တစ္ေယာက္ဘ၀ကို တစ္ေယာက္ ကဲ့ယူခဲ့ၾက<br />ဒီလိုပဲ တစ္ေယာက္အသက္ တစ္ေယာက္ ကူ႐ႈေပးခဲ့ၾက<br /><br />ႏွစ္ေတြ လေတြေတာင္ အ႐ံႈးေပးမလားလို႔... ခိုင္ျမဲခဲ့<br />ပခံုးေပၚက သူ႔ပါးရာေလး ငါတစ္သက္လံုး ထမ္းထားခ်င္တာေပါ့<br />အခ်စ္မွာ သံေယာဇဥ္တစ္ပတ္ၿပီးတစ္ပတ္ရစ္<br />ငါတို႔ မျပည့္မစံုေလးနဲ႔ပဲ ျပည္စံုၾကတယ္<br /><br />အခ်စ္က မတီးဘဲလည္း ျမည္တယ္ ငါတို႔ႏွစ္ေယာက္ၾကား<br />လူၿပိန္းနားလည္တဲ့စာတစ္ေၾကာင္းထပ္ပိုပိုသာသာ<br />အ႐ိွတရားေတြ ဒိုးယိုေပါက္ ႐ွင္းလင္းတိက်<br />ငါတို႔ကေတာ့ စလံုးေရ စ ေနၾကတုန္း…။ ။<br /><center><font color = "red"></font></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/271948975768354836-856544301938632839?l=www.poemsforall.co.cc' alt='' /></div>စိုင္းေလာဝ္ပိန္းhttp://www.blogger.com/profile/00457149082773595931noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-271948975768354836.post-27817840144485322292009-02-14T09:54:00.001+06:302009-02-14T09:59:49.615+06:30ငါ့ရင္ထဲက တိမ္ညိဳညိဳတစ္အုပ္<br />ႏွလံုးသားကို အံု႔မိုး၀န္းရံၿပီး ႐ြာခ်လိုက္တာ<br />အခုထိ မစဲေသးဘူး<br />သတိရစိတ္က<br />သိပ္ထက္တဲ့ ေငြဓားပါးမိုးစက္ေလးေတြ<br />အခုကို အေတာ္႐ွေနၿပီ<br /><br />အနက္ေရာင္လမ္းမေတြက<br />ေ၀းကြာျခင္းအလ်ားကို ဆြဲဆန္႔ေနၾကတာ<br />ဒဏ္ရာနက္နက္ေတြ ရက္ရက္စက္စက္ လႊတ္လွလာၾကေပါ့<br />ၾကင္နာသူေရ…<br />ကားေနာက္ၿမီွးမွာ ထႂကြက်န္ခဲ့တဲ့ ဖုန္မႈန္႔ေလးတစ္မႈန္႔ေလာက္ေတာင္<br />ငါ့စိတ္ေတြ မတည္ၿငိမ္ခဲ့ပါဘူး<br />သူ႔ခ်ည္တိုင္ မင္း႐ိွရာဆီ စကၠန္႔တိုင္းေျပးလို႔<br /><br />ဒီလိုပဲ အလြမ္းပူပူေတြနဲ႔ ေႏြးေထြးခဲ့ရတဲ့ ဒီဇင္ဘာေဆာင္းညေတြမွာ<br />အလြမ္းစိတ္ေလးအယားေျပ၊ မင္းနာမည္ကို တိုးတိုးေခၚေတာ့<br />ငါ့ညေတြ ေမွာင္မိုက္လိုက္တာ ခ်စ္သူရယ္<br />ေကာင္းကင္ပ်က္ႀကီးထဲ ငါတစ္ေယာက္တည္း လြင့္က်သြားသလို<br /><br />မခံစားႏုိင္ေတာ့ဘူး<br />ခ်င္းတြင္းနဲ႔ ဧရာ၀တီႏွစ္စင္း<br />ငါ့အလြမ္းေတြ စြန္းထင္းလွပခဲ့ၿပီ။<br /><center><font color = "red"></font></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/271948975768354836-2781784014448532229?l=www.poemsforall.co.cc' alt='' /></div>စိုင္းေလာဝ္ပိန္းhttp://www.blogger.com/profile/00457149082773595931noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-271948975768354836.post-19972427003796001332009-02-04T14:43:00.000+06:302009-02-04T14:46:38.267+06:30လိပ္ပဲျဖစ္လိုက္ခ်င္္တယ္ စိတ္ညစ္လို႔<br />ဘာမွေတာ့မဆိုင္ဘူး<br />က်ေနတဲ့စီးပြားေရးနဲ႔ ငါ့စိတ္က ကပ္ပါသြားသလုိပဲ<br />ျဖစ္ခ်င္ရာျဖစ္ေမာင္ဘခ်စ္ကလည္း ေခတ္မ႐ိွေတာ့ဘူး<br />အေနအထားက ေ႐ႊသြားနဲ႔မဟုတ္ ေႁမြၾကားနဲ႔ေတြ႕ေနရတာ<br />ထိုးေခ်ခံလုိက္ရတဲ့စီးကရက္ဖင္ဆီခံလိုပဲ ဘယ္ေနရာအသံုးက်ျပရမလဲမသိဘူး<br />ဘူလြန္းလို႔ ဘူႀကီး႐ုိက္ရင္ေတာင္ သူေဌးျဖစ္ႏိုင္တယ္<br />မိေခ်ာင္းေပၚေနတဲ့လက္က်န္စိတ္ေရအိုးေလးကို ကုန္းခပ္လိုက္ေတာ့ <br />မဆံုးႏိုင္ေအာင္ကို အနည္ထေတာ့တာပဲ<br />ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္တနင့္တပိုးနဲ႔ေကာင္ ေခြးျဖစ္တဲ့ပြဲ ၀က္၀က္ကြဲတိုးေ၀ွ႔ၾကည့္ၾကပါ<br />ဟာသက ကမၻာေက်ာ္မယ္္ေနာ္<br />ဒဏ္ရာက စိမ့္ထြက္ေနတာ ေသြးမဟုတ္ဘူး အားမလိုအားမရအ႐ွက္<br />ငါအခုစားေနတာ ထမင္းမဟုတ္ဘူး အေမ့ေခၽြးစက္<br />ရယ္ရတယ္ေနာ္ ကမၻာေက်ာ္<br />ညစ္ေနတဲ့စိတ္ေတာင္ဘယ္ေရာက္သြားမွန္းမသိေတာ့ဘူး အေမရယ္<br />ေဒါသဆို ေ၀းေရာ<br />အခု<br />ဘယ္သူေတြအတြက္ ဘယ္ေလာက္ပဲေသးေသး ငါ့အတြက္ေတာ့ ႀကီးတယ္ ကမၻာႀကီး ပဲ<br />ကမၻာအႀကီးႀကီးေပၚက လူသားပိစိေကြးေလးငါေလ ကိုယ့္ဟာသနဲ႔ကိုယ္ နာနာက်င္က်င္<br />ဟုတ္တယ္ ငါကိုက အေရခြံပါးလြန္းတယ္<br />အေရျပားေအာက္မွာေလာင္ေနတဲ့မီး အခုငံု႔ၾကည့္ ျမင္ေနရတယ္<br />မရေတာ့ဘူး အန္ခ်လိုက္ေတာ့မယ္ ေဆြးေဆြးေျမ႕ေျမ႕ ဟိုေရာက္ဒီေရာက္ ကဗ်ာ<br />ဟာသက ဒီမွာတင္မၿပီးေသးဘူး<br />ၿပီးရင္ လိပ္ျဖစ္ေပါ့။<br /><center><font color = "red"></font></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/271948975768354836-1997242700379600133?l=www.poemsforall.co.cc' alt='' /></div>စိုင္းေလာဝ္ပိန္းhttp://www.blogger.com/profile/00457149082773595931noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-271948975768354836.post-62647394004231902892009-02-01T16:46:00.000+06:302009-02-01T16:48:26.675+06:30ကိေလသာအညစ္အေၾကးေတြအခိုင္အမာ အျမစ္တြယ္ေနတဲ့<br />အ႐ိုးေပၚအသားတင္ တန္ဆာပလာနဲနဲထည့္ၿပီး အေရျပားစြပ္ထားတဲ့ ၀တၳဳအစုအပံုႀကီးေပါ့<br /><br />ခံစားစိတ္ကေလးက ပါးလ်လႈပ္ခတ္လြန္းေတာ့ သူ႔ခမ်ာ မေနႏိုင္မထိုင္ႏိုင္ ကဗ်ာေတြေရး<br /><br />သူ႔စြဲလမ္းစိတ္ကိုသူ က်ားကုတ္က်ားခဲ ဖက္တြယ္ထားပံုက ေၾကးမုံမွန္တစ္ခ်ပ္လိုပဲ<br />ၾကည့္ဦးေလ<br />သူက ကမၻာႀကီးကို ႐ြံခ်စ္ ပါသတဲ့<br />သူက သဘာ၀တရားႀကီးကို ႐ြံခ်စ္ ပါသတဲ့<br />အလွတရားကို ႐ြံခ်စ္ ပါသတဲ့<br />ၿပီးေတာ့<br />လူေတြ …<br />အတၱ ပံုစံအမ်ိဳးမ်ိဳး …<br />ေခတ္ … အစ႐ိွသျဖင့္ေပါ့ေလ<br />ေနာက္ဆံုး … သူ႔ကိုယ္သူ<br />႐ြံခ်စ္ … ႐ြံခ်စ္ …. ႐ြံခ်စ္ ပါသတဲ့ …<br /><br />ေမတၱာ က႐ုဏာ ကာမဂုဏ္စြဲလမ္းမႈ<br />တရားမွန္နဲနဲ တရားမွားမ်ားမ်ား လက္ကိုင္ထားတယ္<br /><br />သူ႔ေခါင္းမာမႈက သံခေမာက္<br />သူ႔စိတ္ထားက ပိုးစျဖဴ ပါးပါးေလး<br /><br />သူ႔မွာမ႐ိွတဲ့ ေနာင္တနဲ႔ သူ႔ဘာသာသူ ျပန္ျပန္ပစ္<br />သူ႔မာနေတြ တလူလူလြင့္ေပါ့<br /><br />အဲဒါ … တရားစစ္မရႏိုင္တဲ့ ဆန္႔က်င္ဘက္ေတြနဲ႔ လူပုဂၢိဳလ္ႀကီး<br />ကဗ်ာဆရာေပါ့ …။ ။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/271948975768354836-6264739400423190289?l=www.poemsforall.co.cc' alt='' /></div>စိုင္းေလာဝ္ပိန္းhttp://www.blogger.com/profile/00457149082773595931noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-271948975768354836.post-10884790737842956492009-01-10T13:32:00.000+06:302009-01-10T13:34:52.384+06:30မ်က္လံုးက ဘာမွမသဲကြဲေလာက္ေအာင္ ေမွာင္လင္း<br />ငါ့ကိုငါေတာင္ ျပန္မမွတ္မိႏိုင္ေတာ့တဲ့ညေနပါ<br />ဆာေလာင္မြတ္သိပ္မႈနဲ႔ ငါ့အဆာအိမ္ႀကီး ေလးပင္ခဲ့<br /><br />ေႏြးေထြးၾကင္နာမႈေတြဆီ<br />မေရာက္ႏိုင္မွန္းသိရက္နဲ႔ စိတ္နဲ႔ပဲေလွ်ာက္၊ ငါ့ေျခေထာက္ေတြ မေ႐ြ႕ဘူး<br />ျပန္မလိုခ်င္ေတာ့ဘူး၊ ငါပယ္ခ်ခဲ့တဲ့ ငါ့ရဲ႕ကံေကာင္းျခင္းေတြကို<br /><br />မာနေတြ ခၽြန္ထက္၊ စူးနစ္ခဲ့ဒဏ္ရာေတြ ႏွလံုးစြဲခဲ့ၿပီ<br />လမ္းနဲ႔အညီ ေျပာင္းတတ္တဲ့ႏွလံုးေသြးေတြ ခက္ထန္ၾကမ္းတမ္း<br />ငါမေပ်ာ္ဘူး၊ ဒါေပမယ့္ ငါေခါင္းမာဆဲပဲ<br /><br />ညစ္ပတ္စုုတ္ျပတ္မႈေတြက ေ႐ွာင္မရေအာင္ လွပ၊ အနံ႔သင္း၊ စြဲေဆာင္<br />ငါ ခါးခါးသက္သက္ ျငင္း။ ငါ မိုးခါးေရမေသာက္ဘူး<br />ငါ့႐ိုးသားမႈနဲ႔ ငါ့တရားနဲ႔ ငါ့ဆာေလာင္မႈနဲ႔<br /><br />သက္ျပင္းေတြၾကားထဲမွာပဲ ေန၀င္သြားၿပီ<br />ေရာက္သင့္ရက္နဲ႔ေရာက္မလာတဲ့ စိုးရိမ္ပူပန္မႈ<br />႐ိွသင့္ရက္နဲ႔မ႐ိွတဲ့ ေနာင္တ<br />ငါမတ္တပ္ထရပ္လိုက္မႈက ဘာ နာမ၀ိေသသန မွမပါေအာင္ ႐ိုး႐ွင္းလြန္းရဲ႕<br />ေလွ်ာက္မယ္ေလ<br />လမ္း႐ွိသေ႐ြ႕ ငါ့ေျခေထာက္ေတြ႐ိွရမယ္မဟုတ္လား<br /><center><font color = "red"></font></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/271948975768354836-1088479073784295649?l=www.poemsforall.co.cc' alt='' /></div>စိုင္းေလာဝ္ပိန္းhttp://www.blogger.com/profile/00457149082773595931noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-271948975768354836.post-31783636746169454012008-12-31T17:36:00.000+06:302008-12-31T17:43:18.056+06:30ကံၾကမၼာက မ်က္ႏွာသာမေပးေတာ့ <br />အေမ့ခမ်ာ ဘယ္ေလာက္ႀကိဳးစားၿပီး အနစ္နာခံခံ မ်က္ႏွာမရဘူး <br />အေဝးက အေဖကေတာ့ ဘယ္လိုေတြးေနမယ္ မေျပာတတ္ဘူး <br />အေမ့မွာ ပ်ိဳ႕တက္လာတဲ့ အားငယ္မႈကို ျပန္မ်ိဳမ်ိဳခ်ေနရ႐ွာတယ္<br /><br />ၾကံ့ၾကံ့ခံတဲ့ အေမ့ေျခေထာက္ေတြေပၚမွာ <br />ကၽြန္ေတာ္ဖက္တြယ္ရပ္တည္ခဲ့တာ ခက္ခဲၾကမ္းတမ္းတဲ့ သံုးႏွစ္ေက်ာ္ပါ <br />ဒါေတာင္မွ <br />တစ္ခါတစ္ရံ လွ်ံက်လာတဲ့ အေမ့မ်က္ရည္ေတြအတြက္ <br />ကၽြန္ေတာ့္မွာ စကားလံုးမ႐ိွေအာင္ကို ကၽြန္ေတာ္ကတံုးခဲ့ <br />ျပႆနာတစ္ေထာင္မွာမွ တစ္ခုပဲ ကၽြန္ေတာ့္ကို တုိင္ပင္ခဲ့တာ <br />ကၽြန္ေတာ့္ကို စိတ္ခ်မ္းသာေစခ်င္လို႔လား အေမ <br />ဘာပဲေျပာေျပာ <br />အေမ တိုင္ပင္ေဖာ္႐ွားပါးေနတာ ဖံုးဖိထားသမွ် ထိုးထိုးေထာင္ေထာင္ပါ<br /><br />မိသားစုျပန္ဆံုမယ့္အခ်ိန္က်မွ အတိုးခ်ေပ်ာ္ေပါ့ အေမရယ္ <br />အခုေတာ့ အေမလည္း ႀကိဳးစား, ကၽြန္ေတာ္လည္း ႀကိဳးစားပါ့မယ္ <br />ဟိုအရင္က ကၽြန္ေတာ္တံုးခဲ့သမွ် ေနာင္တစ္ခ်ိန္မွာ အေမ ျပံဳရပါေစမယ္ အေမ <br />အခုေတာ့ <br />ဒီကဗ်ာေလးနဲ႔ပဲ ႏွစ္သိမ့္လိုက္ဦးေပါ့ အေမရယ္။<br /><center><font color = "red"></font></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/271948975768354836-3178363674616945401?l=www.poemsforall.co.cc' alt='' /></div>စိုင္းေလာဝ္ပိန္းhttp://www.blogger.com/profile/00457149082773595931noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-271948975768354836.post-39657146857023723102008-12-22T16:32:00.000+06:302008-12-22T16:36:25.480+06:30တစ္ေကာင္ဘယ္ေလာက္လဲ<br />ေလးရာပါ၊ တစ္ေထာင္ဖိုး သံုးေကာင္ယူေလ<br />ငါ့လက္ထဲေရာက္လာတဲ့အေကာင္ေလးက<br />မ်က္စိမည္း ႏႈတ္သီးခၽြန္ေလး<br />ခ်ည့္နဲ႔နဲ႔အေတာင္ပံေတြက ငါ့လက္ဖ၀ါးေအာက္မွာ ႐ုန္းကန္လို႔<br />မၾကာခင္ မင္းပ်ံသန္းရေတာ့မွာပါ ငွက္ကေလးရယ္<br />တစ္ေကာင္ၿပီးတစ္ေကာင္<br />နိမ့္ခ်ည္ ျမင့္ခ်ည္<br />ေလထဲမွာ ယိုင္နဲ႔နဲ႔<br />မတူညီတဲ့ ဦးတည္ခ်က္မ်ားဆီ<br />တူညီတဲ့ လြတ္လပ္ျခင္းဆီကို …<br /><center><font color = "red"></font></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/271948975768354836-3965714685702372310?l=www.poemsforall.co.cc' alt='' /></div>စိုင္းေလာဝ္ပိန္းhttp://www.blogger.com/profile/00457149082773595931noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-271948975768354836.post-58410234002289379752008-12-11T15:44:00.000+06:302008-12-11T15:49:04.824+06:30ကၽြန္ေတာ္ အိမ္က ထြက္လာေတာ့<br />၀ဲခဲ့တဲ့ အေမ့မ်က္ရည္ေတြ<br />ကၽြန္ေတာ္ အခုထိ မေမ့ေသးဘူး<br />ေလာကဓံကို ကိုယ္တိုင္ကုိယ္က်ခံယူဖို႔ လွမ္းခဲ့တဲ့ ေျခလွမ္းေတြေပါ့ အေမရယ္<br />ခြင့္လြတ္ပါလို႔ေျပာစရာမလိုေအာင္ အေမက ခြင့္လြတ္ၿပီးသားဆိုတာ ယံုတယ္<br />အေဖ့ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေလး အလင္းရ “မီး” လာဖို႔<br />မလြတ္လပ္တဲ့အေဖ႔ကိုယ္စား လြတ္လပ္ျခင္းေတြမွာ ပ်ံသန္းဖို႔<br />ျဖန္႔ခဲ့တဲ့ ေတာင္ပံေတြေပါ့ အေဖရယ္<br />ယံုၾကည္ရာမွာ ရဲရင့္တဲ့ အေဖ့အတြက္ ကၽြန္ေတာ္မွာ အားက်ဂုဏ္ယူလို႔မဆံုး<br /><br />စဥ္းစားၾကည့္မိရင္<br />ကၽြန္ေတာ့္မ်က္ရည္တံတိုင္းေတြ က်ိဳးက်ိဳးကုန္တယ္<br />မိသားစုသံုးေယာက္မွာ<br />အေဖတစ္ေနရာ<br />အေမတစ္ေနရာ<br />သားတစ္ေနရာ<br />တစ္ေယာက္ျခင္းစီ သိမ္ငယ္<br />တစ္ေယာက္ျခင္းစီ ေမွ်ာ္လင့္<br />တစ္ေယာက္ျခင္းစီ ဆုေတာင္း<br /><br />လူမစံုတဲ့ ထမင္း၀ိုင္းေလးမွာ<br />အခုေတာ့ အေမတစ္ေယာက္တည္း<br />အရမ္းသတိရေနခ်ိန္တိုင္းမွာ<br />ကၽြန္ေတာ္က ဖုန္းဆက္တယ္တဲ့ အေမကေျပာတယ္<br />အဲဒီေလာက္ထိေအာင္ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာေတြ ျပည့္စံုအားေကာင္း<br />လူစံုတက္စံု မိသားစု ထမင္း၀ိုင္းေလး<br />ကၽြန္ေတာ္တို႔သံုးေယာက္လံုး ဆာေလာင္တာေပါ့ အေမရယ္<br />အခုေတာ့ သည္းခံဦးေပါ့<br /><br />ဒီမိသားစုေလးမွာ ကၽြန္ေတာ္ပါ၀င္ခြင့္ရတာ<br />နတ္ေကာင္းနတ္ျမတ္ေတြ ေပးသနားတဲ့ ဆုလဒ္ႀကီးပါ<br />အဲဒါေၾကာင့္ ဟိုသီခ်င္းစာသားေလးလို<br />လူေတြအားလံုးထဲ ကၽြန္ေတာ္ဘိတ္ေခ်းျဖစ္ေနေစဦးေတာ့<br />ပထမရသလိုခံစားရပါတယ္ အေဖနဲ႔ အေမရယ္<br />အဲဒီအေတြးနဲ႔ ၿပံဳးတဲ့အၿပံဳးဟာ<br />ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ လူသားအဆန္ဆံုးအခ်ိဳ႕ထဲက တစ္ခုေပါ့<br />ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ ဂ်စ္ပစီ ေန႔ရက္ေတြထဲက အားေဆးေပါ့<br />ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ ေခြယိုင္ေနတဲ့ ေျခေထာက္ေတြအတြက္ ခ်ိဳင္းေထာက္ေပါ့<br />အဲဒီလုိ ကၽြန္ေတာ္ ယံုၾကည္တယ္<br /><br />မနက္တိုင္း <br />ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္နဲ႔ အိပ္ရာထေနရတဲ့ ကၽြန္ေတာ္<br />အေဖနဲ႔ အေမကို<br />ေဟာ့ဒီစာမ်က္ႏွာေလးနဲ႔ ကန္ေတာ့လိုက္ပါရဲ႕<br />ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ပန္းေလးေတြ ပြင့္ပါေစလို႔<br /><center><font color = "red"></font></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/271948975768354836-5841023400228937975?l=www.poemsforall.co.cc' alt='' /></div>စိုင္းေလာဝ္ပိန္းhttp://www.blogger.com/profile/00457149082773595931noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-271948975768354836.post-86681614247995732142008-12-06T10:19:00.000+06:302008-12-06T10:23:20.716+06:30တစ္ေန႔လံုး ဘယ္နားထားရမွန္းမသိတဲ့ စိတ္<br />ညေနေရာက္ေတာ့ ငရဲနဲ႔ေတြ႕ေနၿပီ<br />စိတ္ပ်က္ျခင္းေတြ ထူးထူးခၽြန္ခၽြန္<br />စကၠဴစြန္ျဖတ္ပြဲေတြထဲ ငါမပါဘူး<br />အရိပ္နင္းပြဲေတြထဲ ငါမ၀င္ဘူး<br />ေတာလိုက္ပြဲေတြကိုလည္း ငါမုန္းတယ္<br />စိတ္ပ်က္ျခင္းေတြ ထူးထူးခၽြန္ခၽြန္<br />ခဏခဏအသက္ေအာင့္ထားမိလို႔ ခဏခဏသက္ျပင္းခ်ရတယ္<br />(ငါ့သူငယ္ခ်င္းကေျပာေတာ့ အသက္တိုေဆးေပါ့တဲ့)<br />စိတ္ပ်က္ျခင္းေတြ ထူးထူးခၽြန္ခၽြန္<br />အေမွာင္နဲ႔ခင္းထားတဲ့လမ္းေပၚက ေခတ္<br />ဆရာသစၥာနီလိုလည္း ေနမင္းဆီဖုန္းမဆက္ခ်င္ဘူး<br />အရင္ကဗ်ာထဲကလိုလည္း အလင္းေတြ မမွ်ားခ်င္ေတာ့ဘူး<br />စိတ္ပ်က္ျခင္းေတြ ထူးထူးခၽြန္ခၽြန္<br />ငါ့မ်က္လံုးေတြလည္း ညစ္ေထးမႈနဲ႔ ေအာင့္ေနၿပီ<br />ညေနဆိုေတာ့ အာရုဏ္ဦးနဲ႔ ေ၀းေသးလား <br />(ငါတကယ္ မသိေတာ့ဘူး)<br />စိတ္ပ်က္ျခင္းေတြ ထူးထူးခၽြန္ခၽြန္<br />ဘ၀နဲ႔ ဆတူ အကုသိုလ္တစ္ထပ္ ေက်ာပိုးအိပ္ထဲထည့္သူထည့္<br />အသိဥာဏ္ေဟာင္းေလာင္းလြယ္အိပ္ကို လြယ္သူလြယ္<br />ေရွ႕မွာစတိုင္အျပည့္နဲ႔ ေနာက္ေက်ာဘက္မွာ ဖင္ေပၚသူေပၚ<br />စိတ္ပ်က္ျခင္းေတြ ထူးထူးခၽြန္ခၽြန္<br />ဒီညေနမွာ<br />ငါတကယ္<br />စိတ္ပ်က္ျခင္းေတြ ထူးထူးခၽြန္ခၽြန္…<br /><center><font color = "red"></font></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/271948975768354836-8668161424799573214?l=www.poemsforall.co.cc' alt='' /></div>စိုင္းေလာဝ္ပိန္းhttp://www.blogger.com/profile/00457149082773595931noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-271948975768354836.post-44412788744702972762008-11-30T10:11:00.000+06:302008-11-30T10:12:36.268+06:30ခ်စ္သူ<br />တစ္ေယာက္တည္း အထီးက်န္ေနတဲ့ ဒီအခန္း...အလင္းမရွိတာဆန္းသလား !<br />အေမွာင္ထဲမွာႏွလုံးသားေတြက်င့္သားရေနတာ . . .အလင္းကုိေတာင္ေၾကာက္ေနတတ္ျပီ. ..<br />အေမွာင္ကုိျမတ္ႏုိးလုိ႕ေတာ့မဟုတ္ဘူး . . .အလင္းရဲ့မာယာေတြကို ေၾကာက္လုိ႕ပါ . . .<br />ေသာက္လက္စေဆးလိပ္တုိတစ္တုိ ခုထိေငြ႕မေသေသးဘူး ... <br />ေနာက္ျပီးေရးလက္စကဗ်ာတစ္ပုဒ္ ခုထိအဆုံးမသတ္ႏုိ္င္ေသးတာ<br />ငါ့လက္ေတြ ေသြးမေျခာက္ေသးလုိ႕ပါ......<br /><br />ဒိေလာက္ေတာင္ ခံစားတတ္ေနတဲ့ငါ့ ႏွလုံးသား . . . <br />ငါကုိယ္တုိင္ရင္ခြဲျပီးထုတ္ထားတာ ဘယ္သူအျပစ္ေျပာမလဲ ! <br />ခုမွ မာနေတြနဲ႔ ရဲရဲနီျပေနလုိက္တာ . . .<br />အလြမ္းအုိင္ထဲမွာ<br />ဖုတ္ဖုတ္လုိက္လုိက္ ျဖစ္ေနတာေတာင္သတိမထားမိဘူး ...<br />ဒါေတာင္ အခ်စ္ကုိကုိပူစာတတ္တုန္း ...<br />ခံစားရတာနည္းေတာင္နည္းေသးတယ္. . .<br />ျဖစ္ႏုိင္ရင္ အခန္းထဲက အိမ္ေျမွာင္စုတ္ထုိးတဲ့အသံေတာင္ မၾကားခ်င္ဘူး . . .<br /><br />တကၽြတ္.. . .ကၽြတ္နဲ႔ဆုိေတာ့ ကုိယ့္ကုိယ္မ်ားသနားေနၾကသလားလုိ႕<br />မဆီမဆုိင္ေတြးျပီး အားငယ္ေနေသးတယ္ . . . <br />ပင့္ကူတစ္ေကာင္လုိ အေႏွာင္အဖြဲ႕ေတြနဲ႕မာယာလဲမမ်ားခ်င္ပါဘူး . . .<br />တစ္ခါတစ္ေလ ျဖစ္သမွ်အေၾကာင္းအေကာင္းခ်ည္းပဲဆုိျပီး <br />ေခါင္းျငိမ့္ေနတတ္တဲ့ ပုတ္သင္ညဳိေလးကုိေတာင္ အားက်မိသလုိပဲ. . .<br />ဘာလုိ႕လဲဆုိေတာ့ငါလဲ အေရာင္ေျပာင္းတတ္လုိ႕ပဲ.. .<br />ဟုတ္တယ္တစ္ခ်ိန္ကမုန္းတယ္ဆုိတာကုိ ခ်စ္တတ္တဲ့ငါ ...အခု<br />ခ်စ္တယ္ဆုိတာကုိ မုန္းတတ္ေနျပီေလ<br /><br />ခဏတာမွားခဲ့တဲ့ အမွားေတြ(အရိပ္တေစၦ)ေတြေရ<br />ငါ့ကုိမေျခာက္လွန္႕ခ်င္ပါနဲ႕ေတာ့.. <br />" ငါ"<br />မေၾကာက္တတ္ခ်င္ေတာ့လုိ႕ပါ . . . <br />ေနာက္ျပီး . . . မာယာမပါတဲ့အခ်စ္ပြဲတစ္ပြဲ . . .<br />မာနကုိကုိင္ဆြဲျပီးကစားခ်င္ေသးတယ္ . . .<br />မ်က္ရည္မက်စတမ္းေပါ့ .......ဘာလုိ႕လဲဆုိေတာ့ . . . . .<br />ငါဟာမ်က္ရည္ကုိ ႏွစ္သက္တဲ့<br />မ်က္ရည္ တစ္စက္ . . ..ျဖစ္ေနလုိ႕ပါ . . .<br /> "မမ"<br /> ရဲ႕ " ေမာင္"<br /><br /> <center><font color = "red">kingprncss</font></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/271948975768354836-4441278874470297276?l=www.poemsforall.co.cc' alt='' /></div>စိုင္းေလာဝ္ပိန္းhttp://www.blogger.com/profile/00457149082773595931noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-271948975768354836.post-6185328938516289522008-11-26T10:38:00.000+06:302008-11-26T10:39:44.976+06:30သင္ထင္တာနဲ႔တလြဲစီ<br />ခုန္အုပ္မိတာ သားေကာင္ဟုတ္ရဲ႕လား<br />ေတာလိုက္ကြင္းထဲမွာ ခ်ျပထားတဲ့ အရိပ္ေတြ အရိပ္ေတြ<br />အေရာင္အေသြး အစံုအလင္<br />အစြယ္အသြား အခၽြန္အထက္အမ်ိဳးမ်ိဳး <br />သင္ နင္းမိတဲ့ အရိပ္က သင့္ကို ျပန္ခုန္အုပ္<br />ေလာင္းေၾကးထပ္ထားတဲ့ ဘ၀၊ တစ္ျခမ္းမည္းသြား<br />သင့္မ်က္ႏွာ ႐ံႈ႕မဲ့ၿပီး သင့္အ႐ံႈးက ဂႏၲ၀င္မဆန္ဘူး<br />ဘာမွ မရိွျခင္းထဲ သင္ ရံႈးနိမ့္ခဲ့ရျခင္းအတြက္ လက္ခုပ္သံေတြ ညံလို႔…။<br /><center><font color = "red"></font></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/271948975768354836-618532893851628952?l=www.poemsforall.co.cc' alt='' /></div>စိုင္းေလာဝ္ပိန္းhttp://www.blogger.com/profile/00457149082773595931noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-271948975768354836.post-64719941892943657082008-11-20T10:04:00.000+06:302008-11-20T10:05:59.627+06:30မိွတ္တုတ္မိွတ္တုတ္နဲ႔ ငါ့အလြမ္းေတြ အားေကာင္းလာလိုက္တာ<br />ညဆိုတာမွာ အိပ္စက္ျခင္းကို ငါေမ့သြားတယ္<br /><br />ငါ့လက္ဖ်ားေပၚက အေႏြးေငြ႕ေလး<br />အခုထိ ေလာင္ကၽြမ္းအားေကာင္းတုန္း<br />ႏူးညံ့ျခင္းတစ္သိုက္နဲ႔ ငါ့စိတ္ေတြ လိႈက္သြားတယ္<br />သာမာန္ကိစၥေလးမွာလဲ သူ႔ႀကီးက်ယ္ခမ္းနားမႈနဲ႔သူ<br /><br />ခ်စ္ျခင္းေမတၱာမွာ ငါေက်နပ္တာလည္း ဒါပဲ<br />႐ိုး႐ိုးဆန္းဆန္း ဂုဏ္ျဒပ္ျခင္းအတူတူ<br />သတိရစိတ္ျခင္း ထပ္တူ<br />ငါ့ညေတြကို ကိုင္လႈပ္ႏိုင္တာျခင္းလည္း တူ<br /><br />အမ်ားႀကီးေပးဆပ္စရာ မလိုဘူး<br />ဘာမွ ႀကီးႀကီးက်ယ္က်ယ္ လုပ္ေပးစရာလည္း မလိုဘူး<br />ဒီေကာင္မွာ<br />မင္းလက္ဖ၀ါးေလးတစ္ဖက္တည္းနဲ႔တင္<br />အလြမ္းေတြ သြပ္သြပ္ခါေနေပါ့…။ ။<br /><br /><center><font color = "red"></font></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/271948975768354836-6471994189294365708?l=www.poemsforall.co.cc' alt='' /></div>စိုင္းေလာဝ္ပိန္းhttp://www.blogger.com/profile/00457149082773595931noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-271948975768354836.post-54825524123528675862008-11-12T09:37:00.000+06:302008-11-12T09:39:31.406+06:30စိတ္ကို ႀကိဳးေျဖၿပီး<br />ငါ့ရင္ထဲက အနည္အႏွစ္ေတြနဲ႔ ပင္လယ္ကို သန္႔စင္ဖို႔ႀကိဳးစား<br />ဘ၀ကိုေတာ့ အက်ႌခ်ိတ္မွာ ခ်ိတ္ၿပီး ေနလွန္းရမယ္<br /><br />ကဲ မိတ္ေဟာင္းေဆြေဟာင္းႀကီး မနက္ျဖန္ေရ<br />သန္႔စင္တဲ့ အလင္းတို႔နဲ႔ ငါ့ကို လက္ဆြဲႏႈတ္ဆက္ပါေလ<br />အညႇာအတာကင္းမဲ့တဲ့ ျမႇားမိုးေတြေတာ့ ေတာ္ေလာက္ၿပီ<br /><br />ဒီလို<br />စူးေတြနဲ႔ အမွတ္တရ အဆင္မေျပမႈမ်ား<br />ခၽြန္ထက္လွပတဲ့ အျမတ္တႏိုး ဒဏ္ရာမ်ား<br />ငါ့ရင္ဘတ္ထဲ ေပြ႔ပိုက္မထားခ်င္ဘူး<br />ေရာက္ရာေနရာမွာ ငါ ခ်ထားပစ္ခဲ့ရမွာပဲ<br /><br />တကယ္ပါ<br />စိတ္ကို ေရခ်ိဳး ဂ်ီးေညႇာ္တိုက္ေပးၿပီးသြားၿပီ<br />ဘ၀လည္း ေနေရာင္အလံုအေလာက္နဲ႔ အနံအသက္ေပ်ာက္ေလာက္ၿပီ<br />ေရွ႕ဆက္ဖို႔အတြက္ မနက္ျဖန္လင္းဖို႔ပဲ က်န္ေတာ့တယ္<br /><br />ေကာင္းျမတ္ေသာ ေနေရာင္ျခည္<br />ငါ့အား ေမြးဖြားရန္<br />ထြန္းညိႇပါေတာ့ေလာ့ …<br /><center><font color = "red">slp</font></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/271948975768354836-5482552412352867586?l=www.poemsforall.co.cc' alt='' /></div>စိုင္းေလာဝ္ပိန္းhttp://www.blogger.com/profile/00457149082773595931noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-271948975768354836.post-10306283820099513692008-10-26T16:19:00.000+06:302008-10-26T16:20:26.983+06:30ညက ငါ့ကို ၾကည့္ေနတဲ့ ညကေပါ့<br />အိမ္မက္ထဲမွာ<br />ငါက သက္တန္႔ေလးျဖစ္ေနတယ္<br />အေရာင္ေတြစံုလို႔ေပါ့<br />ခ်စ္သူကိုေက်ာေပၚမွာတင္<br />ငါလမ္းေလွ်ာက္ထြက္ခဲ့တာေလ<br />ကမၻာရဲ႕ အစြန္အဖ်ားကိုေရာက္ေတာ့<br />နာက်င္စရာေက်ာက္ေဆာင္ေက်ာက္ခဲေတြကို ပစ္ခ်လြင့္ပစ္<br />ငါ့ခႏၶာနဲ႔ တံတားထိုးေတာ့ ခ်စ္သူကရယ္တယ္<br />ဟိုဘက္အစြန္းမွာ ဘာေတြရိွသလဲတဲ့<br />ကိုယ္လဲဘယ္သိပါ့မလဲခ်စ္သူရယ္<br />ဒီလိုပဲ အေမွာင္ထဲက အလင္းေတြကို မွ်ားၾကတာေပါ့<br />ကိုယ္တို႔ေသြးေတြ မခမ္းမခ်င္းေလ<br />အိမ္မက္ကႏိုးေတာ့<br />ငါးမွ်ားခ်ိတ္မွာ ၿငိႇေနခဲ့တဲ့စိတ္ကို ဆြဲႏႈတ္<br />ညကို ငါျပန္ၾကည့္ေနမိေတာ့တယ္<br />အျဖဴ အမည္း ပိတ္ကားတစ္ခ်ပ္လို…။ ။<br /><center><font color = "red"></font></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/271948975768354836-1030628382009951369?l=www.poemsforall.co.cc' alt='' /></div>စိုင္းေလာဝ္ပိန္းhttp://www.blogger.com/profile/00457149082773595931noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-271948975768354836.post-76376052958627647882008-10-10T10:37:00.000+06:302008-10-10T10:38:17.954+06:30ကဗ်ာေရးမယ့္စိတ္က ခဲတံခၽြန္ေနတာ ၾကာလွျပီ။<br />ဗလာဦးေႏွာက္နဲ႔ အေတြးအေခၚမိုးေတြရြာခ်<br />ငါ့ရဲ့ 'ဘာမွ မရလိုက္မႈ'ေတြ ႐ႊဲ႐ႊဲစိုကုန္တယ္<br /><br />ၾကာေတာ့<br />ခံစားခ်က္ေလးကိုပဲ ေျပး , ေျပးၿပီး အားနာရ<br />ငါ့ရဲ့ဘ၀တစ္ျခမ္းက အလင္းမရေတာ့ဘူး<br /><br />ငါဟာ ေသလူတစ္ေယာက္လို သံေခ်းတက္<br />စည္းခ်က္ပ်က္ ငါ့အသက္႐ွဴသံေတြလည္း ထံုးထိုင္း<br />အဓိပၸာယ္ေတြ တန္ဖိုးမဲ့ကုန္ေပါ့<br /><br />လိုက္ေနတာလား ေျပးေနတာလား?<br />ငါ့ရဲ႕စိတ္ေျပးလမ္းက မညီမညာ ယိုင္လဲလို႔<br />ကဗ်ာဆိုတဲ့ လိပ္ျပာေလး အခုထိ ျပန္ဖမ္းလို႔ မမိေသးဘူး။<br /><center><font color = "red"></font></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/271948975768354836-7637605295862764788?l=www.poemsforall.co.cc' alt='' /></div>စိုင္းေလာဝ္ပိန္းhttp://www.blogger.com/profile/00457149082773595931noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-271948975768354836.post-8005055505575224802008-10-01T12:22:00.000+06:302008-10-01T12:26:26.864+06:30သိပ္လဲစိတ္မ၀င္စားသလို<br />သိပ္လဲေတြးမထားၿဖစ္ဘူး<br />ရင္ထဲမွာဘလာသက္သက္ဘဲ <br /><center><font color = "red">လက္႐ံုး<br /></font></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/271948975768354836-800505550557522480?l=www.poemsforall.co.cc' alt='' /></div>ေဇာ္မ်ိဳးထက္http://www.blogger.com/profile/13410585021983464611noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-271948975768354836.post-11996383733726261542008-09-30T19:04:00.001+06:302008-09-30T19:06:02.004+06:30ဘယ္သေကာင့္သား အန္ခ်လိုက္တယ္မသိဘူး<br />ၿမိဳ႕ႀကီးျဖစ္လာတယ္။<br /><br />အဲဒီၿမိဳ႕ႀကီးမွာ႐ိွတဲ့ က်ီးတိုင္းလိုလို သူ႔ႏႈတ္သီးသူ ထက္ျမေအာင္ ေသြးလို႔<br />သားၿငီႇနံ႔သင္းတဲ့ စားက်က္ကို ေရေလာင္းေပါင္းသင္ေမြးလို႔<br />ဘယ္တိမ္မွ ျဖတ္မပ်ံ၊ ဘယ္ ႏွင္းမွ မဝဲႏိုင္တဲ့ၿမိဳ႕<br /><br />အဲဒီၿမိဳ႕က<br />ကမၻာေျမရဲ႕ ရင္ကြဲသံနဲ႔ သီခ်င္းဆိုတယ္<br />ဒုကၡမ်က္ရည္နဲ႔ ေရခ်ိဳး ဂ်ီးေညာ္တိုက္တြန္းတယ္<br />ၿပီးမွ<br />ကိုယ့္မာနကို ျပန္စားေသာက္ေနလိုက္ၾကတာ အစာအိမ္ေဟာင္းေလာင္းနဲ႔<br /><br />နာက်င္ျခင္းေတြနဲ႔ ယဥ္ပါးစြာ ေပ်ာ္႐ႊင္ခဲ့<br />ဒဏ္ရာကို တယုတယ လွ်ာနဲ႔ သပ္ခဲ့တဲ့<br />ႏွလံုးေသြး အေရာင္ေဖ်ာ့တဲ့ ၿမိဳ႕ေလ<br /><br />႐ိွသမွ် ဘုရားသခင္တိုင္း မကယ္တင္ႏိုင္ေတာ့တဲ့ အန္ဖတ္ၿမိဳ႕<br />ဘယ္ကမၻာသားမွ ေဆးေၾကာမေပးခ်င္တဲ့ အန္ဖတ္ၿမိဳ႕<br />ဟို ဘုရားေမ့တရားေမ့ေကာင္ေတြက ဆာေလာင္စြာ ေစာင့္ၾကည့္ေနတုန္း။<br /><center><font color = "red"></font></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/271948975768354836-1199638373372626154?l=www.poemsforall.co.cc' alt='' /></div>စိုင္းေလာဝ္ပိန္းhttp://www.blogger.com/profile/00457149082773595931noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-271948975768354836.post-72931659874769827952008-09-20T20:45:00.000+06:302008-09-20T20:49:24.565+06:30သမ႐ိုးက် ကိစၥဘဲလို႔ေတာ့<br />ေတြးေတာင္မေတြးတတ္ေတာ့ဘူး<br />ငါ့ပစၥပၸန္ေတြက <br />အညိဳေရာင္တိမ္ပုဒ္ေတြလို<br />ၿမင္ရတာနဲ႔တင္ ေၾကကြဲဖို႔ေကာင္းေနၿပီ။ ။<br />ေကာင္းကင္ၾကီးက ခဏ ခဏ မာယာ မ်ားတတ္သလိုေပါ့<br />ကိုယ့္၀မ္းနည္းမွဳ ကိုယ္ၿပန္ၿမိဳခ်<br />အဓိပၸါယ္မဲ့ ၿပံဳၿပေနရတာေလာက္<br />သနားဖို႔ေကာင္းတဲ့ သတၱ၀ါမ႐ွိေတာ့ဘူး<br />ဗီဇ တစ္ခုသာၿပဳၿပင္ရခက္ေနရင္<br />ငါ့ ခႏၶာကိုယ္တစ္ခုလံုးကို<br />အစိတ္စိတ္ခြဲၿပီး ရွာၾကည့္လွည့္စမ္းပါ…<br />ငါဘယ္ေလာက္ထိမ္းခ်ဳပ္ခဲ့လဲ့ ၿမင္လာလိမ့္မယ္…<br />အယူအဆနဲ႔ ေတြေခၚပံုၿခင္းမတူညီတာဘဲ<br />အေၿဖတစ္ခု ၿဖစ္လိမ့္မယ္…<br />စကားလံုးေတြက ၀မ္းနည္းမွဳကိုလဲ ဖန္တီးေလ့႐ွိတယ္<br />ေပ်ာ္႐ႊင္မွဳကိုလဲ ႐ွာၾကံေပးတတ္ၾကတယ္ေလ…<br />ခုခ်ိန္ထိ ကန္႔သတ္ခ်က္မထားႏိုင္ေသးတာ<br />ငါ့ အားနည္းခ်က္တစ္ခုေပါ့။ ။<br /><br /><br /><center><font color = "red">လက္႐ံုး</font></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/271948975768354836-7293165987476982795?l=www.poemsforall.co.cc' alt='' /></div>ေဇာ္မ်ိဳးထက္http://www.blogger.com/profile/13410585021983464611noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-271948975768354836.post-26742457428944189022008-09-19T08:58:00.001+06:302008-09-19T09:01:26.187+06:30ငါတို႔ဟာ ရိုေဘာ့တစ္<br />ကမၻာဆိုတဲ့ အစိုင္အခဲႀကီးေပၚကေပါ့။<br />လွပတဲ့ သတၱာေလးေတြထဲမွာ ငါတို႔ေနထိုင္တယ္<br />ေ႐ႊ႕လ်ားနိုင္တဲ့ သတၱာေလးေတြနဲ႔ ငါတို႔ ခရီးသြားတယ္<br />႐ုပ္ေပၚျပီး အသံထြက္တဲ့ သတၱာေလးေတြကို ငါတို႔ အရူးအမူး ထိုင္ၾကည့္တယ္<br />ငါတို႔အေတြးအေခၚကိုက သတၱာဆန္ေနတယ္<br />မျပည့္အခ်င္းအတင္းျဖည့္ဖို႔ ႀကိဳးးစားေနတာေပါ့<br />ေနာက္ဆံုး ငါတို႔ေသရင္လည္း <br />အဲဒီလို ေသတၱာေလးထဲထည့္ၿပီး သၿဂႋဳလ္လိုက္ၾကတာပဲ<br />ငါတို႔စိတ္ထဲကေအာ္သံေတြအတြက္ အသံထုတ္လုပ္နိုင္တဲ့ စပီကာမရိွဘူး<br />ျမန္ေလေကာင္းေလေျခေထာက္ေတြမွာ စဥ္းစားေတြးေခၚမႈ မရိွဘူး<br />လွပတဲ့သဘာ၀တရားဟာ ငါတို႔ အိတ္ကပ္ထဲက ပိုက္ဆံသာျဖစ္တယ္<br />အေျပးအလႊားအိမ္မက္ေတြဟာ အထီးက်န္ဆန္တဲ့ အ႐ူးတစ္ေယာက္လိုပဲ<br />မ်က္ရည္မွာ သတၱဳနံနဲ႔ အျပံဳးမွာ ယႏၱယားနဲ႔<br />ပတ္၀န္းက်င္နဲ႔ ကမၻာႀကီးကို ေမ့ေလ်ာ့လို႔<br />သတိမရျခင္းအႏုပညာမွာ ငါတို႔ ရုပ္၀တၱဳဆန္ဆန္ ရသေျမာက္ၾကတယ္<br />ဘ၀ဟာလည္း ခ်ျပလို႔မရေလာက္ေအာင္ကို ႂကြပ္ဆတ္ခဲ့ေပါ့<br /><center><span style="color:red;"></span></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/271948975768354836-2674245742894418902?l=www.poemsforall.co.cc' alt='' /></div>စိုင္းေလာဝ္ပိန္းhttp://www.blogger.com/profile/00457149082773595931noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-271948975768354836.post-34648217490239182382008-09-13T20:18:00.001+06:302008-09-13T20:35:55.392+06:30ဘ၀ကို ေမွာ္ဆရာရဲ႕ ႀကိမ္လံုးထဲ ထည့္ ေ၀ွ႔ယမ္းၾကည့္လိုက္တယ္<br />ဘယ္လို ထူးျခား ခမ္းနားဆန္းၾကယ္ျခင္းေတြ ထြက္က်လာမလဲလို႔<br /><br />ဘ၀ကို လူမိုက္တစ္ေယာက္ရဲ႕ ေသနတ္ထဲ ထည့္ ပစ္ၾကည့္လုိက္တယ္<br />ဘယ္လို လ်င္ျမန္ျခင္းမ်ိဳးနဲ႔ ရန္သူ႔ဘ၀ကို ထိုးေဖာက္ေခ်ဖ်က္လိုက္မလဲလို႔<br /><br />ဘ၀ကို ေႁမြတစ္ေကာင္ရဲ႕ လွ်ာဖ်ားေလးမွာ တင္ထားၾကည့္လိုက္တယ္<br />ဘယ္လို အဆိပ္ျပင္းမ်ိဳးေတြနဲ႔ ေမြးဖြား႐ွင္သန္ႏိုင္မလဲလို႔<br /><br />ဘ၀ကို ပက္စီပုလင္းထဲ ထည့္ ေသာက္ၾကည့္လိုက္တယ္<br />ဘယ္လို ေလပူစီေဖာင္းေလးက ဘ၀ရဲ႕ အရသာျဖစ္လိိမ့္မလဲလို႔<br /><br />ဘ၀ကို ဆက္ကပ္ဆရာရဲ႕ ဓားတစ္ေခ်ာင္းထဲ ထည့္ ပစ္ၾကည့္လိုက္တယ္<br />ဘယ္လို တိက်မႈမ်ိဳးနဲ႔ ပန္းတိုင္ကို ေရာက္မလဲလို႔<br /><br />ဘ၀ကို ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ထဲ ထည့္ ဖတ္ၾကည့္လိုက္တယ္<br />ဘယ္လို ဖ႐ိုဖရဲ အဓိပၸာယ္ေတြ ေ၀၀ါးေလမလဲလို႔<br /><br />ဘ၀ကို ႏွလံုးသားေလးထဲ ထည့္ စီးဆင္းၾကည့္လုိက္တယ္<br />ဘယ္လို ရင္ခုန္မႈမ်ိဳးနဲ႔ ၾကည္ႏူးျခင္းေတြ ဖိတ္စင္က်လာမလဲလို႔<br /><br />ဘ၀ကို ေရေႏြးအိုးထဲ ထည့္ တည္ၾကည့္လိုက္တယ္<br />ဘယ္လို ေမးခြန္းမ်ိဳးေတြ ပလံုစီ ပြက္ပြက္ဆူလာမလဲလို႔<br /><br />ဘ၀ကို ဘ၀ထဲ ျပန္ထည့္ ၀တ္ဆင္ၾကည့္လိုက္တယ္<br />ဘ၀ဟာ ဘ၀နဲ႔ မေတာ္ေတာ့ဘူး<br />မၿပီးေသးတဲ့ ေမးခြန္းေတြနဲ႔<br />ဘာမွမရိွျခင္းေတြနဲ႔ပဲ ပိတ္ကားခ်လိုက္ရေတာ့တယ္<br />ၿပီးပါၿပီေပါ့ …။<br /><br /><center><font color = "red">l0gtic</font></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/271948975768354836-3464821749023918238?l=www.poemsforall.co.cc' alt='' /></div>စိုင္းေလာဝ္ပိန္းhttp://www.blogger.com/profile/00457149082773595931noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-271948975768354836.post-41929976422312629522008-09-08T16:28:00.000+06:302008-09-08T16:29:30.312+06:30သက္မွတ္ခ်က္ေတြအတိုင္းသာဆိုရင္<br />ငါကိုေမြးဖြားခဲ့တာ..<br />ဘာလိုလိုနဲ႔ ၁ႏွစ္သား႐ွိခဲ့ဘီ…..<br />အလြမ္းေတြဖြဲ႔ခဲ့တဲ့ ညေနခင္းေတြ<br />ေသြးစြန္းသြားခဲ့တဲ့ ၿမိဳ႔ၿပညနက္ေတြ<br />ၾကယ္ေတြကို ထိုင္ၾကည့္ရင္း<br />ေရးၿဖစ္သြားခဲ့တဲ့ သူမ အေၾကာင္းေတြ<br />ငါတို႔ ခံစားခ်က္ေတြကို နားလည္ေပးခဲ့ၾကတဲ့ သူငယ္ခ်င္းမ်ား<br />သူမအေၾကာင္းဆက္မေၿပာၿဖစ္ေတာ့တဲ့ စာမ်က္ႏွာမ်ား<br />အတိတ္ကိုေမ့မထားႏိုင္ေတာ့လဲ့ ခက္ပါ႐ဲ့<br />(၁) ႏွစ္စာအၿပည့္ ငါ့လြယ္အိတ္ထဲ သိမ္းထားခဲ့တာေပါ့…..<br />ဒုကၡေတြဘယ္ေလာက္ဘဲ ထက္ၿမေနပါေစ<br />ငါတို႔ ခံစားခ်က္တို္င္းကို ငါ့စာမ်က္ႏွာတိုင္းမွာ<br />ကမၺည္းထိုးထားမယ္…<br />ရင္ခုန္သံေတြလတ္ဆတ္ေနသ၍ေပါ့………..<br /><br /><center><font color = "red">လက္႐ံုး</font></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/271948975768354836-4192997642231262952?l=www.poemsforall.co.cc' alt='' /></div>စိုင္းေလာဝ္ပိန္းhttp://www.blogger.com/profile/00457149082773595931noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-271948975768354836.post-42850989227421426792008-08-29T13:53:00.003+06:302008-08-29T14:05:44.383+06:30မာယာကမၻား အထက္ဆီကို<br />ငါ့ကို ေခၚခဲ့ၾက<br />ရီေ၀ေနတဲ့ ညီလာခံမွာ<br />မုသားေတြ စံုလင္စြာ …<br /><br />အမုန္းကို ႏွစ္သက္သူအျဖစ္<br />သူတို႔ ဖန္ဆင္းၾက … ၿပီးေတာ့<br />နာမည္ကိုပါ ေပးခဲ့ၾက<br /><br />ဒီလိုနဲ႔<br />သူနဲ႔ ငါဟာ<br />အတူတူေပါင္းသင္းလာရင္း ရင္ႏွီးခဲ့ …<br /><br />ငါတို႔တစ္ေတြ လမ္းခြဲၾကေတာ့မယ္<br />အဲဒီအခါ<br />မင္းနာမည္ကို ငါေခၚဖို႔<br />မင္းေျပာတဲ့အခါ<br />ေသာကအတုကို မ်က္ႏွာဖံုးစြပ္ၿပီး<br />ငါ ျပန္ခဲ့ေတာ့တယ္<br />'သစၥာတရား'ေတြဆီကိုပါ …။<br /><br /><center><font color = "red">လ၀န္း</font></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/271948975768354836-4285098922742142679?l=www.poemsforall.co.cc' alt='' /></div>စိုင္းေလာဝ္ပိန္းhttp://www.blogger.com/profile/00457149082773595931noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-271948975768354836.post-11112858341735687452008-08-22T20:23:00.001+06:302008-08-22T20:26:46.987+06:30မိုးေတြေလ<br />႐ြာခ်ကုန္ၿပီ<br />စိုေပ့ေစ ... ငါတို႔ စိတ္ေအးလက္ေအး ဆက္ေလွ်ာက္ၾကမယ္<br /><br />မိုးေတြေလ သည္းလိုက္ပံုက<br />ဒဏ္ရာေတြေတာင္ နက္၀င္သြား<br />ေသြးမတိတ္ေတးနဲ႔ ျမႇားေတြလို စိုက္၀င္လာ မိုးစက္မ်ား<br />အနီေရာင္ရင္ဘတ္နဲ႔ခံယူပါ့မယ္<br />မ်က္ရည္တိတ္ေတးအျဖစ္ေျပာင္းသြားတဲ့အထိေပါ့<br /><br />မိုးေတြေလ ရက္စက္တဲ့ အေမွာင္ေတြ သြန္းခ်<br />စည္းပ်က္၀ါးပ်က္လမ္းေတြ တအိအိ ပိက်လာ<br />မေၾကာက္ေလနဲ႔<br />သန္မာတဲ့ငါတို႔ေျခေထာက္ေတြနဲ႔ လဲမက်ေအာင္တြန္းလွန္<br />႐ုန္းကန္ရေလေလ ငါတို႔ေျခရာေတြ နက္ေလေလပဲ မဟုတ္လား<br /><br />မိုးေတြေလ ေလာကဓံ<br />႐ြာႏွင့္ေလဦး<br />စိုေပ့ေစဦးေပါ့<br /><br />ေျခလမ္းတိုင္း အဓိပၸာယ္႐ိွစြာ<br />ယံုၾကည္ျခင္းတရားအတြက္ ငါတို႔ ႐ြဲ႐ြဲအစိုခံတယ္<br />မိုးေတြေလ ... စိုေပ့ေစ<br />ငါတို႔ ယံုယံုၾကည္ၾကည္ ဆက္ေလွ်ာက္ခဲ့ၾကတယ္<br /><br /><center><font color = "red">l0gtic<br /></font></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/271948975768354836-1111285834173568745?l=www.poemsforall.co.cc' alt='' /></div>စိုင္းေလာဝ္ပိန္းhttp://www.blogger.com/profile/00457149082773595931noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-271948975768354836.post-42785687927299436902008-08-16T10:02:00.000+06:302008-08-16T10:04:20.658+06:30မဆံုခင္ေ၀း ရင္တြင္ေဆြးၿပီး<br />ကိုယ္တည္းက်န္ရစ္ ကၽြန္႔အၿဖစ္က<br />သခင္မာန္ေလွ်ာ့ ၾကင္နာေတာ့မွ<br />ခ်စ္ပန္းဖူးသစ္ ပ်ိဳးတိုင္းၿဖစ္မည္<br />ခ်စ္မိုးေစြ႔ပါေစသား....<br />ငါ၏လက္ရာ ဤကဗ်ာသည္<br />လြန္စြာေၿပၿပစ္ ေရးတိုင္းၿဖစ္လည္း<br />သခင့္အလွ ထြန္းသစ္စကို<br />တုပယွဥ္ၿပိဳင္ မညြန္းႏိုင္ၿပီ<br />ေကာင္းၿခင္းမေရႏိုင္ၿပီတကား.....<br />ငါ၏သိကၡာ ဂုဏ္႐ွိန္၀ါသည္<br />လြန္စြာခန္႔တည္ ၿပည့္စံုၾကြယ္လည္း<br />သခင့္ထံ၀ယ္ ပိုးစုန္းငယ္သို႔<br />ခ်စ္ေရးငယ္သူပါတကား....<br />ငါ၏ခ်စ္ၿခင္း ၿမဲခိုင္လင္းသည္<br />လြန္စြာသန္႔စင္ ႐ႊန္းလဲ့သြင္လည္း<br />သခင့္ႏွလံုး စိန္ေတာင္တံုးကို<br />လွိဳက္စားစြမ္းၿပိဳင္ မေပ်ာ္ႏိုင္ၿပီ<br />မာေက်ာလွပါေပတကား...<br />ခ်စ္သူသခင္ စီမ္းဘုရင္သည္<br />တိမ္ေကာၫႊတ္ပါး ကၽြန္႔ရိပ္နား၀ယ္<br />ဘယ္ခါဘယ္ေန႔ ခိုလွံဳေမြ႔မည္<br />ၾကိဳကာမသိ မွန္းဆမိသည္<br />ၿမန္ဆံုးေရာက္ပါေစသား......<br /><br /><center><font color = "red">ေမာင္ေမာင္သက္</font></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/271948975768354836-4278568792729943690?l=www.poemsforall.co.cc' alt='' /></div>ေဇာ္မ်ိဳးထက္http://www.blogger.com/profile/13410585021983464611noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-271948975768354836.post-79439212116758466712008-08-10T13:49:00.001+06:302008-08-16T10:08:04.954+06:30၀ါဂြမ္းျဖဴ…<br />ပိုးစုန္းၾကဴးတစ္ေကာင္ရဲ႕ လာရာလမ္းမွာ<br />မီးမထြန္းထားသလို<br />လိပ္ျပာတစ္ေကာင္ရဲ႕ ပ်ံရာလမ္းမွာလည္း<br />ပန္းမခင္းထားဘူး - <br />၀ါဂြမ္းျဖဴ…<br />မင္းဆီလာတဲ့ လာရာလမ္းမွာ<br />လမင္းရဲ႕ အလင္းမရိွသလို<br />အသည္းႏွလံုးတံခါးခ်ပ္မွာလည္း<br />ေသာ့ ပိတ္မထားပါဘူး…<br />စိမ္းစိမ္းၾကည့္တဲ့ မ်က္လံုးေတြ - <br />ျပဳစားထားတဲ့ ႏႈတ္ခမ္းေတြ - <br />အေမွာင္က်ေစတဲ့ ဆံႏြယ္ေခြေတြ - <br />အားလံုးဟာ အစိမ္းသက္သက္ပါပဲ …<br />အမုန္းဆံုးလို႔ ႐ိုးသားခဲ့တာေတြ<br />အခ်စ္ကစလို႔ ျဖဴစင္ခဲ့တာေတြ<br />မ်က္ႏွာကိုေမးရင္ သိတာပဲ မဟုတ္လား … ၀ါဂြမး္ျဖဴေရ -<br />ဒါနဲ႔မ်ား<br />ငါ့ကို အက်ရည္ထဲ အဆိပ္ထည့္<br />ခြက္တစ္ခုနဲ႔ ၀ိဥာဥ္ကို<br />မာယာေတာထဲ လႊင့္ခဲ့ရက္ေလသလား …<br /><br /> <br /><center><font color = "red">လ၀န္း</font></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/271948975768354836-7943921211675846671?l=www.poemsforall.co.cc' alt='' /></div>စိုင္းေလာဝ္ပိန္းhttp://www.blogger.com/profile/00457149082773595931noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-271948975768354836.post-27984149717124581012008-07-14T20:51:00.000+06:302008-07-14T20:53:49.993+06:30အရင္ခ်ိန္တုန္းက ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ အတြက္<br />ပိုက္ဆံ နဲ႔ ၀ယ္ယူရတဲ့ ေလေငြ႔တစ္မ်ိဳး<br />နာက်ည္းခ်က္ တစိတ္တစ္ပိုင္း<br />အလြမ္းခါးခါးတစ္ခ်ိဳ႔<br />တိမ္လိုၿမဴလို ရစ္ဆိုင္းရင္း<br />ကၽြန္ေတာ့္ ကဗ်ာေတြက အသက္၀င္တယ္လို႔ထင္ခဲ့တာဘဲ။ ။<br />အခ်စ္က အရာရာတိုင္းကို<br />ေၿပာင္းလဲေစခဲ့တယ္<br />ယဥ္ေက်းမွဳမ႐ွိတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ၿမိဳ႔ေတာ္က<br />တစ္စစ ထြန္းကားလာခဲ့တယ္<br />သူမနဲ႔ေတြၿပီးေနာက္ပိုင္းေတြမွာေပါ့……..<br />အၿဖဴေရာင္တိမ္စမ်ား<br />ေ႐ႊ၀ါေရာင္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္စိုက္ခင္းမ်ား<br />ငါ့ ဘယ္ဘက္ရင္အံု ထက္မွာ နက္႐ွိုင္းစြာ<br />ေရးၿခစ္ထားခဲ့ေသာ သူမ၏ နာမတစ္ခု<br />ႏွစ္သစ္ကူး၏ ၃ရက္ေၿမာက္ညေနခင္း<br />ဆႏၵတစ္ခုဘဲ ေတာင္းဆိုခြင့္႐ွိခဲ့ရင္<br />သူမကို ယဥ္ေက်းမွဳ ကုန္ဆံုးတဲ့အထိ<br />ထာ၀ရ ခ်စ္ေနခြင့္ၿပဳပါ။ ။<br /><center><font color = "red">လက္႐ံုး</font></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/271948975768354836-2798414971712458101?l=www.poemsforall.co.cc' alt='' /></div>ေဇာ္မ်ိဳးထက္http://www.blogger.com/profile/13410585021983464611noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-271948975768354836.post-44178789971706063172008-04-24T19:30:00.000+06:302008-04-24T19:36:09.326+06:30တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ ဂ႐ုစိုက္တတ္ပံုၿခင္းမွ မတူခဲ့တာ<br />အရင္ရက္ေတြက ထက္စာရင္ေတာ့<br />သံေယာဇဥ္ေတြက ပိုၿပီးသန္မာလာတယ္<br />သူမအတြက္ ေန႔ရက္တုိင္း အသက္၀င္ေစဖို႔<br />အိပ္မက္ထဲ အထိေတာင္ စိုးရိမ္ခဲ့ရတာ<br />ကၽြန္ေတာ္ ႏွစ္သက္တယ္………..<br />ေခါင္းခါ ၿငင္းပယ္ေလ႔မ႐ွိတဲ့<br />သူမ ႐ဲ့ ညစ္က်ယ္က်ယ္ စိတ္ကူးေတြေၾကာင့္လဲ<br />အရာရာတိုင္းက ပိုၿပီးႏူးညံ့လာတာေပါ့<br />အယူအဆ မတူလို႔ ရန္သူ ၿဖစ္စတမ္းဆိုရင္<br />ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ သူမ အတြက္ေၾကာင့္<br />သူစိမ္းေတြေတာင္ <br />အရင္ကထက္စာရင္ ပိုၿပီး ယဥ္ေက်းလာၾကတယ္။ ။<br /><br /><center><font color = "red">လက္႐ံုး<br /></font></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/271948975768354836-4417878997170606317?l=www.poemsforall.co.cc' alt='' /></div>ေဇာ္မ်ိဳးထက္http://www.blogger.com/profile/13410585021983464611noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-271948975768354836.post-41814009594754648252008-04-03T09:33:00.001+06:302008-04-03T09:46:45.272+06:30ငါရဲ႕ ခ်စ္ျခင္းဖြဲ႕ေလးေရ<br />ဘ၀ကို ပုခံုးပုတ္လို႔<br />ငါတို႔ရဲ႕ သတိရစိတ္မွာ ငါတို႔ ခ်ိန္းေတြ႕ၾက<br />ညေမွာင္သြားလဲ အလြမ္းရဲ႕ အလင္းကို ငါတို႔ ပိုင္ေသးတယ္<br /><br />တကယ္လည္း အေတြးထဲမွာ လင္းေနတယ္<br />အခ်စ္ဆိုတာႀကီးနဲ႔ ငါတို႔ တစ္ေယာက္နံ႐ိုးတစ္ေယာက္ ထိုးရင္း စေနာက္<br />ေႏြေတြကို အထပ္ထပ္႐ိုက္ခြဲလို႔<br />တစ္ေယာက္အေရအျပားေအာက္တစ္ေယာက္ စိတ္မဆိုးေၾကး ဖုထစ္ၾကတယ္။<br /><br />အခုလည္း<br />တစ္ေယာက္မေနႏိုင္ေအာင္ တစ္ေယာက္လြမ္း<br />အဲဒီကံၾကမၼာၾကမ္း အႏြမ္းႀကီးကိုပဲ စိတ္တိုင္းမက်ဘဲ ၀တ္ဆင္<br />နာရီေတြေတာင္ နရီေပ်ာက္လို႔<br />ငါတို႔လည္း အေတြးေတြ မ်ားခဲ့ၿပီ<br />ငါတို႔လည္း အလြမ္းေတြ ခ်စ္ခ်စ္ေတာက္ပူခဲ့ၿပီ<br /><br />ကဲ<br />ဘယ္လို အေနအထားမ်ိဳးမွာမွ <br />ငါတုိ႔အလြမ္းေတြ connectionမျပတ္ေတာက္ေတာ့ဘူး<br />ခ်စ္သူေရ ... ငါတို႔ <br />အခ်စ္မွာ တစ္ေယာက္သတိရျခင္းထဲ တစ္ေယာက္အရိပ္ခို ခဲ့လို႔ေပါ့<br /><br /><center><font color = "red">l0gtic</font></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/271948975768354836-4181400959475464825?l=www.poemsforall.co.cc' alt='' /></div>စိုင္းေလာဝ္ပိန္းhttp://www.blogger.com/profile/00457149082773595931noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-271948975768354836.post-72210379054010949992008-03-25T22:28:00.000+06:302008-03-25T22:31:23.257+06:30ပံုမွန္ ေသဆံုးေနတဲ့ေန႔ရက္ေတြကိုေတာ့ အားနာပါရဲ့<br />သူမကို လြမ္းတဲ့အေၾကာင္းေတြကို<br />အပင္ပန္းခံၿပီး ေရးၿခစ္မထားခဲ့လို႔ <br /> အခ်စ္ဆိုတာ<br />အၾကိမ္ၾကိမ္ ႐ွင္သန္ထႁကြေနလိုက္တာ<br />အႏွစ္သာရဆိုတာဘယ္မွာ႐ွာရမွာလဲ။ ။<br /><br />ဒီေရေတြကလည္း<br />ငါ့ရင္ခြင္ဆိပ္ကမ္းကို ေဒါသတၾကီးနဲ႔<br />ခုတ္ထစ္ေနၾကတုန္း...........<br />နာက်င္မွဳဆုိတာ ဖြင့္ဟဖို႔<br />ႏွဳတ္ဆြံေနခဲ့..........<br /><br />သံပတ္ေတြသာ တစ္ခ်က္ၿပီးတစ္ခ်က္ ကုန္သြားခဲ့မယ္<br />ေၿပာင္းလဲမွဳကေတာ့ <br />ၿခေသၤေတြ အေကာင္ေရတိုးလာတာကလြဲရင္ <br />အသက္႐ွဴရတာ မေန႔ကလိုဘဲ ပုတ္အက္အက္နဲ႔<br />ထားပါေတာ့.......<br />သမိုင္းစာအုပ္ေပၚမွာ လူတိုင္းရဲ့<br />အေၾကာင္းကို မွတ္တမ္းတင္ထားတာမွ မဟုတ္တာ.........<br /><center><font color = "red">လက္႐ံုး</font></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/271948975768354836-7221037905401094999?l=www.poemsforall.co.cc' alt='' /></div>ေဇာ္မ်ိဳးထက္http://www.blogger.com/profile/13410585021983464611noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-271948975768354836.post-43085155631747301612008-03-25T22:25:00.000+06:302008-03-25T22:27:37.921+06:30ကၽြန္ေတာ္ သိခဲ့တဲ့ ၿမိဳ႔တစ္ခုမွာ<br />လွ်ပ္စစ္နဲ႔ သြာတဲ့ကားေတြမ႐ွိခဲ့<br />ဆီ (ဂက္စ္) အစားထိုးထားတဲ့<br />ဘက္ကားအိုေတြ ေၿခခ်င္းလိမ္တဲ့ၿမိဳ႔<br />တားၿမစ္ခ်က္ဆိုင္းဘုဒ္ေတြ<br />အေရာင္လြင့္ၿပီး ၿခစားခံထားရတဲ့ၿမိဳ႔<br />တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္လြယ္လြယ္ကူကူဆက္သြယ္ႏိုင္ေပမယ့္<br />သတင္းေကာင္းဆိုရင္ဘယ္ေတာ့မွ မေရာက္တဲ့ၿမိဳ႔<br />ၿပီးေတာ့...ဘယ္ေတာ့မွ မွန္ေလ့မ႐ွိတဲ့ <br />ေန႔စဥ္ထုတ္စာမ်က္ႏွာမ်ား လြင့္ေနတဲ့ၿမိဳ႔<br />အရင္ကဆိုရင္ ေခါင္းေလာင္းသံေတြနဲ႔ ဆူညံေနတဲ့ၿမိဳ႔<br />ခုဆို အစာလုသံ။ မာန္ဖီသံေတြၾကီးစိုးေနတဲ့ၿမိဳ႔<br />တန္ဖိုးၾကီး၍တန္ဖိုးမ႐ွိၿဖစ္ေနေသာ ေငြစကၠဴမ်ား<br />လူလိမ္ခ်င္းၿပန္လိမ္ေနၾကတဲ့ ၿမိဳ႔လယ္ေခါင္လမ္းမမ်ား<br />ဘ၀ကိုေမြးရာပါနားလည္ေနၾကတဲ့ လမ္းမၾကီးေပၚမွ ကေလးငယ္မ်ား<br />တစ္ေယာက္စကားတစ္ေယာက္နားေယာင္တတ္လြန္းလို႔<br />ေၿခရာခ်င္းထပ္ေနတဲ့ ၿမိဳ႔ေခါင္မိုးမ်ား<br />အသံၾကားတိုင္းအေၾကာင္လြန္ေနတဲ့ ခပ္ေၾကာင္ေၾကာင္ၿမိဳ႔သားမ်ား<br />လိုခ်င္ၿပီးမေတာင္းရဲ့ၿဖစ္ေနၾကတဲ့ ဆႏၵမ်ား<br />ေနာက္ဆံုး.....<br />ၿမိဳ႔က ၿမိဳ႔ကို ၿပန္ၿမိဳမိလို႔ နင္ေနေလရဲ့..............<br /><center><span style="color:red;">လက္႐ံုး</span></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/271948975768354836-4308515563174730161?l=www.poemsforall.co.cc' alt='' /></div>ေဇာ္မ်ိဳးထက္http://www.blogger.com/profile/13410585021983464611noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-271948975768354836.post-90637304599915770792008-01-18T10:44:00.000+06:302008-01-18T10:55:20.468+06:30ဒီလိုနဲ႔ဘဲ<br />ဒီဇင္ဘာရဲ့ေန႔ရက္ေတြ ေ၀၀ါးခဲ့တာဘဲ<br />ဒီေန႔ကလြဲရင္ မနက္ၿဖန္အတြက္<br />မၿပင္ဆင္ထားတတ္လို႔လဲ...........<br />သူမအတြက္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္အမ်ားၾကီး <br />မေပးႏိုင္ခဲ့တာေပါ့။ ။<br />အခ်စ္ကိုေပးဆပ္ၿခင္းလို႔ ခံယူခဲ့လို႔<br />အနီးစပ္ဆံုး အေၿဖေတာင္ၿပန္မေတာင္းၿဖစ္ခဲ့ဘူး<br />သူမေၿပာခဲ့သလိုဘဲ<br />ဘယ္လိုဖိအားမ်ိဳးမွ မသက္ေရာက္ခဲ့ဘူးဆိုရင္<br />.......................................................<br />ခုေတာ့လည္း<br />သူမ က သူမ လိုအပ္သူနဲ႔<br />ငါ က လည္..........................................<br /><center><span style="color:red;">လက္႐ံုး</span></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/271948975768354836-9063730459991577079?l=www.poemsforall.co.cc' alt='' /></div>ေဇာ္မ်ိဳးထက္http://www.blogger.com/profile/13410585021983464611noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-271948975768354836.post-12350186201439980852008-01-08T16:04:00.000+06:302008-01-08T16:10:20.936+06:30ငါၿမတ္ႏိုးလြန္းလို႔<br />မင္းရင္ခြင္မွာ ခိုလံုခြင့္ေတာင္းခံခဲ့တာေပါ့..<br />အခ်စ္က အဓိက အက်ဆံုး ေသာ့တစ္ခုၿဖစ္မယ္ဆိုရင္<br />သစၥာတရားတစ္ခုခုနဲ႔<br />တိုင္တည္ၿပီးေၿပာၿပခ်င္မိတဲ့<br />ငါ့အတၱကို နားလည္ေပးပါ ခ်စ္သူ........<br />ဘ၀ကို သာမာန္အေတြးတစ္စနဲ႔ ၿဖတ္သန္းခဲ့ေပမယ့္<br />ခ်စ္ၿခင္းတရားကိုေတာ့ ငါေလးနက္စြာ တန္ဖိုးထားခဲ့တယ္။ ။<br />သူမက နားလည္မွဳ အ႐ွိဆံုးနဲ႔<br />အၿဖဴစင္ဆံုး လူသားၿဖစ္လို႔ေပါ့...<br />အဲ့ဒီအတြက္ ငါ ေနာက္က်ေနခဲ့မယ္ဆိုရင္လည္း<br />သံသရာ တစ္ေကြ႔အထိ<br />ငါေမွ်ာ္လင့္ေနမွာပါကြာ။ ။<br /><br /><br /><center><span style="color:red;">လက္႐ံုး</span></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/271948975768354836-1235018620143998085?l=www.poemsforall.co.cc' alt='' /></div>ေဇာ္မ်ိဳးထက္http://www.blogger.com/profile/13410585021983464611noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-271948975768354836.post-88528202771966237462008-01-06T16:27:00.000+06:302008-09-02T13:45:33.459+06:30တစ္ခ်ပ္ခ်ပ္လည္ပတ္ေနတဲ့နာရီကို အဓိပၸာယ္မဲ့ထိုင္ၾကည့္ေနခဲ့ဖူးတယ္<br />အခ်ိန္ေတြက ငါ့ဆီေရာက္မလာခဲ့ဘူး<br /><br />လႈပ္လီလႈပ္လဲ့ ျပန္႔က်ဲေနတဲ့ ၾကယ္ေတြကို ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္နဲ႔ အျပံဳးဖလွယ္ခဲ့ဖူးတယ္<br />ၾကယ္ေႂကြေတြေတာင္ ငါ့ဆီေရာက္မလာခဲ့ဘူး<br /><br />ေသြးဆာေနတဲ့လမ္းမေတြကို အေၾကာက္တရားနဲ႔ လဒ္ထုိးခဲ့ဖူးတယ္<br />ငါ့ေျခေထာက္ေတြ ငါ့ဆီေရာက္မလာခဲ့ဘူး<br /><br />အိပ္မက္မပါတဲ့ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ထဲ ငါေခ်ာင္းၾကည့္ခဲ့ဖူးတယ္<br />လတ္ဆတ္တဲ့ရင္ခုန္သံေတြ ငါ့ဆီေရာက္မလာခဲ့ဘူး<br /><br />ေထာင္ေခ်ာက္ဆင္ထားတဲ့အမွန္တရားနဲ႔ ေသြးစက္လက္ကျပခဲ့ဖူးတယ္<br />လြတ္ေျမာက္ျခင္းေတြ ငါ့ဆီေရာက္မလာခဲ့ဘူး<br /><br />တစ္ေယာက္တည္းထိုင္ေနျခင္းသီခ်င္းတစ္ပုဒ္နဲ႔ လျပည့္ညကို ေျဖေဖ်ာ္ခဲ့ရတယ္<br />ေဆးဘက္၀င္ေကာ္ဖီတစ္ခြက္ ငါ့ဆီေရာက္မလာခဲ့ဘူး<br /><br />ငါ့ဆီေရာက္လာတဲ့လေရာင္ေၾကာင့္ ငါ့ခဲတံက်ိဳးသြားတယ္<br />ဆက္မေရးႏိုင္ေတာ့တဲ့ ၿငိမ္းခ်မ္းျခင္းဆုေတာင္းနဲ႔<br />လေရာင္ကို ငါႀကိဳဆိုလိုက္ရေပါ့<br />ဘ၀ဟာလည္း ဟိုတစ္စ ဒီတစ္စ …<br /><center><font color = "red"></font>s-spot</center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/271948975768354836-8852820277196623746?l=www.poemsforall.co.cc' alt='' /></div>စိုင္းေလာဝ္ပိန္းhttp://www.blogger.com/profile/00457149082773595931noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-271948975768354836.post-15746809531093634572007-12-31T14:54:00.000+06:302007-12-31T14:57:52.086+06:30လူေတြ႐ူးသြပ္လိုက္ၾကတာ<br />ၿပကၡဒိန္ေတြရဲ့ ေနာက္ဆံုးထြက္သက္မွာေတာင္<br />ေပ်ာ္႐ႊင္ေနၾကေသးတယ္.............<br />အတိတ္ကိုအေ၀းမွာထားႏိုင္တာေတာ့ေကာင္းပါတယ္<br />တစ္စံုတစ္ေယာက္ရဲ့ ေနာက္ဆံုးခရီးကိုေတာ့<br />တိတ္တိတ္ဆိတ္ဆိတ္ လိုက္ပို႔ဖို႔ ေကာင္းတာေပါ့။ ။<br />တစ္ႏွစ္လံုးလုပ္ခဲ့တဲ့ ၿပစ္မွဳေတြက<br />မနက္ၿဖန္ကိုေရာက္ရင္ဘဲ<br />အဆံုးသတ္သြားမွာလား ?<br />အေရာင္ဆိုးထားၿပီးမွေတာ့<br />သင္ပုန္းေၿခလည္း ဖ်က္ရာေတာ့ က်န္အံုးမွာပါေလ........<br />ပထမဆံုးနမ္း႐ွိဳက္ရမဲ့<br />မနက္ၿဖန္မွာ မဂၤလာ႐ွိခ်င္တာေတာ့<br />မင္းနဲ႔ငါ ဆႏၵ ၿခင္းထပ္တူညီ ႏိုင္းေကာင္းပါေလရဲ့..........<br /><br /><center><span style="color:red;">လက္႐ံုး</span></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/271948975768354836-1574680953109363457?l=www.poemsforall.co.cc' alt='' /></div>ေဇာ္မ်ိဳးထက္http://www.blogger.com/profile/13410585021983464611noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-271948975768354836.post-47443633354710650222007-12-31T12:46:00.000+06:302008-09-02T13:45:33.460+06:30ဒီဇင္ဘာက ႏႈတ္ဆက္သီခ်င္း သီဆိုေနၿပီ<br />ဘယ္သူေတြက ၀မ္းနည္းမ်က္ရည္က်ေနၾကသလဲ<br />ေ႐ွ႕ဆက္ေလွ်ာက္မယ့္လမ္းမွာ <br />ေနာက္ဘက္ခ်ည္းလွည့္ၾကည့္ေနရင္ မင္းခလုတ္တုိက္မိမွာေပါ့<br />ထားခဲ့လိုက္<br />၂၀၀၇ ဒီဇင္ဘာကို ညနက္နက္ထဲ ခ်န္ထားရစ္ခဲ့လိုက္<br />အခုေတာ့ ေနာက္ဆံုးတစ္ခ်က္ ႏႈတ္ဆက္လွည့္ၾကည့္မယ္<br /><br />၂၀၀၇ ေပါ့<br />လူတိုင္းကိုယ္စီကိုယ္ငွ<br />နာက်င္မႈအလြန္ ထံုက်င္မႈမွာ အဆိပ္တက္ခဲ့ၾကၿပီးၿပီ<br />အေမ့ပစ္ခံေနရာေတြမွာ ပိုမိုသတိရခဲ့ၾကၿပီးၿပီ<br />အခု<br />ရင္ဘတ္ကို ငံုၾကည့္လိုက္ရင္ ေသြးစက္လက္ ၀ိဥာဥ္ေတြ ပူးကပ္လို႔<br /><br />ဒီလိုပါပဲ<br />လြန္ေလခဲ့ၿပီးေသာ အမည္းေရာင္ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာကလိုပါပဲ<br />၂၀၀၇ ဟာလည္း ဒါဘ၀လားဆိုၿပီး ေသြးတိုးစမ္း<br />ဖိတ္စင္မႈမွာ မိသားစုမ်က္ရည္ေတြ ယိုစီးလို႔<br />ျဖည္မဆည္ႏိုင္ခဲ့ပါဘူး<br /><br />သြားေတာ့ ဒီဇင္ဘာ သြားေတာ့<br />နာက်ဥ္းမႈကို ေသြးေၾကာထဲထည့္ ငါတို႔ကေတာ့ ဆက္လက္လည္ပတ္ရဦးမယ္<br />ကိုယ့္ဘ၀ကို ကိုယ္ ေမာင္းႏွင္ရဦးမယ္<br /><br />ေနာက္ျပန္လွည့္မၾကည့္ေၾကးမွာ<br />ဒီဇင္ဘာအတြက္ ႏႈတ္ဆက္ဆုေတာင္းတယ္<br />ကမၻာေလာကႀကီး ၿငိမ္းခ်မ္းပါေစလို႔ …။<br /><center><font color = "red">s-spot</font></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/271948975768354836-4744363335471065022?l=www.poemsforall.co.cc' alt='' /></div>စိုင္းေလာဝ္ပိန္းhttp://www.blogger.com/profile/00457149082773595931noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-271948975768354836.post-25572307547499380732007-12-22T13:58:00.000+06:302008-09-02T13:47:54.344+06:30မနက္ခင္းခ်မ္းစီးစီးမွာ<br />ကၽြန္ေတာ္တို႔ကို အေကာင္းဆံုး၀န္ေဆာင္မႈ အျမဲေပးတတ္တဲ့<br />အသြက္လက္ဆံုး (၁၀)ႏွစ္အ႐ြယ္ စားပြဲထိုးေလးလည္း<br />သူ႔ဆိုင္႐ွင္ရဲ႕ သားငယ္ေလးကို ေက်ာင္းလိုက္ပို႔ေနရၿပီ<br />သူ႔အတြက္ေတာ့ ေက်ာင္းဆိုတာ အေ၀းၾကည့္ေပမယ့္<br />အတြက္အခ်က္ေပါင္းႏႈတ္ေျမာက္စားကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ထက္ သာလိမ့္မယ္<br />(သူ႔ထမင္းေကၽြးတဲ့ အလုပ္ေလ)<br />ကၽြန္ေတာ္တို႔လည္း ေရေႏြးပူပူတစ္အိုးလံုး ကုန္ေအာင္ထိုင္ေသာက္ေနမိတယ္။<br /> <center><font color = "red">s-spot</font></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/271948975768354836-2557230754749938073?l=www.poemsforall.co.cc' alt='' /></div>စိုင္းေလာဝ္ပိန္းhttp://www.blogger.com/profile/00457149082773595931noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-271948975768354836.post-84670716027038007812007-12-17T16:04:00.000+06:302008-09-02T13:47:54.345+06:30ခ်စ္ျခင္းမီးေတာက္နဲ႔<br />ငါ့ရင္ကို လင္းျမေစခဲ့တဲ့ အလင္းေလးေရ …။<br /><br />ျဖဴစင္ျခင္း မင္းရဲ႕ ဂီတသံမွာ<br />ငါ့အေတာင္ပံေတြ အားဆက္<br />အ႐ုဏ္ရဲ႕ ေရာင္ျခည္ႏု႐ိွရာ<br />အေ႐ွ႕အရပ္ကို ငါတို႔ ပ်ံသန္းၾကမယ္<br /><br />ျမစ္ေရရဲ႕ အလ်ဥ္းမ်ဳိး<br />အတိတ္ေတြ … အတိတ္ေတြ …<br />က်န္ခဲ့လိမ့္မယ္ … ထားခဲ့လိုက္။<br />ယံုၾကည္မႈပါရင္ လမ္းေတြဟာ<br />လင္းတယ္၊ ခ်ဳိၿမိန္တယ္၊ ခံုမင္စရာ ေကာင္းပါတယ္။<br /><br />ေလာကဓံရဲ႕ ေသြးေၾကာထဲ<br />ငါတို႔ လက္တြဲထားရင္<br />ဘယ္လိႈင္းမွ ငါမမႈဘူး<br />ခ်စ္ျခင္းကို ယံုၾကည္ေသာအားျဖင့္<br />မစားရ တားျမစ္ထားတဲ့ ဘယ္သစ္သီးကိုမွလည္း ငါတို႔ စားစရာ မလိုဘူး<br /><br />ဘယ္ေတာ့မွ ၿငိမ္းမွာ မဟုတ္တဲ့<br />(ငါ့ရဲ႕ ၿငိမ္းခ်မ္းျခင္း) အလင္းမီးေတာက္ေလးေရ …<br />ငါတို႔ရဲ႕ ဘ၀ႏွစ္ခုကို တစ္လႊာတည္း ျဖစ္ေအာင္ထပ္<br />မင္း သေဘာတူမယ္ဆိုရင္<br />ငါတို႔ ေလာကကို စိမ္ေခၚၾကည့္ၾကမယ္ေလ …။<br /><center><span style="color:red;">l0gtic</span></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/271948975768354836-8467071602703800781?l=www.poemsforall.co.cc' alt='' /></div>ေဇာ္မ်ိဳးထက္http://www.blogger.com/profile/13410585021983464611noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-271948975768354836.post-26502398583662921812007-12-17T16:00:00.000+06:302008-09-02T13:47:54.346+06:30ဒီေန႔ ပိေတာက္ေတြ စ ပြင့္တယ္ ညီမေလး<br />ပိေတာက္တစ္ပြင့္ ပြင့္တိုင္း ပြင့္တိုင္း<br />ကိုယ့္ရင္ေတြ အလြမ္းနဲ႔ ေႂကြေႂကြက်<br />ဧၿပီလေနလိုလည္း ပူလိုက္ေသးတယ္<br /><br />ညီမေလးရယ္<br />မင္းရဲ႕ မျမင္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္မႈမွာ<br />ကိုယ့္ႏွလံုးသားက ခဏခဏ ေသရတယ္<br />ကိုယ္ကလည္း နာက်င္မႈဆိုတာႀကီးကိုမွ ဥေပကၡာျပဳထားမိတာေလ<br /><br />ဒီလို ေက်ာင္းပိတ္ရက္ေတြမွာဆို<br />မင္းရဲ႕ ပံုရိပ္လွလွေလးေတြကို ျပန္ၾကည့္ဖို႔<br />ကိုယ့္မွာ ႏွလံုးသားတစ္ေခြစာ အျပည့္႐ိွတယ္<br />ေက်းဇူးျပဳၿပီး မင္းရဲ႕ႏႈတ္ခမ္းပါးေလးေတြကို မတည္ပစ္လိုက္ပါနဲ႔ကြာ<br /><br />ကိုယ္က အမ်ားနဲ႔ မသက္ဆိုင္တဲ့ မင္းအခန္းေ႐ွ႕က လမင္းဆိုရင္<br />မင္းက ျပတင္းတံခါးေတြကို ပိတ္ပစ္မွာလား<br />ကိုယ္က အခ်စ္နဲ႔ပတ္သက္ၿပီး မင္းကို ကူးစပ္ခ်င္တဲ့ ေရာဂါဆိုရင္<br />မင္းက ကာကြယ္ေဆးထိုးၿပီး ေနမွာလား<br />တကယ္ဆိုရင္<br />ကိုယ္က ဘာမွ မဟုတ္ဘဲ၊ မင္းကိုမွ ဖူးပြင့္ခ်င္တဲ့ သစ္ပင္ပါ။<br /><br />ဟုတ္တယ္ ညီမေလး<br />ကိုယ္က မင္းအတြက္ အဆင္သင့္သစ္ပင္ပါ<br />မင္းက ဖူးပြင့္ေပး႐ံုေလးပဲ<br />အ႐ိုး႐ွင္းဆံုး …။ ။<br /><center><span style="color:red;">s-spot</span></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/271948975768354836-2650239858366292181?l=www.poemsforall.co.cc' alt='' /></div>ေဇာ္မ်ိဳးထက္http://www.blogger.com/profile/13410585021983464611noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-271948975768354836.post-4772262566722004192007-12-17T15:43:00.000+06:302007-12-17T15:49:31.778+06:30သူမေရ<br />ပံုေသနည္းေတြနဲ႔ စနစ္တက်<br />ခ်ည္ေႏွာင္ထားတဲ့ ေလွာင္ခ်ိဳင့္ထဲက<br />႐ုန္းမထြက္ႏိုင္သေ႐ြ႔<br />ကမၻာသစ္မွာ မင္းနာမည္<br />စာရင္းသြင္းဖို႔ မွီမွာ မဟုတ္ေတာ့ဘူး<br />႐ွင္သန္ၿခင္းတိမ္တိုက္ေတြ<br />ႏုပ်ိဳလတ္ဆတ္ေနတုန္း<br />အဲ့ဒီ ဆိပ္ကမ္းက ေနခြာခဲ့ပါကြာ........<br />တစ္စစ က်ဆံုးသြားမွာ<br />ငါ မၾကည့္ရက္လို႔ပါ။ ။<br /><br /><center><span style="color:red;">လက္႐ံုး</span></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/271948975768354836-477226256672200419?l=www.poemsforall.co.cc' alt='' /></div>ေဇာ္မ်ိဳးထက္http://www.blogger.com/profile/13410585021983464611noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-271948975768354836.post-85656137967480965162007-12-17T15:35:00.000+06:302007-12-17T15:41:00.890+06:30မာယာေတြ အထပ္ထပ္ ထံုအီေနတာေတာင္<br />ငါတ႐ွိဳက္မတ္မတ္ ေသာက္သံုးေနမိတုန္း<br />ေဖ်ာင္းၿဖခံမယ့္ ငါ့နားႏွစ္ဘက္လည္း<br />ဘယ္တုန္းထဲက ပိတ္ဆို႔ေနမွန္း ငါမသိခဲ့။ ။<br />သူမ မ႐ွိတဲ့ေနာက္ပိုင္းေတြမွာ<br />ေနညိဳခ်ိန္ဆိုရင္ အလြမ္းေတြက ပိုၿပီးရင့္မွည့္လာတယ္<br />၀တၱရားအရ မဟုတ္ေတာင္<br />ပံုမွန္ထက္ ငါပိုယစ္မူးေနမိဆဲ။ ။<br /><center><span style="color:red;">လက္႐ံုး</span></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/271948975768354836-8565613796748096516?l=www.poemsforall.co.cc' alt='' /></div>ေဇာ္မ်ိဳးထက္http://www.blogger.com/profile/13410585021983464611noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-271948975768354836.post-11262856495433713012007-12-17T15:12:00.000+06:302007-12-17T15:32:26.004+06:30နင္းေလွ်ာက္ခံဖို႔သက္သက္ဆိုေပမယ့္<br />ငါ့နာက်င္မွဳ ၊ ငါ့မ်က္ရည္ေတြအတြက္<br />ဘယ္သူမွ ၾကား၀င္ ခံစားေပးၾကမွာမဟုတ္ဘူး<br />လူတစ္ခ်ိဳ႔ရဲ့ ဟားတုိက္ရီေမာသံေတြ<br />အဓိပၸါယ္မဲ့ စြပ္စြဲခ်က္ေတြ<br />ငါ နာနာၾကည္းၾကည္း ေပါက္ကြဲလိုက္ခ်င္ပါရဲ့<br />ကိုယ့္ေက်ာၿပင္ ကိုေတာင္<br />ကိုယ္ၿပန္မၿမင္ ႏိုင္မွေတာ့<br />ငါဘာတတ္ႏိုင္အံုးမွာလဲ<br />အၿပံဳးနဲ႔ ေနတာကမွ စိတ္ခ်မ္းသာဖို႔ေကာင္းမယ္။ ။<br /><center><font color = "red">လက္႐ံုး</font></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/271948975768354836-1126285649543371301?l=www.poemsforall.co.cc' alt='' /></div>ေဇာ္မ်ိဳးထက္http://www.blogger.com/profile/13410585021983464611noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-271948975768354836.post-84733010991604008012007-12-06T17:05:00.000+06:302008-09-02T13:47:54.346+06:30အလြမ္းခေနတဲ့ ၾကယ္ေတြအေၾကာင္း<br />ဒီလုိေျပာၾကစတမ္းဆိုရင္<br />သူမဟာ<br />ငါ့ေကာင္းကင္က ၾကယ္ေတြကို ဖူးပြင့္ေစခဲ့တဲ့ နတ္သမီးပဲ<br />သူ႔ရယ္သံေလးတစ္ခ်က္နဲ႔တင္<br />ငါ့အကိုင္းအခတ္ေတြအားလံုး ႏူးၫြတ္ေႂကြက်သြးခဲ့ဖူးတယ္<br /><br />ေ႐ႊေရာင္မနက္ခင္းေတြမွာ<br />ငါ့ကို ၀မ္းနည္းစိတ္နဲ႔ ႏိုးထေစခဲ့တာ သူမေပါ့<br />သူမႏႈတ္ခမ္းေတြနဲ႔ လင္းလက္ခဲ့တဲ့ အလြမ္းဟာ<br />ဘာကိုမွ မျမင္ႏိုင္ေအာင္ စူး႐ွေတာက္ပလြန္းေတာ့<br />ဘ၀ကို ငါကိုယ္တုိင္ အလြမ္းနဲ႔ ရဲရင့္စြာ ခ်ဳပ္လုပ္ခဲ့ပါတယ္<br />နတ္သမီးေလးေရ<br /><br />သူမရဲ႕ ၾကင္နာတဲ့ ခ်စ္ျခင္းမွာ<br />ငါ့ရဲ႕ အလြမ္းေတြ ႏွင္းျဖစ္ပါေစ<br />ငါခ်စ္တဲ့ ေဆာင္းမွာ<br />မႏွစ္ကလို အထီးက်န္မႈေတြ မ႐ိွရပါေစနဲ႔<br />ငါ့အေသြးအသားထဲမွာလည္း<br />သူမနာမည္ကို ထာ၀ရ ေရ႐ြတ္ေနပါရေစေတာ့<br /><br />ငါ့ရင္ထဲက အလြမ္းခေနတဲ့ ၾကယ္ေတြေလ<br />ေႂကြက်မသြားရေအာင္<br />မနည္း ခုခံတားဆီးေနရေတာ့တယ္ …။ ။<br /><center><span style="color:red;">l0gtic</span></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/271948975768354836-8473301099160400801?l=www.poemsforall.co.cc' alt='' /></div>ေဇာ္မ်ိဳးထက္http://www.blogger.com/profile/13410585021983464611noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-271948975768354836.post-73410366766267337822007-11-28T23:07:00.001+06:302007-11-28T23:07:55.715+06:30ကမၻာေပၚသို႔ ျပန္က်ျခင္း<br /><br />အက်နာတယ္<br /><br />မီးေတာက္မီးလွ်ံေတြနဲ႔<br /><br />ဘ၀ေတာင္ တစ္ပိုင္းတစ္စ ပြန္းပဲ့သြားေပါ့<br /><br /><br />ခ်စ္ျခင္းေမတၱာသာမရိွရင္<br /><br />ငါ့ဘ၀လည္း စုတ္ျပတ္သြားေလာက္တယ္<br /><br />ဖိအား ဖိအား ဖိအားၿပီးေတာ့ဖိအား<br /><br />ဆင္ျခင္တံုတရားမဲ့ျခင္းက<br /><br />ငါ့ကို .. ကမၻာေျမနဲ႔ လႊဲေခ်ာ္ေစခဲ့…<br /><br /><br />ငရဲမွာမွ<br /><br />ငါ .. သတိျပန္လည္ခဲ့ေပါ့..။ ။<br /><center><span style="color:red;">s-spot</span></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/271948975768354836-7341036676626733782?l=www.poemsforall.co.cc' alt='' /></div>ေဇာ္မ်ိဳးထက္http://www.blogger.com/profile/13410585021983464611noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-271948975768354836.post-74633532473305390422007-11-28T22:56:00.000+06:302007-11-28T23:03:55.605+06:30ပံုမွန္အတိုင္းပါဘဲ အေ႐ွ႔အရပ္က ေနထြက္ေနတုန္းဘဲ<br />ေလထုကေတာ့ ဒီမနက္အထိ<br />ေစ်းတက္မယ္လို႔ မၾကားမိေသးဘူး<br />အရင္လိုဘဲတဲ့..............<br />ညတုန္းက သီတင္းထဲမွာေတာ့<br />ေနရာကြက္ၾကားမိုး႐ြာႏိုင္တယ္<br />ခုထိ ခံယူလို႔ မၿပည့္ႏိုင္ၾကေသးဘူးလား<br />မိုးလင္းတိုင္း ပစၥဳပၸန္ အေသေတြနဲ႔<br />ရက္ထားတဲ့ ၀တ္စံုကို ၀တ္ေနရတာ<br />ေသတဲ့အထိခ်ြတ္လို႔ရအံုးမွာလား........<br />ၾကိဳး႐ွည္တစ္ေခ်ာင္းနဲ႔ေပးခဲ့တဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ<br />အခု...အစကိုဘယ္မွာခ်ည္မိမွန္းေတာင္မသိေတာ့ဘူး<br />ေန႔စဥ္စားသံုးေနက် ကုန္ေစ်းႏွဳန္းကလဲ<br />ေလထုထက္ေတာင္ မွေပါ့ပါးလာဘီ။ ။<br />ဘ၀မွာေက်နပ္စရာဆိုလို႔<br />ကိုယ့္ပိုင္အိပ္မက္ မက္ႏိုင္တာဘဲ႐ွိေတာ့တယ္။ ။<br /><center><font color = "red">လက္႐ံုး</font></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/271948975768354836-7463353247330539042?l=www.poemsforall.co.cc' alt='' /></div>ေဇာ္မ်ိဳးထက္http://www.blogger.com/profile/13410585021983464611noreply@blogger.com0